Rejestracja ciąży – czemu ma służyć?

Rejestracja ciąży, czyli system zbierania i raportowania informacji przez personel medyczny, to kontrowersyjne rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu danych zdarzenia medycznego przetwarzanego w systemie informacji oraz sposobu i terminów przekazywania tych danych do Systemu Informacji Medycznej (SIM). Co to oznacza?

Od 1 października 2022 roku personel medyczny ma obowiązek wpisywania informacji o ciąży do rejestru zdarzeń medycznych, o ile uzyska je w związku z udzielaniem świadczenia zdrowotnego lub realizacją istotnej procedury medycznej.

Dotyczy to także wizyt i świadczeń udzielanych prywatnie. Kobieta nie ma możliwości zakazania lekarzowi wpisania danych ani żądania ich usunięcia z systemu.

Zgodnie z rozporządzeniem ministra zdrowia Adama Niedzielskiego w systemie zdarzeń medycznych mają znaleźć się informacje na temat zdarzeń medycznych i hospitalizacji, ale również:

• informacje o wyrobach medycznych zaimplantowanych u usługobiorcy, o ile usługodawca uzyska je w związku z udzielaniem świadczenia zdrowotnego lub realizacją istotnej procedury medycznej,
• informacje o alergiach usługobiorcy, o ile usługodawca uzyska je w związku z udzielaniem świadczenia zdrowotnego lub realizacją istotnej procedury medycznej,
• informacje o potwierdzonym wyniku grupy krwi usługobiorcy, w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 21 ust. 8 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi o ile usługodawca uzyska je w związku z udzielaniem świadczenia zdrowotnego lub realizacją istotnej,
• informacje o ciąży usługobiorcy, o ile usługodawca uzyska je w związku z udzielaniem świadczenia zdrowotnego lub realizacją istotnej procedury medycznej.

Dane z SIM trafiają na Internetowe Konto Pacjenta, a dostęp do nich ma lekarz i pielęgniarka podstawowej opieki zdrowotnej oraz ratownicy medyczni.

Według ekipy rządzącej rejestr ciąż to jedynie rozszerzenie już istniejącego systemu raportowania. Padają słowa o nietworzeniu rejestrów, a jedynie poszerzaniu system raportowania w oparciu o zalecenia Komisji Europejskiej.

Obowiązkowa rejestracja ciąży w Polsce, według ministerstwa zdrowia, ma służyć poprawie jakości świadczeń opieki zdrowotnej. Ma przełoży się na zwiększenie dostępności i przejrzystości informacji przekazywanych do Systemu Informacji Medycznej, usprawnia pracę personelu medycznego, ułatwiać obieg dokumentacji medycznej i ograniczać koszty jej udostępniania.

Ponadto rejestr ciąż ma minimalizować ryzyko, że kobieta przyjmie leki niewskazane w ciąży, które mogą zaszkodzić prawidłowemu rozwojowi płodu, na przykład w sytuacji nagłej, podczas ratowania życia lub zostanie poddana badaniu z użyciem promieni rentgenowskich (RTG, TK).

Przekazanie przez usługodawcę do SIM informacji o ciąży pacjentki służyć będzie dostosowaniu terapii do stanu ciężarnej pacjentki i zapewnieniu bezpieczeństwa zdrowotnego jej oraz nienarodzonemu dziecku. Resort rejestr ciąż argumentuje więc troską nie tylko o efektywność pracy personelu medycznego, ale i o zdrowie przyszłych mam.

Co oznacza rejestracja ciąży dla kobiety? Według wielu osób, tak kobiet, jak i mężczyzn, rozwiązanie to nie ma na celu zwiększenia opieki nad ciężarnymi. Politykom przypisuje się złe intencje.

Dla większości osób, nie tylko kobiet, państwowy rejestr ciąż to:

• ograniczenie wolności i swobód obywatelskich,
• nadmierna ingerencja w życie prywatne kobiet, zwłaszcza w obecnej sytuacji prawnej i politycznej (wyrok TK ograniczający prawo do aborcji) i krok do większej inwigilacji,
• pogwałcenie praw obywatelskich i praw człowieka. Polski rząd wykorzystuje instytucje państwa do ograniczania praw człowieka, chcąc pozbawić kobiety możliwości decydowania czy, kiedy i ile chcą urodzić dzieci,
• przejawem przymusu i kontroli,
• zagrożeniem dla ochrony tajemnicy lekarskiej i prawa prywatności w kontekście standardów ochrony praw fundamentalnych.

Największe obawy budzi potencjalne poronienie, do którego może dojść na wczesnych etapach ciąży. W Polsce obowiązuje przecież zakaz aborcji.

Polki boją się, że państwo wpisze je do rejestru ciąż i będzie ścigać za poronienia. Co ważne, w świetle prawa kobiety nie mogą być karane za własne aborcje. Oznacza to, że gdyby nawet przyznały się, że to zrobiły, lekarz nie mógłby nic z tą informacją zrobić.

Realnym zagrożeniem wydaje się, że kobiety, ze strachu przed nadmierną ingerencją w życie prywatne i lękiem przed nieprzyjemnościami, zrezygnują z szukania pomocy medycznej, a nawet z zachodzenia w ciążę.