Zbadali matchę i bubble tea. Wykryto nieprawidłowości

Popularność współczesnych napojów osłonowych i deserowych opiera się na specyficznych półproduktach.

Bubble tea to napój na bazie herbaty (czarnej, zielonej lub jaśminowej) z dodatkiem syropów smakowych, mleka lub napojów roślinnych oraz lodu. Tym, co decyduje o jego popularności, są sprężyste kulki z mąki z sagowca lub manioku (tapioki) bądź "popping boba" – kulki powstałe w procesie sferyfikacji, posiadające cienką żelową otoczkę (najczęściej z alginianu sodu) i płynne wnętrze z syropu owocowego.

Starsi konsumenci preferują matchę. Jest to japońska sproszkowana zielona herbata. W przeciwieństwie do zwykłego naparu, w którym znajdują się liście, pijąc matchę, konsument spożywa całą tkankę roślinną. Zawiera ona wysokie stężenie antyoksydantów (m.in. EGCG) oraz kofeiny (teiny). Jest serwowana jako baza napojów mrożonych, matcha latte lub dodatek do bubble tea.

Ze względu na skomplikowany skład dodatków – zawierających często barwniki, aromaty, substancje żelujące, konserwanty i regulatory kwasowości – napoje te stanowią wyzwanie pod kątem prawidłowego informowania konsumenta.

Przepisy prawa żywnościowego (w tym rozporządzenie UE nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności) jednoznacznie określają obowiązki sprzedawcy żywności pakowanej nieprzemysłowo lub sprzedawanej na zamówienie.

Klient przed podjęciem decyzji o zakupie musi mieć łatwy i bezpośredni dostęp do pełnej i jednoznacznej nazwy napoju, pełnego wykazu składników – w tym składników złożonych (np. dokładnego składu użytego syropu lub kulek popping boba). Ponadto obowiązkowe jest podanie informacji o alergenach (np. białkach mleka, soi, glutenie) i danych podmiotu odpowiedzialnego za przygotowanie produktu.

Informacje te muszą znajdować się w miejscu widocznym – w menu, na wywieszce lub w katalogu przy ladzie. Klient nie ma obowiązku pytać obsługi o skład. Co więcej, kod QR może być jedynie udogodnieniem dodatkowym – nie może stanowić jedynej formy udostępnienia tych danych.

Sprzedawca nie musi podawać tabeli wartości odżywczych ani daty trwałości dla napojów robionych na miejscu, ale jeśli się na to zdecyduje, dane te muszą być w 100% zgodne ze stanem faktycznym.

Prawo wymaga, aby nazwa produktu nie wprowadzała w błąd. Nazwa fantazyjna (np. "Bubble Tea Cytryna-Cola") musi być uzupełniona nazwą opisową, np. "Napój na bazie czarnej herbaty z dodatkiem syropu o smaku cytrynowym oraz kulek żelowych o smaku coli".

Użycie nazwy owocu (np. "truskawka") jest dozwolone wyłącznie wtedy, gdy do napoju dodano naturalny owoc, sok lub pulpę. W przypadku użycia wyłącznie sztucznego lub naturalnego aromatu, obowiązkowe jest sformułowanie "o smaku truskawkowym".