Biopsja opłucnej

Biopsja opłucnej to badanie diagnostyczne polegające na pobraniu płynu, który pojawił się w opłucnej lub próbki tkanki zmienionej chorobowo opłucnej. Dzięki temu można zbadać próbkę i ustalić przyczynę pojawienia się płynu lub zmian w opłucnej.

Wskazania do biopsji opłucnej

Biopsja opłucnej wykonywana jest w celu zdiagnozowania występujących schorzeń opłucnej lub infekcji. Główną przyczyną wykonywania biopsji opłucnej jest pojawienie się płynu w jamie opłucnowej lub też zdiagnozowanie zmian patologicznych w jej obszarze.

Narzędzia do biopsji opłucnej

Narzędzia służące do biopsji opłucnej.... »

• nowotworu płuc (możliwe nowotwory to międzybłoniak, gruczolakorak);
• gruźlicy opłucnej;
• zapalenia opłucnej;
• guzków reumatoidalnych pod opłucną.

Objawy, które powinny skłonić do badania jamy opłucnej (także badania rentgenowskiego), to:

• krwioplucie;
• bóle w klatce piersiowej;
• suchy kaszel;
• nagła gorączka;
• duszności.

Przebieg biopsji opłucnej

Nie jest konieczne, aby pacjent przebywał w szpitalu w celu przeprowadzenia tego zabiegu. Można go wykonać w klinice lub prywatnym gabiniecie lekarskim. Biopsję opłucnej można przeprowadzić na różne sposoby. Najczęściej wykonywana jest biopsja igłowa opłucnej, czyli biopsja zamknięta. Jest to pobranie wycinka opłucnej lub płynu gromadzącego się wokół płuc w znieczuleniu miejscowym. Pobiera się niewielką próbkę do dalszych badań. Ten rodzaj biopsji jest stosunkowo mało inwazyjny. Drugim rodzajem biopsji jest biopsja otwarta. Wykonuje się ją w przypadku, gdy biopsja igłowa nie daje zadowalających wyników. Dzięki niej, lekarz może pobrać większy wycinek tkanki, co ułatwia dalsze badania i diagnozę. W tym przypadku pacjent jest pod narkozą.

W przypadku biopsji igłowej pacjent siedzi, a lekarz stoi za nim, odkaża skórę klatki piersiowej i znieczula miejsce wkłucia. Za pomocą specjalnej igły wkłuwa się do opłucnej, obraca nią i pobiera płyn. W trakcie badania lekarz może poprosić pacjenta o wydawanie jakichś dźwięków. Ma to na celu zapobieganie dostania się do płuc powietrza, co mogłoby spowodować załamanie płuc (odmę opłucnową). Zazwyczaj wykonuje się potrójną biopsję, tzn. pobiera się trzy próbki tkanek do dalszego badania. Biopsja otwarta wymaga znieczulenia ogólnego. Pacjent nie jest świadomy podczas całego zabiegu. Jak każdy zabieg wykonywany pod narkozą, niesie on ze sobą pewne ryzyko.

Pobrany wycinek jest następnie poddawany badaniu mikrobiologicznemu i histopatologicznemu w laboratorium analitycznym. Patolog ocenia pod mikroskopem rodzaj występujących komórek w pobranym materiale biologicznym, ich kształt, wielkość, ewentualne zmiany w błonie komórek, stwierdza też występowanie całkowicie nowych komórek nieznajdujących się normalnie w organizmie człowieka.

Zwykle przed wykonaniem biopsji opłucnej zaleca się przeprowadzenie także innych badań - morfologii krwi oraz badania rentgenowskiego płuc.

Biopsja opłucnej wiąże się z pewnymi powikłaniami. Głównie może to być krwawienie. Przekłucie ściany płuca igłą podczas badania jest bardzo rzadkie.