Rumień po kleszczu

Rumień po kleszczu nie pojawia się u wszystkich osób. Niekiedy po ukłuciu kleszcza pojawia się skórny odczyn alergiczny w postaci zaczerwienienia. Jednak rumień przybiera postać dosyć dużego, swędzącego i pieczącego zaczerwienienia skóry w miejscu ukąszenia, a w przypadku, gdy jest to rumień wędrujący, także w innych miejscach. Rumień wędrujący wskazuje na obecność bakterii wywołującej chorobę zakaźną – boreliozę. Rumień po ukąszeniu kleszcza ustępuje samoistnie po kilku tygodniach.

Ukąszenie kleszcza

W przypadku, gdy zauważymy na skórze kleszcza, należy go odpowiednio i jak najszybciej usunąć. Wyciągnięcie kleszcza w przeciągu 24 godzin zmniejsza ryzyko zachorowania na chorobę odkleszczową, boreliozę oraz kleszczowe zapalenie mózgu. To właśnie w przebiegu zakażenia boreliozą pojawia się rumień na skórze. W takim przypadku należy niezwłocznie udać się do lekarza. Nie zawsze jednak rumień się pojawia. Wtedy też ukąszenie tego pasożyta nie było niebezpieczne dla naszego życia, ale na wszelki wypadek warto skierować się do specjalisty. Niekiedy rumień pojawia się dopiero po kilku dniach od zaatakowania nas przez kleszcza, dlatego też należy bacznie obserwować skórę w miejscu ukąszenia, a także w innych miejscach, ponieważ w boreliozie pojawia się tzw. rumień wędrujący, który przemieszcza się po skórze.

W pierwszym stadium boreliozy bakteria umiejscawia się w miejscu ukąszenia owada. Wtedy też może pojawić się rumień, ale niekoniecznie. Borrelia (bakteria wywołującą boreliozę) w przeciągu ok. 10 dni, a czasem nawet kilku tygodni, przemieszcza się drogą krwiopochodną – przez naczynia krwionośne i/lub naczynia limfatyczne, po całym organizmie. Wtedy też pojawia się rumień wędrujący (łac. erythema migrans).

Jak rozpoznać rumień po ukąszeniu kleszcza?

Rumień w przebiegu boreliozy występuje bardzo często, jednak jedynie 20% chorych zauważa rumień czy zmianę skórną pojawiające się w miejscu lub okolicach ukąszenia kleszcza. Rumień może przybierać inny kształt lub wygląd u różnych osób. Wielkość rumienia wędrującego jest znaczna, ponieważ jego średnica wynosi minimum 5 cm. Jest to jego cecha charakterystyczna, która pozwala na odróżnienie go od skórnego odczynu alergicznego mogącego pojawić się po ukłuciu kleszcza lub innego owada. U poszczególnych osób może różnić się zarówno kształtem, jak i zabarwieniem. Brzegi jego mogą być ostre lub obrzęknięte, kształt okrągły lub podłużny, zabarwienie natomiast żywo lub lekko czerwone, a nawet ciemnofioletowe. Rumień po ukąszeniu kleszcza może przybierać postać jednego pierścienia lub dwóch pierścieni pojawiających się wokół miejsca wkłucia kleszcza. Czasami rumień pojawia się w takim miejscu, że przybiera postać bardzo rozległą i zauważalna jest tylko czerwona linia łukowata. Znane są także przypadki, że pojawia się kilka rumieni w różnych miejscach.

Początkowy etap pojawienia się rumienia może przebiegać bez żadnych objawów towarzyszących. W późniejszej fazie mogą pojawić się objawy miejscowe, jak swędzenie czy pieczenie skóry, a także objawy ogólne: gorączka, bóle głowy, bóle mięśni i stawów, męczliwość, zaburzenia czucia czy kołatanie serca. Rumień po kleszczu ustępuje najczęściej po ok. 4 tygodniach, bez względu na to, czy był leczony, czy też nie. Jeżeli pojawiającemu się rumieniowi towarzyszą krostki czy pęcherzyki wypełnione płynem, świadczy to o dodatkowej infekcji innymi czynnikami chorobotwórczymi, które przenoszone są przez kleszcze. Mogą one wynikać także z zakażenia drobnoustrojami, w wyniku wniknięcia ich przez ranę powstającą poprzez drapanie zmienionego chorobowo miejsca.