Objawy grypy żołądkowej

spis treści
rozwiń

Wirusy grypy żołądkowej atakując przewód pokarmowy, wywołują nie tylko biegunkę. Do szczególnego nasilenia choroby dochodzi w okresie jesienno-zimowym, gdy nasze mechanizmy odpornościowe częściej zawodzą. Najczęściej dotyka ona dzieci. Czy na pewno jednak znamy jej objawy? Czy wiemy jak możemy się zakazić?

1. Etiologia grypy żołądkowej

Choroba, potocznie zwana grypą żołądkową to tak naprawdę ostre schorzenie przewodu pokarmowego o etiologii wirusowej. Jej czynnikiem sprawczym są głównie rotawirusy, jednak mogą to być także norowirusy, jak i adenowirusy. Na świecie co roku odnotowuje się około 500 tysięcy zgonów dzieci z powodu wyżej wymienionego zakażenia.

Wysoką zakaźnością dla człowieka charakteryzują się rotawirusy typu A, B i C. Są to patogeny o kulistym kształcie (stąd przedrostek rota). Najczęściej izolowanym typem od osób zakażonych jest typ A. Pozostałe dwa są zdecydowanie rzadsze w materiale badawczym pobranym od pacjentów.

Zobacz film: "Jakie są objawy grypy żołądkowej?"

Kiedy grypa zaczyna być groźną chorobą?
Kiedy grypa zaczyna być groźną chorobą?

Grypa to niebezpieczna choroba wirusowa; co roku na świecie umiera rocznie od 10 000 do 40 000 osób....

zobacz galerię

1.1. Wirusy grypy żołądkowej

Zarówno rotawirusy, jak i te rzadziej będące przyczyną grypy żołądkowej, niezwykle łatwo ulegają przenoszeniu z człowieka na człowieka. Dawkę zakaźną stanowi już od 10 do 100 wirusów, natomiast osoba zakażona podczas biegunki wydala około od 108 do 1010 wirusów/mililitr kału, stąd też ta łatwość transmisji.

Zakażenie wirusem grypy żołądkowej następuje:

  • poprzez bezpośrednie kontakty z innym zakażonym,
  • przez kontakt z wydalinami lub wydzielinami osoby chorej,
  • poprzez kontakt z powierzchnią lub przedmiotem, które są zanieczyszczone wirusem,
  • możliwe jest również przenoszenie choroby drogą kropelkową.

1.2. Mechanizm zakażenia

Mechanizm, w jakim dochodzi do zakażenia wirusem składa się ogólnie mówiąc z 5 etapów:

  • W pierwszym z nich dochodzi do właściwego zakażenia, czyli wniknięcia wirusa do organizmu ludzkiego – drogą oddechową (wdychając skażone powietrze) lub drogą pokarmową (np. spożywając zanieczyszczone owoce). Po przejściu przez jamę ustną, cząsteczki wirusa, pokonując kolejno przełyk i żołądek, dostają się do jelita cienkiego.
  • W drugim etapie poprzez białka kapsydu (otoczka glikoproteinowa) wirus wnika do enterocytów, czyli komórek nabłonka kosmków jelitowych.
  • Trzecim etapem, już w komórce, jest uwolnienie genomu wirusa z otoczki kapsydowej do cytoplazmy komórkowej.
  • W czwartym etapie dochodzi do replikacji, czyli wytworzenia milionów nowych cząsteczek wirusa oraz toksyn. Na skutek ich działania komórki wydzielają duże ilości płynu i elektrolitów do światła jelita, rozcieńczając tym samym masy kałowe i powodując biegunkę.
  • Ostatnim etapem jest uwolnienie ogromnej ilości wirusów, które zakażają mnóstwo kolejnych zdrowych komórek. Następnie cykl się powtarza.

2. Symptomy grypy żołądkowej

Grypa żołądkowa to choroba przewodu pokarmowego. Powoduje jednak tak bardzo szerokie spektrum objawów, że rozpoznanie nie zawsze bywa oczywiste. Postaci grypy żołądkowej:

  • Pierwszą z form choroby jest postać w zasadzie bezobjawowa. Chory odczuwa jedynie osłabienie, brak siły, nasiloną męczliwość, nawet podczas wykonywania zwykłych domowych czynności, a także zwiększoną senność.
  • Kolejnym rodzajem jest łagodna postać choroby. Występują w niej głównie: podwyższona temperatura ciała, bóle głowy, rzadziej nudności, a często brak apetytu. Właśnie ta łagodna wersja choroby najczęściej mylona jest z przeziębieniem i jako, że często jest bagatelizowana, jest to niebezpieczne w przypadku dzieci.
  • Ostatnią formą, jaką może przybrać choroba jest postać ciężka. Infekcja rozwija się bardzo szybko. Pierwsze objawy grypy żołądkowejpojawiają się już w ciągu 24-48 godzin od kontaktu z wirusem. Na początku nagle pojawia się gorączka (o różnym nasileniu – u dzieci nawet do 40°C). Następnie dołączają się do tego wymioty i biegunka, którym towarzyszą bóle brzucha.

Grypa żołądkowa - objawy współistniejące:

  • osłabienie i złe samopoczucie,
  • jadłowstręt,
  • nudności,
  • grypa żołądkowa u niemowląt: mogą wystąpić drgawki gorączkowe oraz objawy podrażnienia opon mózgowo-rdzeniowych.

Biegunka i wymioty mogą być tak nasilone, że często prowadzą do gwałtownego i ciężkiego odwodnienia. Jest to problem dotyczący w szczególności dzieci. Taki odwadniający się młody organizm może utracić nawet do 10% swojej masy już w czasie pierwszych godzin. Odwodnienie prowadzi także do szybkiej utraty soli mineralnych i zagęszczenia krwi, co z kolei może spowodować niedokrwienie mózgu, nerek czy wątroby. Dla małych dzieci błaha biegunka może być nawet zagrożeniem życia. Noworodki i niemowlęta karmione piersią chronione są przez przeciwciała zawarte w mleku matki.


3. Leczenie grypy żołądkowej

Ponieważ grypa żołądkowa bardzo często dotyka duże skupiska osób i ma charakter epidemiologiczny najważniejsze jest zapobieganie. Jak możemy to zrobić? Wbrew pozorom niezwykle łatwo. Wśród możliwości znajdują się:

  • dbanie o higienę osobistą (przede wszystkim o czystość rąk),
  • częsta dezynfekcja nie tylko toalet, ale też umywalek czy innych urządzeń sanitarnych,
  • unikanie picia wody do tego nie przeznaczonej,
  • unikanie jedzenia nieumytych owoców i warzyw,
  • unikanie kontaktów z osobami, które akurat chorują,
  • szczepienia: zapobiegają grypie u dzieci do 6. miesiąca życia.

Wśród możliwości leczniczych znajduje się tylko objawowe leczenie grypy żołądkowej. Choć wirus został odkryty już prawie 40 lat temu, do tej pory nie udało się wynaleźć leku przeciwwirusowego, specyficznego dla rotawirusów. Wskazane jest więc przyjmowanie dużej ilości płynów, lekkostrawna dieta, w przypadku gorączki środki przeciwgorączkowe. Wskazane jest również picie herbaty rumiankowej ze względu na jej przeciwzapalne i przeciwskurczowe działanie. Pamiętajmy, że zarówno mleko, jak i soki mogą nasilić występującą biegunkę.

W latach 2004 – 2006 pojawiły się na rynku farmaceutycznym dwie szczepionki. Niemal w 100% zabezpieczają one przed ciężką formą choroby oraz w około 80% przed lżejszymi jej postaciami. Obydwie są przyjmowane doustnie i zawierają nieaktywnego wirusa. Zasadniczą ich różnicą jest jedynie liczba szczepów wirusa zawartych w szczepionce, co według badań nie wpływa na różnicę w skuteczności. Obydwie mogą być jednak stosowanie jedynie między 6. a 24. tygodniem życia niemowlęcia.

Upowszechnienie tych szczepionek pozwoli ochronić przed śmiercią miliony dzieci, ale także znacznie zmniejszy rozmiary ich cierpień związanych z tą powszechną chorobą.

Następny artykuł: Objawy grypy AH1N1

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!