Osoby, które angażują się w działania społeczne, mają sprawniejszy umysł w starszym wieku

Wcześniejsze badania wskazywały, że posiadanie silnej sieci społecznej, integracja i utrzymywanie stosunków z innymi ludźmi jest związane z lepszymi wynikami poznawczymi. Podobnie, możliwości społeczności - takie jak rekreacja, spotkania oraz dobrowolna i grupowa praca - są związane z wyższym poziomem dobrobytu i mniejszą ilością stresu.

Te aktywności pomagają w przypadku takich problemów, jak stres, izolacja i samotność. Zaangażowane w grupy społeczne - takie jak straż sąsiedzka, grupy ekologiczne, dobrowolne grupy usługowe i innych grup opartych na wspólnym wysiłku - wydaje się być dobre dla zdrowia.

Chociaż wcześniejsze prace w tej dziedzinie przyniosły pozytywne rezultaty w odniesieniu do zaangażowania społecznego, bardzo niewiele z nich zostało rozwiniętych; innymi słowy, nie badano całego życia danej osoby.

Zespół naukowców z Uniwersytetu w Southampton w Wielkiej Brytanii postanowił wypełnić tę lukę. Zaprojektował on badania, mające na celu pomóc zrozumieć wpływ zaangażowania społecznego w całym dorosłym życiu na funkcje poznawcze w wieku 50 lat.

W badaniu wykorzystano dane z British National Child Development Study (NCD), ogólnej bazy danych o populacji Anglii, Szkocji i Walii. Dane po raz pierwszy zbadano, gdy uczestnicy się urodzili (wybrano rocznik 1958), a następnie w różnych momentach życia.

W wieku lat 33, tylko 17 procent uczestników uczestniczyło w jakiejś organizacji obywatelskiej i 14 procent było zaangażowani w działalność innej grupy; w wieku 50, 36 procent należało do obu typów tych grup i 25 procent było zaangażowane w jedną.

W sumie 8129 osób z badanej grupy wzięło udział w testach poznawczych w wieku lat 11 (obejmujących testy matematyki, pisania, czytania i ogólnych zdolności), a także w wieku lat 50 (obejmujących testy szybkości i koncentracji, pamięci i uwagi wzrokowej).

• Joga dla seniorów
• Dlaczego kobiety decydują się na związek z dużo starszym mężczyzną?
• Wpływ wieku na stan odporności

Ogólnie rzecz biorąc, prawie jedna trzecia zdolności poznawczych respondentów spadła między 11-50 rokiem życia, podczas gdy zdolności umysłowe były niezmienione u 44 procent tej grupy. Mniej więcej jedna czwarta poprawiła sprawność poznawczą.

Gdy dane poddano analizie, naukowcy odkryli, że ci, którzy byli zaangażowani w grupy społeczne w wieku od 33-50 zdobyli wyższe wyniki w testach poznawczych. Dodatkowo, w im większej liczbie grup działała dana osoba, tym jej wyniki na testach poznawczych były wyższe. Tak więc, w tym przypadku, wydaje się, że im więcej grup, tym lepiej.

"Podczas gdy związki między dorosłym zaangażowania społecznym i pogorszeniem funkcji poznawczych w wieku 50 lat, które znaleźliśmy były umiarkowane, ale utrzymywały się po tym jak wzięliśmy pod uwagę zmienne towarzyszące, takich jak ochrona zdrowia, status społeczno-ekonomiczny i płeć" – mówi autorka badania, prof. Ann Bowling.

Stwierdzono, że inne czynniki, wykraczające poza udział w działaniach obywatelskich, również poprawiały wydajność poznawczą po 50 roku życia. Obejmowały one częstą aktywność fizyczną, wyższe wykształcenie i płeć (kobiety radziły sobie lepiej).

Niski status społeczno-ekonomiczny w młodym wieku również wiązał się z pogorszeniem funkcji poznawczych w wieku 50 lat.

Jak mówi prof Bowling: "To oznacza, że ​​nawet jeśli ludzie angażują się społecznie w ciągu całego życia, przy zachowaniu podobnych zachowań, które wymagają umiejętności poznawczych, takich jak pamięć, uwaga, i kontrola, nie mogą być zabezpieczeni przed spadkiem funkcji poznawczych".