Test KM – na czym polega i co diagnozuje?

Test KM, czyli test inwazyjności Kurzrocka-Millera, jest badaniem oceniającym tak zwaną wrogość śluzu szyjkowego. Wykorzystuje się go w ginekologii i położnictwie, by zidentyfikować potencjalne problemy związane ze śluzem szyjkowym. Nazwa testu nawiązuje do nazwisk Raphael Kurzrock i Thomas Grier Miller.

Istotą testu KM, który jest testem inwazji krzyżowej in vitro, jest ocena zdolności śluzu szyjkowego kobiety do wspierania lub hamowania ruchliwości plemników. Trzeba bowiem pamiętać, że śluz szyjkowy odgrywa kluczową rolę w procesie zapłodnienia, przy czym może zarówno je ułatwiać, jak i utrudniać bądź uniemożliwiać. W przypadku nieprawidłowości mówi się o tak zwanym wrogim (agresywnym) śluzie, o gęstej konsystencji i niesprzyjającym pH.

Aby doszło do zapłodnienia, plemniki muszą dostać się w głąb narządów rodnych kobiety, do jamy macicy i jajowodów. Wrogi śluz sprawia, że jest to utrudnione, a szansa na przedostanie się do celu i zapłodnienie znacznie się zmniejsza. Ma to związek z tym, że za sprawą agresywnego śluzu plemniki są niszczone: zlepiają się, tracą swoją naturalną ruchliwość.

Jakie są wskazania do jego wykonania? Procedurę testu KM wykorzystuje się w diagnostyce niepłodności par, która koncentruje się na ustaleniu przyczyn niemożności poczęcia dziecka. Według WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) niepłodność jest to niemożność zajścia w ciążę po 12 miesiącach regularnego współżycia.

Test KM rozpoznaje potencjalne problemy z niepłodnością, które mogą być związane z nieprawidłowym śluzem szyjkowym. Dzięki niemu możliwa jest ocena, czy u pacjentki w momencie owulacji (czyli wtedy, kiedy śluz powinien być najbardziej sprzyjający męskim plemnikom) jakość śluzu szyjkowego jest na tyle odpowiednia, by pozwolić na swobodne przenikanie nasienia, co umożliwia zapłodnienie.

Jak wygląda i jak działa test Kurzrocka-Millera? To badanie in vitro interakcji plemnika ze śluzem, które polega na pobraniu od kobiety próbki śluzu z szyjki macicy (śluz szyjkowy jest pobierany w okresie okołoowulacyjnym, kiedy jest najbardziej płodny), a od mężczyzny próbki nasienia.

Następnie kroplę śluzu szyjkowego i kroplę ejakulatu umieszcza się na szkiełku mikroskopowym, miesza i obserwuje, jak poruszają się plemniki (czy są w stanie swobodnie przepływać, czy też napotykają na przeszkody).

Jakie mogą być wyniki testu KM? Jeśli plemniki w śluzie szyjkowym poruszają się swobodnie, wskazuje to na brak problemów ze śluzem szyjkowym i jego zdolność do wspomagania ruchliwości plemników. Wynik jest prawidłowy.

Jeśli plemniki mają trudności z poruszaniem się w śluzie szyjkowym, może to wskazywać na wrogość śluzu, co może być jedną z przyczyn niepłodności (w przypadku wrogości śluzu plemniki nie migrują do jego wnętrza). Oznacza to wynik nieprawidłowy.

Wyniki testu mogą pomóc lekarzom zdecydować o dalszych krokach postępowania i leczenia. Test Kurzrocka-Millerajest szczególnie istotny, gdy inne badania nie wskazują na przyczynę niepłodności.

Gdy za problemy z płodnością odpowiada wrogi śluz, konieczne jest podjęcie leczenia (np. terapia hormonalna w celu poprawy jakości śluzu szyjkowego). Gdy jest ono nieskuteczne, konieczne są metody wspomaganego rozrodu, takich jak inseminacja domaciczna (IUI) czy zapłodnienie in vitro (IVF).

Innym badaniem, które pozwala rozpoznać wrogość śluzu szyjkowego jest test PCT (ang. Post Coital Test, PCTest test postkoitalny, test na wrogość śluzu, test po stosunku), który również pozwala sprawdzić, w jaki sposób zachowują się plemniki w okołoowulacyjnym śluzie szyjkowym oraz czy są w stanie przez niego przeniknąć. Tym, co różni obydwie procedury jest to, że badanie PCT musi być poprzedzone stosunkiem płciowym.

Wynik prawidłowy oznacza, że śluz ma odpowiedni wygląd i konsystencję, a w próbce obecne są żywe i aktywne plemniki. Wynik nieprawidłowy mówi, że śluz jest nierozciągliwy, a w materiale nie wykryto plemników lub jest ich niewielka ilość, są posklejane, nieruchliwe.