Badanie endoskopowe tchawicy i oskrzeli

Badanie endoskopowe tchawicy i oskrzeli nazywane jest inaczej wziernikowaniem tchawicy i oskrzeli, bronchoskopią lub bronchofiberoskopią. Polega na wprowadzeniu do tchawicy, przez usta lub nos, urządzenia optycznego, dzięki któremu możliwy będzie dokładny ogląd dróg oddechowych. Urządzenie to może być sztywną metalową rurą, zakończoną soczewkami (bronchoskop) lub giętką rurką (bronchofiberoskop). Oba rodzaje wzierników są oświetlane za pomocą szklanych włókien (tzw. zimnego oświetlenia).

Wskazania do badań endoskopowych tchawicy i oskrzeli

Badanie najczęściej wykonuje się, gdy pacjent jest przytomny. Rzadko stosuje się znieczulenie ogólne. Po wprowadzeniu endoskopu, badający, za pomocą szczypczyków, szczoteczki lub ssaka pobiera wycinki tkanek, śluz oraz popłuczyny z drzewa oskrzelowego potrzebne do badania mikroskopowego (badanie cytologiczne, badanie histopatologiczne) i bakteriologicznego. Materiał pobrany w czasie badania endoskopowego wysyłany jest do laboratorium i tam podlega dokładnemu badaniu.

Bronchoskopię wykonuje się zawsze na zlecenie lekarza, by dokładniej zdiagnozować niepokojące objawy chorobowe. Badanie to uzupełnia obraz badania radiologicznego klatki piersiowej. Wskazaniami do wykonania endoskopii tchawicy i oskrzeli są zmiany w płucach i śródpiersiu, do których zalicza się:

• nawracające choroby płuc oraz szczególnie częste zapalenia;
• przewlekłe stany zapalne oskrzeli;
• „plucie” krwią i kaszel występujący dłużej niż 3 miesiące;
• niedodmę płuc (płata lub segmentu);
• obecność płynu w jamie opłucnej;
• guz płuca.

Zalety bronchofiberoskopii i bronchoskopii

Za pomocą badania endoskopowego wykonuje się nie tylko diagnozę chorób dróg oddechowych, ale także szereg czynności o charakterze leczniczym. Wśród nich znajdują się:

• odessanie krwi podczas krwotoku;
• odessanie wydzieliny (czopów śluzowych), które pojawiają się po operacji i powodują u pacjenta trudności w połykaniu;
• odessanie treści żołądkowej (szczególnie w przypadku zachłyśnięcia się);
• odessanie wydzieliny ropnej;
• przepłukanie oskrzeli;
• podanie leku;
• usunięcie ciała obcego.

Badanie endoskopowe jest badaniem bezpiecznym, nieobarczonym wysokim ryzykiem powikłań. Rzadko zdarzają się sytuacje, w których dochodzi do skaleczenia krtani, tchawicy i oskrzeli, wyłamania zęba, dostania się powietrza do jamy opłucnowej (odma opłucnowa), infekcji górnych dróg oddechowych.