Choroba Parkinsona
Mgr Marta Bednarska - absolwentka Wydziału Farmaceutycznego z Oddziałem Analityki Medycznej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie.
Choroba Parkinsona należy do chorób neurodegeneracyjnych. Dotyka osób starszych – ok. 2/3 chorych ma powyżej 65 lat, choć zdarzają się też przypadki zachorowań przed 50 rokiem życia. Jest to choroba postępująca powoli i podstępnie, nieuchronnie prowadzi do stopniowego zmniejszenia sprawności ruchowej, jak również intelektualnej. Ze względu na fakt starzenia się społeczeństwa, choroba Parkinsona z roku na rok stanowić będzie coraz poważniejszy problem, tym bardziej, że współczesna medycyna nie zna na nią przyczynowego lekarstwa.
Przyczyny choroby Parkinsona
U podstaw tej choroby leży proces zwyrodnieniowy ograniczony wybiórczo do jednej grupy neuronów (komórek nerwowych) umiejscowionych w śródmózgowiu w tzw.
Choroba Parkinsona - zdjęciaZałożenie elektrody ma na celu głęboką stymulację mózgu.... »
Czasami parkinsonizm może być skutkiem stosowania leków z grupy neuroleptyków. Jest to tzw. parkinsonizm polekowy.
Objawy choroby Parkinsona
Centralny układ nerwowy osób chorych na parkinsonizm jest zaburzony i jego stan pogarsza się z czasem. Choroba Parkinsona zazwyczaj dotyka osób po 60. roku życia. U każdego chorego parkinsonizm objawia się trochę inaczej. Tempo postępu choroby także jest sprawą indywidualną. Objawy choroby dzieli się na dwie grupy: objawy podstawowe i drugorzędne.Objawy podstawowe choroby Parkinsona
Jednym z pierwszych objawów parkinsonizmu jest spowolnienie ruchów w czasie chodzenia, wstawania, siadania, a więc wszystkich podstawowych czynności fizycznych. Spowodowane jest to opóźnieniem wysyłania przez mózg sygnałów do mięśni. Początkowe objawy choroby to także drżenie rąk w spoczynku, we śnie, ocieranie kciuka o palec wskazujący (tzw. ruch „liczenia pieniędzy” lub „kręcenia pigułek”). Z czasem ruchy ulegają zwolnieniu, ograniczeniu. Sztywne mięśnie to kolejny objaw choroby Parkinsona. Często występuje również ból mięśni, zwłaszcza w czasie ruchu. Sztywnieje twarz, która z powodu zaniku mimiki i rzadkiego mrugania przyjmuje „maskowaty” wygląd (tzw. maskowata twarz), mowa staje się bełkotliwa, niewyraźna, pismo drobne i nieczytelne, mogą pojawić się trudności w połykaniu.Parkinsonizm we wczesnym stadium objawia się również problemami z równowagą. Gdy mięśnie tracą refleks, trudniej jest zachować postawę. Zdarzają się częste upadki. „Chód Parkinsona” to popularna nazwa symptomu występującego u chorych na tę chorobę. Jest to określenie typowej maniery chodzenia polegającej na opuszczonej głowie, opuszczonych ramionach, braku kołysania ramion, powłóczeniu nogami i postawie wychylającej się do przodu i do tyłu w nienaturalny sposób. Choroba Parkinsona w ogóle utrudnia poruszanie się, w tym chodzenie, a więc trudno jest zacząć iść. Często zdarza się osobie cierpiącej na parkinsonizm zatrzymać się w trakcie chodu z powodu zesztywnienia mięśni i odmowy posłuszeństwa ciała.
Drugorzędne objawy choroby Parkinsona
Do drugorzędnych objawów parkinsonizmu można zaliczyć częste zatwardzenia spowodowane brakiem kontroli nad jelitami i pęcherzem moczowym. Chorzy doświadczają również problemów z połykaniem pokarmu i śliny. W związku z ich cofaniem się do ust, osoby chore na parkinsonizm kaszlą, duszą się i ślinią.
Upośledzeniu ulega również postrzeganie świata, co skutkuje niepokojem, depresją. Zahamowaniu ulegają także zdolności motoryczne, co objawia się mówieniem szeptem, niewyraźnym pismem oraz spowolnioną reakcją na zadane pytanie.
Choroba Parkinsona powoduje nadmierne ślinienie i pocenie, jak również wysuszenie skóry na twarzy i głowie.
Choroba rozwija się powoli, prowadząc do coraz większej niesprawności. Chorzy umierają zazwyczaj z powodu powikłań wywołanych unieruchomieniem, takich jak zapalenie płuc czy zator tętnicy płucnej.
Lecznie choroby Parkinsona
Nie istnieje leczenie przyczynowe, które całkowicie zahamowałoby rozwój choroby. Współczesna medycyna dysponuje jednak lekami, które pozwalają opóźnić o kilka lat wystąpienie nasilonych objawów choroby, przedłużają czas przeżycia chorych niemal do czasu przeżycia w populacji ogólnej i znacząco poprawiają jakość życia pacjenta. Należą do nich:
- Lewodopa – lek będący prekursorem dopaminy.
- Agoniści dopaminy (np. bromokryptyna, pramipexol) – leki „naśladujące” działanie dopaminy.
- Selegilina – lek blokujący monoaminooksydazę typu B – enzym rozkładający dopaminę .
W leczeniu objawowym niedoceniane, a często istotne są takie elementy postępowania, jak:
- dieta – powinna być dobrana indywidualnie, by nie dopuścić do zmiany masy ciała, zawierać odpowiednie proporcje płynów i błonnika; poza tym pacjenci przyjmujący lewodopę powinni przyjmować mniejszą ilość białka;
- odpowiedni tryb życia;
- rehabilitacja ruchowa – zaleca się ćwiczenia zapobiegające rozwojowi zmian zwyrodnieniowych i zespołów bólowych i poprawiające ogólną kondycję ruchową;
- intensywne leczenie współistniejących zaburzeń, takich jak zaparcia czy depresja.
Chorych niereagujących na konwencjonalne leczenie farmakologiczne, szczególnie w razie nasilonego drżenia, możemy obecnie próbować leczyć, stosując jedną z nowych technik chirurgicznych: talamotomię - zabieg, podczas którego chirurg niszczy niewielki obszar struktury mózgu zwanej wzgórzem, osiągając w ten sposób zmniejszenie drżenia u ok. 80-90% chorych; przeszczepianie komórek macierzystych pochodzących z płodów do jąder podstawy w celu odnowy komórek wytwarzających dopaminę – technika eksperymentalna i budząca wiele kontrowersji, aczkolwiek pewna liczba tak leczonych chorych wykazuje znaczną poprawę, a u niektórych z nich poprawa jest tak duża, że mogą grać w tenisa, jeździć na nartach i prowadzić samochód.
Parkinsonizm polekowy leczony jest poprzez podawanie leków z grupy cholinolityków, które zmniejszają ilość acetylocholiny, a dokładniej wyrównują zależność poziomu adrenalina - acetylocholina.
Artykuły Choroba Parkinsona
Ludzie starsi wykazują problemy ze snem, pamięcią i przemianą materii. Ostatnie badania wskazały, że może być to związane z zaburzoną aktywnością neuronów wpływających na pracę cyklu okołodobowego.
Otępienie starcze to rodzaj zaburzenia funkcji poznawczych, a przede wszystkim pamięci. Nie jest to „objaw starości”, a zaburzenie, które można i trzeba hamować. Może być wywołane przez chorobę ...
Drżenie rąk to zaburzenie, które można spotkać zarówno u ludzi młodych, jak i starych. U młodszych ma ono przeważnie tło emocjonalne – można je zaobserwować na przykład podczas egzaminu czy ...
Choroby neurologiczne wpływają na funkcjonowanie organizmu, na zachowanie człowieka, a co najgorsze – mogą także doprowadzić do śmierci. Zarówno choroby neurodegeneracyjne, takie jak choroba ...
Neurologia to dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami obwodowego i ośrodkowego układu nerwowego. Jest silnie spokrewniona z psychiatrią i polega na odkrywaniu przyczyn uszkodzenia systemu ...
Nawet połowie przypadków choroby Alzheimera można zapobiec zmianą trybu życia.
Wszczepienie stymulatora mózgu nie jest zabiegiem leczącym chorobę Parkinsona , ale jedynie środkiem łagodzącym jej objawy. Zabieg zalecany jest dla tych pacjentów, u których leczenie nie przynosi ...
Paranoja to ciężkie zaburzenie psychiczne. Ludzie, których dotknęła, nie potrafią normalnie żyć. Pojawiające się u nich ur ojenia uniemożliwiają funkcjonowanie w społeczeństwie. Chorym wydaje ...
Zielona i czerwona herbata wspomagają proces odchudzania oraz zapobiegają tyciu. Ich prozdrowotne właściwości wynikają z obecności flawonoidów.
Skutki uboczne antydepresantów mogą pojawić się w początkowym etapie stosowania, ale najczęściej w wyniku zatrucia lekami. Różnią się w zależności od stosowanej grupy antydepresantów.
Zaburzenia pamięci i intelektu to stan, który określa się terminem otępienie, czyli demencja. Jako definicję tego stanu przyjmuje się obniżenie funkcji intelektualnych człowieka w odniesieniu do ...
Łojotokowe zapalenie skóry głowy, czyli łojotok, to nadmierna produkcja sebum przez gruczoły łojowe na skórze głowy. Taki problem ze skórą i włosami pojawia się u małych dzieci (jest to wtedy ...
Łojotok to stan zapalny skóry objawiający się nadmierną produkcją łoju. Może wystąpić u każdego, nawet u niemowląt (tzw. ciemieniucha). Na szczęście objawy łojotokowego zapalenia skóry można ...
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA) jest ciężką chorobą, w której dochodzi do uszkodzenia centralnego lub obwodowego układu nerwowego. Rocznie zapada na tę chorobę 1-2 osoby na 100 000. SLA jest po ...
Niedociśnienie tętnicze zwane jest inaczej hipotonią. Niskie ciśnienie krwi sytuuje się poniżej 100/60 mmHg. Dotyka każdej grupy wiekowej, choć najczęściej niskie ciśnienie występuje u dzieci ...
Ceruloplazmina jest białkiem produkowanym w wątrobie. Odpowiada za wiązanie i transport jonów miedzi w surowicy. W rzeczywistości aż 90% miedzi w surowicy występuje w postaci związanej z ...
Łupież to choroba skóry głowy polegająca na łuszczeniu naskórka. Łuszczenie się zrogowaciałej warstwy naskórka jest procesem, który zazwyczaj nie powinien niepokoić. Łupież nie jest ani zaraźliwy, ...
Definicja zaparć mówi, iż jest to zbyt mała częstotliwość wypróżnień (<=2/tydzień) lub występowanie twardych stolców, oddawanych z wysiłkiem, często ze współistniejącym uczuciem niepełnego ...
Mianem „substancji słodzących” określa się substancje stosowane w celu nadania słodkiego smaku produktom spożywczym. Cukier rafinowany jest źródłem energii, ale nie dostarcza organizmowi żadnych ...
Panowie po 50 roku życia są narażeni na wystąpienie raka prostaty. Regularne badania i wizyty kontrolne pozwolą na wczesne wykrycie zmian i skuteczne ich wyleczenie.
Zdjęcia
Video
Konsultanci działu Zdrowie
absolwentka Wydziału Farmaceutycznego z Oddziałem Analityki Medycznej
absolwent Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.
absolwentka II Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w Lublinie.
