Samotność po rozwodzie

Weryfikacja merytoryczna:

Mgr Kamila Krocz - psycholog społeczny, autorka wielu publikacji dotyczących rozwoju osobistego oraz warsztatów z doradztwa zawodowego i komunikacji...

Decyzje o rozstaniu nigdy nie są łatwe. Zawsze znajdą się argumenty przeciwko rozstaniu: małe dziecko, ukochany pies, wspólna hipoteka na dom pod Warszawą, zarezerwowane na lato wakacje w Egipcie. W podświadomości istnieje jeszcze pytanie – czy naprawdę mam skazać się na samotność, na życie 
w pojedynkę? Samotności po rozwodzie obawia się co czwarta osoba żyjąca w małżeństwie. Nieważne, czy jesteśmy inicjatorami rozstania, czy zostaliśmy taką decyzją zaskoczeni. Wiąże się ona z rozczarowaniem i żalem wobec życia. Rozwód i co dalej? Jak radzić sobie w przypadku zaburzeń nastroju? A co robić, gdy smutek, żal i łzy po rozstaniu to nie zwiastun poczucia samotności, a depresja po rozwodzie?

Życie po rozwodzie

Możesz mieć przy sobie wielu przyjaciół, kochającą córeczkę, a i tak ostatecznie dopada cię uczucie przygnębiającej samotności, a nawet depresja. Jest to uzasadnione faktem przykrego zakończenia związku ludzi, obdarzających się niegdyś wielkim uczuciem. Nadchodzi chwila, kiedy można do woli płakać, jeść czekoladę i nosić wyciągnięte spodnie dresowe. Poczucie, że nikt nie zainteresuje się osobą rozwiedzioną, ciąży na twoich barkach. Pamiętaj, że depresja po rozwodzie jest częstą przyczyną podejmowania złych decyzji. Nie szukaj na siłę nowych znajomości, szybkich ideałów. Życie może cię ponownie rozczarować.

Kiedy partner, odchodząc zabiera nie tylko siebie, ale i jedyny samochód, sporą część odłożonych pieniędzy i stałe źródło dochodu, zaczyna nas opanowywać lęk o przyszłość. Dodatkowo rozpamiętywanie przeszłości nie pomaga w budowaniu nowego życia. Zdani tylko na siebie 
nie potrafimy wykazać żadnej inicjatywy, ogarnia nas bierność i beznadziejność. Wszystko jawi się 
w gorszych i cięższych perspektywach. Praca nad sobą, wytyczenie nowych celów i szybka mobilizacja do działania są jedynym rozwiązaniem w takiej sytuacji.

Walka z samotnością po rozwodzie

Postaraj się żyć inaczej, aktywniej, postaw na inną rozrywkę. Przypomnij sobie, o czym kiedyś marzyłeś. Teraz będzie czas, żeby skoncentrować się na sobie i na własnym rozwoju. Zajęcia fitness 
w poniedziałek, nauka języka rosyjskiego w środę, a sobota tylko dla dziecka – jazda rowerem, zabawa w parku. Zapełnij kalendarz na najbliższy miesiąc nowymi rzeczami do zrobienia, a nawet jeśli połowa się nie uda (nie wszystko naraz), to poczucie, że coś się zmienia, będzie motorem do działania.

Pozytywne nastawienie, aktywność zawodowa i satysfakcja z życia - jakby banalnie to nie brzmiało - mogą sprawić, że zaczniesz przyciągać zainteresowane spojrzenia. Żal do osoby, która cię rozczarowała, lęk przed powtórzeniem błędów, skoncentrowanie się na własnej osobie nie pozwalają ci otworzyć się na to, co nowe. Nie zmuszaj się do miłości, zapewne potrwa jeszcze trochę, zanim odbudujesz wiarę w ludzi i zaczniesz wprowadzać ich do swojego życia.

Rozwód to zawsze bolesny, długotrwały proces, który ma ogromny wpływ na życie całej rodziny. Samotny rodzic po rozwodzie musi myśleć także o swoim dziecku i poukładać mu na nowo świat. Dziecko z rozbitej rodziny nie może odczuć, że jest powodem rozstania, nie może czuć się winnym. Słyszane i obserwowane kłótnie rodziców, potem ich rozstanie, są niezrozumiałe dla małego, niedojrzałego człowieka. Malec w takiej sytuacji może przechodzić swego rodzaju bunt, wyizolować się ze społeczeństwa, stać agresywnym wobec rówieśników. Zaspokajanie jego potrzeby bezpieczeństwa oraz wyjaśnianie mu zaistniałej sytuacji pozwoli zrozumieć, zaakceptować stan rzeczy i przystosować się do nowej sytuacji, która jest dla niego trudna.