Amniopunkcja - cel, wskazania, przebieg, powikłania

Amniopunkcja (amniocenteza) to badanie prenatalne, które polega na pobraniu małej ilości płynu owodniowego z pęcherza płodowego otaczającego dziecko. Płyn zostaje następnie zbadany na obecność wad wrodzonych i problemów z chromosomami, np. na występowanie zespołu Downa.

1. Amniopunkcja - cel

Amniopunkcja służy do sprawdzenia, czy nie występuje infekcja lub czy istnieje ryzyko spowodowane konfliktem serologicznym. Amniopunkcja służy też sprawdzeniu, czy płuca dziecka są dobrze rozwinięte.

Amniopunkcja pozwala wykryć u dziecka:

  • zaburzenia chromosomalne (zespól Downa, trisomia 13. lub 18. chromosomu) oraz nieprawidłowości chromosomów płci (m.in. Zespół Turnera, zespół Klinefeltera) w 99%;
  • choroby genetyczne (mukowiscydoza, anemia sierpowata, choroby Taya-Sachsa), badanie na obecność tych chorób stosowane jest w przypadku, gdy dziecko jest w grupie ryzyka pojawienia się jednej z nich;
  • wady cewy nerwowej, takie jak rozszczep kręgosłupa czy bezmózgowie, w pobranym płynie owodniowym oceniany jest poziom alfa-fetoproteiny (AFP).

Amniopunkcja nie jest w stanie niestety wykryć innych wad wrodzonych, takich jak wady serca, rozszczep wargi czy podniebienia.

2. Amniopunkcja - wskazania

Badania inwazyjne, takie jak amniopunkcja, wykonywane są na zlecenie lekarza. Amniopunkcja wykonywana jest wtedy, gdy:

Zanim amniopunkcja się rozpocznie, pacjentka powinna się odpowiednio przygotować do badania. Należy skorzystać z łazienki i pozbyć się moczu z pęcherza moczowego. Amniopunkcja nie musi być wykonywana na czczo, więc nie ma ograniczeń odnośnie do spożywanych produktów i napojów.

Pobranie płynu owodniowego
Pobranie płynu owodniowego

Pęcherz płodowy zostaje nakłuty w miejscu najbardziej oddalonym od maluszka.

zobacz galerię

3. Amniopunkcja - przebieg

Amniopunkcja trwa kilka minut. Kobieta zajmuje miejsce na fotelu ginekologicznym lub kozetce, a skóra jej brzucha zostaje odkażona. Podany jest miejscowy środek znieczulający. Za pomocą ultrasonografu następuje dokładna lokalizacja płodu.

Lekarz wybiera miejsce nakłucia oddalone od płodu i wprowadza długą, cienką igłę poprzez powłoki brzuszne do macicy. Wówczas pobierane są w małej ilości wody płodowe, zwraca się szczególną uwagę na to, by do strzykawki nie dostała się krew. Podczas pobierania płynu niektóre kobiety czują nacisk w dolnej części brzucha.

Po wyjęciu igły do miejsca nakłucia przykłada się jałowy opatrunek. Kiedy amniopunkcja się skończy, pacjentka przez kilka godzin powinna być pod opieką lekarską.

Kobieta powinna poinformować lekarza o skłonności do krwawień, a w czasie badania powiedzieć, jeśli nagle poczuje ból lub jeśli będą jej dokuczać inne dolegliwości. Czasami amniopunkcja musi zostać powtórzona.

Zobacz też:

4. Amniopunkcja - powikłania

Niektóre badania w ciąży niosą ryzyko skutków ubocznych. Amniopunkcja może powodować krwawienie po badaniu, infekcję lub uszkodzenie płodu, a w skrajnych przypadkach poronienie.

Inwazyjne badania prenatalne takie jak amniopunkcja mają swoich przeciwników, ale ich przydatność jest ogromna. Pozwalają wcześnie wykryć wady wrodzone i przygotować rodziców na ewentualną konieczność leczenia dziecka. Amniopunkcja bardzo rzadko prowadzi przy tym do komplikacji, dlatego warto ją wykonywać.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Ważne tematy