Neoerlichioza – nowa choroba odkleszczowa

Po raz pierwszy lekarze zdiagnozowali ją w 2010 roku. Na świecie udokumentowano jej wystąpienie u 23 pacjentów, z czego 16 z nich mieszkało na terenie Europy.

1. Neoerlichioza – przyczyny

Chorobę wywołuje bakteria Candidatus Neoehrlichia mikurensis, którą przenoszą kleszcze Ixodes ricinus (te same, które odpowiadają za boreliozę).

Uważa się, że na zachorowanie bardziej podatne są osoby z obciążonym układem odpornościowym. Neoerlichiozę dotychczas diagnozowano bowiem u osób, które leczone były immunosupresyjnie, zmagały się z chorobami reumatologicznymi lub hematologicznymi.

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Dlaczego warto robić screening?"

Większość pacjentów potwierdzało ponadto współistnienie zaburzeń autoimmunologicznych, tj. łuszczyca, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy.

Pierwszy przypadek neoerlichiozy odnotowano u pacjenta (77 lat), który chorował na przewlekłą białaczkę B-komórkową. Objawy, o których wystąpieniu informował lekarzy, wskazywały na ciężkie zakażenie. Medycy podejrzewali sepsę. Gdy stan chorego się poprawił, wypisano go do domu, jednak nie udało się wówczas określić czynnika etiologicznego.

Po pewnym czasie chory wrócił do szpitala z podobnymi objawami. Zaznaczył wówczas, że po raz pierwszy niepokojące symptomy pojawiły sie po spływie kajakowym, w którym uczestniczył. To skłonilo specjalistów do poszerzenia diagnostyki i wykonania szczegółowych badań laboratoryjnych.

Działania te pozwoliły na wykrycie nowej bakterii, która przenoszona jest przez kleszcze. Dopiero niedawno poddano ją szczegółowym analizom i przybliżono jej charakterystykę w kilku publikacjach naukowych, zwłaszcza anglojęzycznych.

2. Objawy neoerlichiozy

Wraz z zakażeniem bakterią wywołującą neoerlichiozę występują: gorączka, bóle głowy, stawów, nudności, powikłania zakrzepowe lub krwotoczne, wylewy podskórne, utrata masy ciała i wysypka krwotoczna. Choroba może mieć przebieg ostry lub przewlekły.

3. Diagnoza i leczenie neoerlichiozy

Po zaobserwowaniu objawów, które wskazywać mogłyby na chorobę odkleszczową, przeprowadza się szczegółowe badania diagnostyczne – badania metodą PCR, multiplex TaqMan real-time PCR. Pozwalają one wykazać DNA bakterii we krwi pacjenta. Znaczenie diagnostyczne ma również rozmaz krwi.

W przebiegu choroby ujawnić się mogą również pewne odchylenia w badanach laboratoryjnych. Stwierdza się: leukocytozę, wzrost CRP, trombocytopenię, niedokrwistość, trombocytopenia.

Leczenie neoerlichiozy wymaga zastosowania antybiotyku. Lekiem z wyboru jest doksycyklina (farmaceutyk ten stosuje się także w terapii boreliozy i anaplazmozy). Pacjenci po zastosowaniu leku szybko dochodzą do siebie.

4. Zagrożenie neoerlichiozą w Polsce

Kleszcze będące nosicielami bakterii Candidatus Neoehrlichia mikurensis występują w Polsce powszechnie. Możliwość zakażenia tym drobnoustrojem po raz pierwszy odnotowano na terenach północno-wschodniej Polski.

Infekcja jest trudna do wykrycia. Osoby zdrowe przechodzić ją mogą w sposób bezobjawowy. Choroby odkleszczowe diagnozowane są na całym świecie coraz częściej. Na szczęście medycyna z roku na rok lepiej radzi sobie z ich leczeniem.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!