Taniec popping

Taniec popping ma szeroką gamę ruchów, często dość niezależnych i różnych od siebie. Popping narodził się w Kalifornii jako taniec uliczny. Początkowo polegał na szybkim spinaniu i rozluźnianiu mięśni, tzw. pop – było to nietypowe wykonywanie w rytm muzyki w połączeniu z różnymi pozami i ruchami. Techniki używane w poppingu generalnie skupiają się na ostrych kontrastach, od bycia robotem, przez sztywność i duże rozluźnienie do płynności.

Style poppingu

Taniec popping został stworzony w 1974 roku przez przez Boogaloo Sama i jego brata Poppin Pete'a. Zainspirowani tańcem robota stworzyli coś zupełnie odmiennego i zaskakującego. Z poppingiem wiąże się wiele pomniejszych stylów oraz technik tanecznych. Popping, podobnie jak hip-hop, wymaga niezwykłej świadomości ciała. Każde zgięcie najmniejszego nawet stawu i umiejętność kontrolowania większości mięśni mają tu swoje znaczenie. Popping jest bardzo rytmicznym tańcem wykorzystującym specjalnie skomponowane utwory.

Wysiłek fizyczny a endorfiny

Style, które łączy się z poppingiem:

  • botting/roboting – styl polegający na naśladowaniu ruchów maszyn i robotów;
  • miming – styl, w którym popper udaje mima w rytm konkretnego bitu;
  • ticking – trudna technika poppowania, przypominająca dźwięki wydawane przez wskazówki zegara (tik-tak);
  • crazy legs – styl polegający na szybkim ruszaniu nogami;
  • electric boogaloo – technika, w której popper sprawia wrażenie, że jest z gumy, wykonuje giętkie ruchy;
  • animation – polega na odwzorowaniu bohaterów filmowych i naśladowaniu ich ruchów (wygląda jak animacja poklatkowa);
  • vibrating – styl polegający na mocnym spinaniu mięśni, co wprawia je w drżenie;
  • hitting – popping z podnoszeniem barków w górę;
  • tutting – styl, który polega na wykonywaniu gestów oraz łączeniu ich na przykładzie figur geometrycznych.

Ruchy w tańcu ulicznym

Ruchy i techniki używane w poppingu polegają na silnych kontrastach ruchów, na tworzeniu z ruchów ściśle oddzielonych, ale płynnych elementów. Popping wymaga naśladowania zaangażowania ekspresyjnego i pracy mimiką twarzy tancerza. Ważne jest odpowiednie poruszanie dolnej części ciała na parkiecie – od podstawowego chodzenia i stąpania, do większej ilości złożonych, bardzo antygrawitacyjnych stylów floatingu i electric boogaloo. Inaczej niż w przypadku b-boyingu i ruchów wykonywanych w „parterze”, popping przedstawia tancerza w pozycji stojącej. Rzadko zdarza się, że tancerz schodzi do parteru na kolana, a jeszcze rzadziej kładzie się cały na parkiecie, by wykonać jakiś specjalny ruch.

Kroki poppingu, podobnie jak kroki hip-hopu, skupiają się wokół technik tanecznych zwanych „doing pop” lub „doing hit”. Te techniki taneczne oznaczają szybkie napinanie i rozluźnianie mięśni, co tworzy efekt szarpnięcia (pop lub hit) na ciele poppera. Popping wymaga świadomości ciała i może opierać się na specjalnych partiach ciała, tworząc warianty tańca w rodzaju: pop arm (pop ręką), leg pops (pop nogami), chest pops (pop klatką piersiową), neck pops (pop szyją). Zazwyczaj poszczególne popy przedstawiane są w regularnych odstępach czasu i muszą być wykonywane w rytm muzyki. Powoduje to, że taniec wydaje się bardzo rytmiczny i naturalny.

Komentarze (2)
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Tańce akrobatyczne
najnowsze pytania

Dyskusje na forum

Pomocni lekarze

Artykuły Tańce akrobatyczne
Tańce akrobatyczne

Hip-hop freestyle

Freestyle to pojęcie dla hip-hopu bardzo ważne. Ostatnimi czasy coraz częściej można usłyszeć o tańcu hip-hop freestyle. Jest on jednak przez niektórych źle rozumiany. Czym jest freestyle i czemu jest on w hip-hopie tak istotny? Mówiąc najogólniej i jeszcze...

Tańce akrobatyczne

Figury breakdance'a

, jest w stanie poświęcić wiele czasu i wysiłku na nauczenie się nowych figur i akrobatycznych wręcz ewolucji. Figury w breakdansie są niezwykle istotne

Tańce akrobatyczne

Street dance

tecktonik i jumpstyle), punk dance (znany także jako thrash dance lub thrashing), studio hip-hop - komercyjna wersja tańca hip hop, tańce uliczne

Tańce akrobatyczne

Breakdance drop

czy salsą. Z uwagi na podobieństwo tańca do akrobatyki, nazywa się go często tańcem akrobatycznym. Figury breakdance'a możemy podzielić na cztery

Tańce akrobatyczne

Style tańca hip-hop

Jackson style są tak różnorodne jak charaktery hiphopowców. Tancerze wybierający ten rodzaj muzyki mają bardzo dużą swobodę w wyborze czy nawet wymyślaniu własnych figur i ruchów. Żaden taniec hip-hop new style nie jest sformalizowany, jak walc czy tango....

Tańce akrobatyczne

Taniec boogie woogie

. Taniec boogie woogie zawiera bardzo dużo figur akrobatycznych, takich jak podrzucanie partnerki czy owijanie jej wokół tułowia. Im więcej podrzutów

Tańce akrobatyczne

Breakdance freezes

Breakdance freezes to podstawowy element tańca breakdance polegający na nagłym „zastygnięciu" ciała tancerza w konkretnej pozycji na kilka sekund. Tancerz przyjmuje tę pozycję w czasie ruchu, co daje wrażenie chwilowego zamrożenia (z ang. freeze - mrozić,...

Tańce akrobatyczne

House Dance

House Dance jest grupą tańców, które początkowo były wykonywane do muzyki house. Choć taniec ten wywodzi się z Chicago, to największą popularność zdobył w klubach Nowego Jorku. House Dance łączy w sobie kroki i ruchy z takich tańców, jak capoeira , jazz...

Tańce akrobatyczne

Taniec breakdance

na wykonywaniu ewolucji akrobatycznych, które są połączone z rytmicznym tańcem i w ten sposób tworzą nierozerwalną całość. Ruchy w tym tańcu dzielą

Tańce akrobatyczne

Breakdance toprock

Breakdance toprock to jedna z najprostszych figur breakdance'a, wykonywana na stojąco i mająca na celu rozpoczęcie widowiska. Często jest uważana za podstawę tańca, ale wiele osób nie docenia prostoty figury. Jednak stanowi ona ważną część tańca i wiele...