Werapamil - działanie, wskazania, dawkowanie, skutki uboczne

Werapamil to lek należący do grupy antagonistów wapnia (blokerów kanału wapniowego), jest pochodną fenyloalkiloaminy. Preparat został wprowadzony do obiegu na przełomie 70-tych i 80-tych. To wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, który znalazł zastosowanie w przypadku różnych chorób układu sercowo-naczyniowego.

Serce pracuje na skutek naprzemiennej polaryzacji i depolaryzacji błon komórkowych, czyli skurczu i rozkurczu. Impulsy niezbędne do depolaryzacji są wytwarzane przez układ przewodzący serca, do którego zaklasyfikowany jest węzeł zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy. Wydawanie sygnałów jest uzależnione od napływu jonów wapniowych.

Werapamil przeciwdziała przechodzeniu jonów do komórek, które mogą rozpowszechniać impulsy elektryczne dotyczące mięśnia sercowego i naczyń krwionośnych. W efekcie dochodzi do spowolnienia przewodzenia sygnałów, zmniejszenia częstotliwości skurczów serca, ustabilizowania pracy narządu i spadku ciśnienia tętniczego krwi. Werapamil jest w około 90% wchłaniany w jelicie cienkim, wydalany jest z organizmu przez nerki i wraz z kałem.

Stosowanie werapamilu jest uzasadnione w następujących przypadkach:

• nadciśnienie tętnicze,
• choroba wieńcowa,
• dławica piersiowa,
• dławica Prinzmetala,
• dławica po zawale mięśnia sercowego bez niewydolności serca,
• napadowy częstoskurcz komorowy,
• migotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym,
• dysfunkcja lewej komory,
• kardiomiopatia przerostowa,
• nadciśnienie płucne,
• klasterowy ból głowy,
• w ciąży w przypadku zagrożenia porodem przedwczesnym.

Dawkowanie leku werapamil jest ustalane indywidualnie dla każdego pacjenta. Tabletkę należy połknąć w całości popijając wodą, w czasie lub tuż po posiłku.

Zazwyczaj dzieci stosują od 80 do 360 mg werapamilu w ciągu doby, natomiast młodzież i dorośli od 120 do 480 mg substancji czynnej. Preparat występuje w postaci tabletek powlekanych, które przyjmuje się 3-4 razy na dobę lub tabletek o przedłużonym uwalnianiu, które zażywa się 1-2 razy dziennie.

Istnieje również werapamil do stosowania dożylnego, jest wykorzystywany do przerwania zaburzeń rytmu serca, w przypadku ostrej niewydolności wieńcowej lub przełomu nadciśnieniowego.

Werapamil, jak każdy lek, może spowodować wystąpienie następujących skutków ubocznych,

• zmęczenie,
• senność,
• zaparcia,
• ból i zawroty głowy,
• bradykardia,
• częstoskurcz,
• rzadkoskurcz zatokowy,
• niedociśnienie tętnicze,
• nudności i wymioty,
• świąd,
• pokrzywka,
• zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca,
• obrzęki obwodowe,
• kołatanie serca,
• ból brzucha
• suchość w ustach,
• parestezje,
• nadmierne pocenie się,
• drżenia mięśniowe,
• szumy uszne,
• reakcje nadwrażliwości,
• rumień wielopostaciowy,
• skurcz oskrzeli,
• zespół Stevensa-Johnsona,
• zwiększona aktywność enzymów wątrobowych,
• łysienie,
• ból mięśni,
• zaburzenia erekcji,
• niewydolność serca,
• duszność,
• ból stawów,
• ginekomastia,
• osłabienie siły mięśniowej,
• hiperkaliemia,
• hiperprolaktynemia,
• mlekotok,
• zaburzenia pozapiramidowe,
• blok przedsionkowo-komorowy,
• zatrzymanie akcji węzła zatokowego,
• dyskomfort w jamie brzusznej,
• niedrożność jelit,
• plamica,
• niewydolność nerek,
• napady drgawkowe,
• obrzęk naczynioruchowy,
• częste oddawanie moczu.