Złota pasta Wschodu. Hummus to bogactwo białka i błonnika

Hummus ma długą historię, która obejmuje swoimi opowieściami kuchnię Bliskiego Wschodu, głównie Libanu i Syrii. To właśnie tam stał się podstawowym elementem codziennych posiłków, podawanym z pieczywem, warzywami lub mięsem.

Jego głównym składnikiem jest ciecierzyca, czyli roślina strączkowa zawierająca spore ilości białka i błonnika. Do cieciorki dodaje się także pastę sezamową tahini, sok z cytryny, czosnek i oliwę z oliwek.

Przez połączenie tych składników hummus jest pożywny, sycący i pełen naturalnych tłuszczów roślinnych. To właśnie ten naturalny skład i równowaga między białkiem, błonnikiem oraz tłuszczami decyduje o jego wyjątkowości.

Hummus jest uznawany za zdrowy produkt, ponieważ łączy w sobie składniki, które dobrze wpływają na funkcjonowanie całego organizmu:

• Ciecierzyca dostarcza białko roślinne, błonnik i węglowodany złożone, więc nasyca i pomaga utrzymać stabilny poziom energii.
• Tahini, czyli pasta sezamowa, zawiera wapń, żelazo i zdrowe tłuszcze nienasycone.
• Oliwa z oliwek wzbogaca całość cennymi kwasami tłuszczowymi.

Ciecierzyca i sezam dostarczają też witaminy z grupy B oraz minerały, takie jak magnez i fosfor, które wspierają układ nerwowy, mięśnie i prawidłową przemianę energii. Dzięki takiemu składowi hummus może być wartościowym elementem diety roślinnej i alternatywą dla cięższych smarowideł wątpliwej jakości.

Hummus działa na organizm holistycznie, ponieważ doładowuje energią i składnikami, które korzystnie wpływają na codzienne funkcje:

• białko roślinne wspomaga regenerację komórek i uczucie sytości,
• błonnik z ciecierzycy usprawnia pracę jelit i stabilizuje poziom glukozy we krwi,
• tłuszcze z tahini i oliwy wspierają pracę serca oraz utrzymanie prawidłowego poziomu cholesterolu,
• żelazo, magnez i witaminy z grupy B mogą pozytywnie wpływać na koncentrację i chronić przed bezpodstawnym zmęczeniem.

Spożywany regularnie, ale w umiarkowanych ilościach, wspomaga również utrzymanie jak i osiągnięcie prawidłowej masy ciała. Nie jest jednak produktem odchudzającym, lecz elementem zbilansowanej diety, który ułatwia zachowanie dobrego samopoczucia i solidnego nasycenia.

Nie każdy hummus, który trafia na sklepowe półki, ma taką samą wartość jak ten przygotowany w domu. Wiele gotowych produktów zawiera konserwanty, nadmiar soli i oleje roślinne gorszej jakości, które obniżają niestety jego wartość odżywczą.

Zdarza się też, że pasty przemysłowe zawierają znacznie mniej oryginalnych składników, a więcej tłuszczu i dodatków smakowych. Wtedy to, co wygląda na optymalną opcję, może dostarczać sporo kalorii i mniej składników, których oczekuje się od hummusu. Warto czytać etykiety i wybierać wersje z najprostszym składem, bo tylko wtedy hummus będzie posiadać swoje właściwości i faktycznie wspierać zdrową dietę.

Choć hummus uznaje się za zdrowy, sycący produkt, to nie każdy powinien sięgać po niego bez przemyślanej strategii. Ze względu na obecność tahini i oliwy ma dość wysoką wartość kaloryczną, dlatego osoby dbające o masę ciała powinny zwracać uwagę na wielkość porcji. Nie chodzi o to, aby go unikać tylko o umiejętne wkomponowanie go w swój jadłospis.

U niektórych osób rośliny strączkowe mogą powodować wzdęcia lub dyskomfort trawienny, tym bardziej jeśli pojawiają się w diecie rzadko i w dużych ilościach. Ostrożność powinni zachować też alergicy, głównie ci uczuleni na sezam. Dla większości ludzi hummus jest wartościowym dodatkiem do posiłku, ale najlepiej traktować go jak element urozmaiconej diety, a nie główne źródło białka i tłuszczu.

Najwięcej korzyści reprezentuje sobą hummus przygotowany samodzielnie, z prostych i świeżych składników. Wystarczy:

• ugotowana lub konserwowa ciecierzyca,
• pasta tahini,
• sok z cytryny,
• odrobina oliwy,
• czosnek.

Całość można doprawić solą, kuminem lub papryką, aby nadać mu intensywny smak.

Warto unikać nadmiaru tłuszczu i soli, bo to właśnie te składniki najczęściej obniżają wartość gotowych wersji. Jeśli ciecierzyca zostanie ugotowana z dodatkiem liścia laurowego i szczypty sody, ziarna będą miękkie i łatwiejsze do zmiksowania.

Domowy hummus posiada szeroki wachlarz wartości odżywczych i ma czysty, naturalny smak, który można dopasować do własnych upodobań. Najlepiej podawać go z warzywami pokrojonymi w słupki, takimi jak marchewka, ogórek, seler naciowy oraz papryka. Dobrze smakuje także z mini waflami kukurydzianymi, pełnoziarnistym pieczywem, grzankami lub pieczonymi warzywami. Można go też wykorzystać do tortilli, burgerów albo sałatek.

Dostarcza białko, błonnik i zdrowe tłuszcze, jednak jego działanie nie ma nic wspólnego z właściwościami leczniczymi. Wspiera codzienną dietę, ale nie zastąpi zróżnicowanego jadłospisu ani nie rozwiąże problemów zdrowotnych.

Jego największą zaletą jest prosty skład i to, że może być zdrową alternatywą dla tłustych past i sosów. Spożywany z umiarem, jest wartościową częścią racjonalnego stylu odżywiania, który naprawdę pomaga utrzymać dobrą formę.

Hummus to przykład potrawy, która łączy prostotę z wartością odżywczą. Nie jest cudownym środkiem na zdrowie, ale może być stałym elementem zbilansowanej diety, który pomaga je utrzymać. Doładowuje energię, syci i dobrze komponuje się z wieloma produktami, dlatego warto mieć go w kuchni nie tylko na czarną godzinę.

Źródła

1. NaukaJedzenia.pl