Badanie urodynamiczne z pomiarem przepływu moczu

Badanie urodynamiczne z pomiarem przepływu moczu (inaczej uroflowmetria) to badanie diagnostyczne w zaburzeniach oddawania moczu. Można dzięki niemu ocenić funkcjonowanie mięśni odpowiedzialnych za oddawanie moczu, zmierzyć pojemność pęcherza moczowego, a także czas odczuwania jego pełności. Badanie moczu tego typu wykonuje się w przypadku pojawienia się takich objawów, jak częstomocz, parcia naglące, zatrzymanie oddawania moczu, osłabienie jego strumienia, przerywane oddawanie, zaleganie lub nietrzymanie moczu. Wskazaniem do badania są również uchyłki pęcherza moczowego.

Przygotowanie do badania urodynamicznego z pomiarem przepływu moczu

Dzięki badaniu urodynamicznemu możliwa jest ocena pracy mięśni biorących udział w procesie mikcji (oddawania moczu). Do mięśni tych należą: zwieracz cewki moczowej, szyjka pęcherza oraz mięsień wypieracz pęcherza. Badanie przeprowadza się przy użyciu elektromiografu, który rejestruje czynność elektryczną mięśni oraz manometru, mierzącego ciśnienie w pęcherzu moczowym. Przed właściwym badaniem urodynamicznym wykonywane jest badanie przepływu moczu, czyli pomiar strumienia moczu w jednostce czasu, natomiast po nim sprawdza się ilość moczu zalegającego (pozostającego w pęcherzu po oddaniu).

Badanie urodynamiczne zazwyczaj przeprowadzane jest rano. W przeddzień badania wieczorem powinno się zastosować środki przeczyszczające lub poddać się lewatywie. Na badanie przychodzi się z pełnym pęcherzem, gdyż mierzony będzie strumień oddawanego moczu. Przed badaniem urodynamicznym należy przejść:

• badania funkcji nerek;
• badanie ogólne moczu;
• pomiar stężenia kreatyniny w surowicy;
• badanie USG jamy brzusznej;
• posiew moczu.

W niektórych przypadkach należy również zbadać pacjenta pod kątem trwałych zmian układu moczowego (urografia, cystoureterografia mikcyjna). Przeciwwskazaniem do badania są infekcje układu moczowego.

Przebieg i powikłania badania urodynamicznego z pomiarem przepływu moczu

Badanie trwa od 60 do 90 minut. Rozpoczyna się pomiarem przepływu moczu, który polega na oddaniu go przez osobę badaną do specjalnego naczynia, z uwzględnieniem czasu trwania tego procesu. Badanie urodynamiczne przeprowadzane jest na fotelu urologiczno-ginekologicznym. Pacjent rozbiera się do połowy, po czym jest znieczulany miejscowo. Następnym etapem badania jest umieszczenie w pęcherzu moczowym cewnika oraz sprawdzenie objętości zalegającego moczu. Drugi cewnik umieszczany jest w odbytnicy. Za ich pomocą rejestruje się zmianę ciśnienia w pęcherzu moczowym i jamie brzusznej. Oprócz tego, do odbytu osoby badanej wprowadza się elektrodę gąbkową, dzięki której wykonuje się badanie elektromiograficzne mięśni zwieraczy cewki moczowej.

Badanie urodynamiczne rozpoczyna się od cystometrii, czyli wprowadzenia przez cewnik do pęcherza badanego roztworu wodnego 0,9% chlorku sodu. Następnie pacjent schodzi z fotela, podczas gdy mierzona jest zmiana ciśnień i strumienia moczu. W trakcie badania pacjent powinien informować osobę przeprowadzającą badanie o odczuwanych dolegliwościach.

Po badaniu może odczuwać dolegliwości związane z oddawaniem moczu (dyskomfort, uczucie pieczenia). Możliwa jest także infekcja dróg moczowych w następstwie badania urodynamicznego. Poważniejsze komplikacje to uszkodzenie cewki moczowej oraz perforacja pęcherza moczowego, jednak dochodzi do nich niezwykle rzadko.

Badanie urodynamiczne z pomiarem przepływu moczu nie jest badaniem przyjemnym, jednak ma ono duże znaczenie w diagnostyce zaburzeń mikcji. Badanie to jest stosunkowo bezpieczne, dzięki czemu może być przeprowadzane u kobiet w ciąży. Jedynym przeciwwskazaniem do jego przeprowadzenia są infekcje dróg moczowych.