Choroba afektywna dwubiegunowa: mania
Zaburzenia afektywne dwubiegunowe przejawiają się występowaniem nawracającej depresji i manii. Dawniej choroba była określana jako cyklofrenia, trwała przez całe życie i miała różny przebieg ze skłonnością do remisji. Zaburzenia afektywne dwubiegunowe występują w dwóch fazach. Typ 1 charakteryzuje się kilkumiesięcznym przebiegiem depresji lub manii, a następnie normalizacją nastroju. W typie 2 występują momenty przejścia depresji i hypomanii. U niektórych chorych mogą występować tzw. stany mieszane, charakteryzujące się m.in.: nadmierną aktywnością, drażliwością i wybuchami gniewu.
Stwierdzenie choroby nie jest proste. Wielu chorych nie zgłasza się do lekarza, a gdy objawy psychiatryczne są wyraźne, mogą być pomylone z ADHD lub skutkami spożywania używek, jak np. narkotyków. Ponadto niektóre choroby somatyczne np. nadczynność tarczycy, udar mózgu mogą przypominać zaburzenia afektywne dwubiegunowe. Choroba jest uwarunkowana genetycznie; występuje u osób słabych psychicznie, doświadczających życiowych porażek. Nawrotom choroby sprzyja brak snu i życie w ciągłym biegu.
Stwierdzenie choroby nie jest proste. Wielu chorych nie zgłasza się do lekarza, a gdy objawy psychiatryczne są wyraźne, mogą być pomylone z ADHD lub skutkami spożywania używek, jak np. narkotyków. Ponadto niektóre choroby somatyczne np. nadczynność tarczycy, udar mózgu mogą przypominać zaburzenia afektywne dwubiegunowe. Choroba jest uwarunkowana genetycznie; występuje u osób słabych psychicznie, doświadczających życiowych porażek. Nawrotom choroby sprzyja brak snu i życie w ciągłym biegu.
