Kick-boxing

Kick-boxing: trening jest dyscypliną sportową, w której przeciwnicy stosują zarówno bokserskie ciosy pięścią, jak i kopnięcia. Stąd właśnie bierze się nazwa tego sportu: „kick” oznacza „kopnięcie”, a „boxing” – „boks”. Kick-boxing rozwinął się na przełomie lat 60. i 70. XX wieku. Początkowo uważano, że dyscyplina ta wywodzi się z dalekowschodnich sztuk walki. W pierwszym okresie rozwoju tej dziedziny sportowej wyróżniano dwa nurty: japoński i amerykański.

1. Kick-boxing japoński i amerykański

Kick-boxing japoński ma swoje źródło w boksie tajskim, jest to jedna z form tego sportu. Początkowo w tej dyscyplinie stosowano techniki zaczerpnięte z karate, które miały odróżniać kick-boxing od boksu tajskiego. Z czasem te techniki walki przestały być używane i uznawane, a kick-boxing przekształcił się w sportowe współzawodnictwo. Renesans tego sportu w Japonii nastąpił w latach 90.

Zobacz film: "Wysiłek fizyczny - codzienna aktywność"

Narodziny kick-boxingu amerykańskiego w Stanach Zjednoczonych są związane z osobami trenującymi karate, które zaczęły zwracać uwagę na ograniczenie siły ciosów na zawodach. Poszukiwali oni takiej dyscypliny sportowej, która łączyłaby ciosy rękami i pięściami z kopnięciami, a jednocześnie byłaby realną walką. Właśnie w kick-boxingu dopuszczalne okazały się uderzenia i kopnięcia, aż do nokautu przeciwnika. Początkowo walczono na matach do karate, później w ringu bokserskim.

2. Formuły kick-boxingu

Formuły są nastepujace:

  • Full contact – polega na tym, że dozwolone są wszystkie techniki nożne i bokserskie powyżej pasa, z minimalną liczbą 8 kopnięć podczas rundy, w przypadku gdy zawodnik nie zada 8 kopnięć, traci 1 punkt; zasadą jest, że nie wolno kopać kolanem ani uderzać łokciem; przeciwnicy walczą na ringu bokserskim; czas trwania walki to 3x2 min.
Kick-boxing
Kick-boxing

Trening kick-boxingu wymaga odpowiedniej sprawności fizycznej i psychicznej. Ważna jest siła i muskulatura...

zobacz galerię
  • Low kick – formuła pozwala na wszystkie techniki bokserskie oraz kopnięcia do wysokości głowy, nie wyznacza się minimalnej liczby kopnięć na minutę; nie dopuszcza się kopnięć kolanem ani uderzeń łokciem; miejscem walki jest ring; walka trwa 3x2 min.
  • K-1 rules – dopuszcza się wszelkie techniki bokserskie, obrotowe uderzenia pięścią, kopnięcia, a także ciosy kolanami, bez względu na wysokość; nie można uderzać łokciem; walka odbywa się na ringu, trwa zazwyczaj 3x3 lub 5x3 min.
  • Thai boxing – jest to złagodzona wersja tradycyjnego muay thai; dopuszcza się wszelkie techniki bokserskie, obrotowe uderzenia pięścią, kopnięcia oraz ciosy kolanami, bez względu na wysokość, a ponadto rzuty, podcięcia i walkę w klinczu; nie wolno natomiast uderzać łokciem; walka odbywa się na ringu.
  • Semi contact – formuła nastawiona jest przede wszystkim na szybkość zawodników; walkę przerywa się i punktuje po każdym czystym trafieniu przeciwnika; przeciwnicy muszą stosować ograniczoną siłę uderzeń; walka odbywa się na tatami, tylko czasem na ringu i trwa 3x2 min.
  • Light contact – to forma walki ciągłej, w której zawodnicy mają za zadanie wykazać się umiejętnością walki technicznej; muszą stosować ograniczoną siłę uderzeń; walka odbywa się na ringu lub parkiecie, trwa 3x2 min.

Istnieją specjalne szkoły, w których można rozpocząć naukę kick boxingu. Stopnie szkoleniowe dzielą się na uczniowskie i mistrzowskie.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!