Taniec brzucha

Taniec brzucha, określany także jako taniec orientalny, pochodzi z rejonów Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej. Symbolizuje płodność, zmysłowość i seksualność. Taniec brzucha jest wykonywany głównie przez kobiety, a jego obecna forma powstała jako połączenie tańca klasycznego z rejonów Bliskiego Wschodu z elementami pochodzącymi z innych tańców. Poza określonymi ruchami brzucha i bioder taniec orientalny w dużym stopniu zależy od pomysłowości tancerki.

1. Ruchy w tańcu brzucha

Jeśli ktoś sądzi, że taniec brzucha ma niezmienną formę i strukturę, może się poważnie rozczarować. Nie opiera się on, jak np. taniec towarzyski, na stałych krokach, a jedynie na pewnych sekwencjach ruchów. Należą do nich:

  • ruchy bioder – poruszanie miednicą w kierunku poziomym, dające jedno lub dwa uderzenia biodrami;
  • wibracje – rytmiczne i szybkie poruszanie biodrami;
  • obroty – ruchy miednicy lub bioder w kształcie koła;
  • ruchy bioder i brzucha układające się w symbol nieskończoności, tzw. ósemka pozioma.

Zobacz film: "Wysiłek fizyczny a endorfiny"

Ruchy bioder i brzucha są uzupełniane przez zmysłowe i subtelne poruszanie ramionami, palcami, kolanami i udami, a stworzenie z nich spójnej kompozycji jest dziełem tancerki.

2. Akcesoria do tańca brzucha

Wykonywanie tańca brzucha wiąże się z posiadaniem przez tancerkę kilku specyficznych rekwizytów. Dzięki nim może urozmaicać swoją choreografię i czynić taniec towarzyski bardziej widowiskowym. Taniec brzucha najczęściej wykonuje się z następującymi akcesoriami:

  • welony (woale) – mogą mieć kształt prostokąta lub półkola; zazwyczaj do tańca orientalnego używa się jednego lub dwóch welonów, choć jest grupa tancerek, która czerpie z legendy o tańcu siedmiu zasłon wykonywanym przez biblijną Salome;
  • faneveil, fan veil (wachlarzo-woal) – połączenie wachlarza i jedwabnego woalu;
  • veil poi – ciężarki na sznurku lub na łańcuszku z jedwabnym woalem;
  • saggaty (ziliby) – instrumenty perkusyjne;
  • laska – bogato zdobiona, wykonana najczęściej z bambusa;
  • taca – obecność tacy, na której umieszczone są świeczki znacznie zwiększa widowiskowość tańca brzucha;
  • tamburyn;
  • darbuka – kielichowaty bęben;
  • wachlarz – taniec brzucha zaczerpnął ten element z tańca flamenco;
  • świecznik;
  • miecz – służy tancerce do balansowania na głowie, biodrach, brzuchu, ramieniu.

W odmianach tańców folklorystycznych (fellahi i nubijskim) używane są także talerze i dzbany lub ozdobne chusteczki (syryjskim i andaluzyjskim).

3. Taniec brzucha na odchudzanie

Taniec brzucha to nie tylko zmysłowy i bardzo widowiskowy taniec, ale także pomysł na utratę wagi i wykształcenie doskonałych mięśni brzucha. Wzmacnia, ujędrnia i rozluźnia mięśnie stóp, łydek, ud, brzucha, bioder i pośladków, a także mięśnie grzbietu. Dzięki tańcowi brzucha zostaje wyszczuplona talia i łagodzone są bóle okołokręgosłupowe. Ma on również wpływ na późniejsze zdolności rodzenia oraz psychikę kobiety. Taniec brzucha pozwala bowiem odkryć własną atrakcyjność seksualną i pozbyć się kompleksów związanych z cielesnością.

Pomimo iż taniec brzucha znany jest od stuleci, dopiero teraz przeżywa prawdziwy renesans i staje się jedną z najpopularniejszych form rozrywki. Pomaga kobietom w uwodzeniu, pobudza ich zmysłowość i witalność. Z drugiej strony ****taniec orientalny jest doskonałą metodą rzeźbienia własnej sylwetki i utraty kilku zbędnych kilogramów.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!