Pokaż kategorie abcZdrowie.pl
Pokaż kategorie

Zaparcia

Zaparcie - zdjęcie rentgenowskie

Na zdjęciu widoczne miejsce niedrożności jelit. 

Definicja zaparć mówi, iż jest to zbyt mała częstotliwość wypróżnień (<=2/tydzień) lub występowanie twardych stolców, oddawanych z wysiłkiem, często ze współistniejącym uczuciem niepełnego wypróżnienia. Według kryteriów, rozpoznanie zaparcia wymaga występowania przez 3 miesiące w ciągu ostatnich 12 miesięcy przynajmniej 2 spośród następujących objawów: nadmierne parcie na stolec, „twardy stolec”, odczucie niepełnego wypróżnienia, uczucie przeszkody w odbytnicy lub odbycie, konieczność zabiegów manualnych w celu ewakuacji stolca, mniej niż 3 wypróżnienia w tygodniu. Zaparcia spowodowane są przedłużonym pozostawaniem treści jelitowej w obrębie przewodu pokarmowego lub utrudnionym wydalaniem mas kałowych. Gdy treść jelitowa długo przebywa w jelicie, zagęszcza się, a stolec zmniejsza objętość, staje się twardy i zbity. Oddawanie stolca następuje wtedy raz na kilka dni, zwykle po zażyciu środków farmakologicznych. Zaparcia stanowią coraz większy problem – już nie tylko dla starszych kobiet, ale również dla coraz młodszych dziewcząt. Dotykają one również mężczyzn. Choroba często pozostaje nieujawniona wskutek nadużywania leków przeczyszczających. Zaparcia są chorobą cywilizacyjną, która znacznie rzadziej występuje w krajach słabo rozwiniętych. Przyczyny zaparć mogą być różne. Zaliczamy do nich schorzenia jelita grubego, ale także stosowanie szeregu leków oraz stres. Najczęstszymi są zaparcia nawykowe i zespół jelita drażliwego.

1. Rodzaje zaparć

Można mówić o następujących rodzajach zaparć:

  • zaparcia przypadkowe – powstają z powodu różnych sytuacji życiowych, np. zmiany stylu odżywiania się, choroby gorączkowej,
  • zaparcia krótkotrwałe – występują zwykle na przemian z okresami prawidłowego oddawania stolca. Jeśli nie ustąpią, należy zbadać przewód pokarmowy,
  • zaparcia przewlekłe (nawykowe, atoniczne).

Najczęściej spotykanym typem zaparć są zaparcia idiopatyczne związane z zaburzeniami czynnościowymi przewodu pokarmowego. Nie stwierdza się tutaj występowania choroby organicznej. Rozpoznaje się je u >90% chorych. Występują z powodu nieodpowiedniej, ubogoresztkowej diety i niedostatecznej ilości wypijanych płynów oraz małej aktywności fizycznej.

2. Przyczyny zaparć

Oprócz zaparć idiopatycznych w praktyce lekarskiej istnieje wiele innych chorób, które mogą objawiać się zaparciami. Wśród nich można wyróżnić:

Dużą grupę zaparć stanowią zaparcia wywołane przez leki. Należy dokładnie sprawdzić, czy przyczyną zaparć nie jest stosowanie: leków przeciwbólowych, przeciwcholinergicznych, przeciwdepresyjnych, przeciwdrgawkowych, leków w chorobie Parkinsona, zawierających wapń czy glin, preparatów żelaza, silnych leków znieczulających (opioidy), leków na nadciśnienie (blokerów receptora ß-adrenergicznego, sartanów, diuretyków, blokerów kanału wapniowego), leków antykoncepcyjnych.

3. Objawy zaparć

Pierwszym objawem zaparcia jest bardzo twardy stolec, którego wydalanie połączone jest z bólem i dużym wysiłkiem. Pozostałymi objawami są: mdłości, utrata łaknienia, zawroty głowy, odbijanie oraz wzdęcia. Taki stan określamy jako chorobowy – wywołany on jest truciznami, które nie są wydalane z organizmu. Objawy towarzyszące zaparciom mogą być bardzo różne i zależą od charakteru schorzenia, które stało się ich przyczyną. Uciążliwym objawem może być uczucie pełności lub wzdęcie, które jest spowodowane gromadzeniem się powstającego w jelicie gazu, który nie może być sprawnie wydalony z powodu przeszkody, jaką stanowi zalegający w jelicie stolec. Niekiedy, zwłaszcza przy uporczywych zaparciach, można obserwować na stolcu domieszkę śluzu, który powstaje na skutek podrażnienia błony śluzowej jelita. Inni pacjenci uskarżają się na bóle i uczucie rozpierania w nad- i śródbrzuszu. Objawami alarmowymi zwiększającymi prawdopodobieństwo choroby organicznej są: gorączka, chudnięcie bez stosowania diety odchudzającej, krew w stolcu (zarówno widoczna gołym okiem, jak i utajona), niedokrwistość, ból brzucha budzący pacjenta w nocy, rodzinne występowanie nowotworów jelita grubego czy chorób zapalnych jelita.

4. Diagnostyka zaparć

Z każdym pacjentem zgłaszającym się do lekarza jest na wstępie zbierany wywiad. Podłoże zaparć można stwierdzić po uzyskaniu odpowiedzi na pytania:

  • Czy zaparcia są krótkotrwałe czy przewlekłe?
  • Jak często pacjent oddaje stolec?
  • Jaka jest spoistość i wygląd stolca?
  • Czy pacjent ma problem z oddaniem stolca?
  • Czy zaparcia występują na przemian z biegunkami?
  • Czy zaparciom towarzyszą inne objawy?
  • Jakie pacjent stosuje leki?

Spośród badań dodatkowych pomocne mogą się okazać:

  • badania laboratoryjne krwi: OB, CRP, morfologia krwi, jonogram, poziom glukozy, kreatyniny, mocznika i TSH,
  • badanie kału na krew utajoną,
  • badania endoskopowe i radiologiczne: kolonoskopia, zwłaszcza u osób po 50 roku życia ze współistniejącymi objawami alarmowymi, pasaż przewodu pokarmowego,
  • manometria odbytnicy i odbytu – pozwala ocenić pracę mięśni odpowiedzialnych za defekację,
  • biopsja odbytnicy przy podejrzeniu choroby Hirschsprunga.

Konieczne jest również badanie przez kiszkę stolcową (per rectum), które nie wymaga specjalnego przygotowania pacjenta – jest proste i tanie w wykonaniu. Pozwala ono wykryć ok. 2/3 nowotworów odbytnicy.

5. Zapobieganie i leczenie zaparć

W pierwszej kolejności trzeba odpowiednimi badaniami wykluczyć pozajelitowe przyczyny zaparcia. Po wykluczeniu poważnych chorób ustrojowych i jelit można przystąpić do leczenia objawów zaparcia. Celem jest przyspieszenie transportu mas kałowych przez jelito grube. Umożliwia to zwykle leczenie dietą, zastosowanie leczniczych środków roślinnych i farmaceutyków. Dieta na zaparcia polega głównie na piciu dużej ilości niegazowanej wody oraz spożywaniu produktów zawierających błonnik. Zaleca się:

  • spożycie minimum 2 litrów niegazowanej wody dziennie,
  • wypijanie 1 szklanki przegotowanej ciepłej wody przed posiłkiem,
  • jedzenie posiłków często, ale w małych objętościowo ilościach,
  • spożywanie owoców na drugie śniadanie i podwieczorek,
  • spożywanie około 30 dag jarzyn dziennie, np. brokułów, marchwi, oraz dużej ilości kasz gruboziarnistych,
  • spożywanie 2 łyżek otrąb dziennie,
  • ograniczenie spożycia ziemniaków, ryżu, pieczywa,
  • spożywanie suszonych owoców.

Poprawę może również przynieść metoda autotreningu. Konieczne jest zwiększenie aktywności fizycznej oraz zwracanie uwagi na bodźce defekacyjne. Pacjent nie powinien wstrzymywać defekacji. Należy również odstawić, jeśli to możliwe, wszystkie leki powodujące zaparcie. Środki przeczyszczające należy stosować możliwie najkrócej i tylko wtedy, gdy postępowanie niefarmakologiczne jest nieskuteczne.

Należy przede wszystkim unikać leków upośledzających wchłanianie lub zwiększających wydzielanie soków jelitowych (leki antrachinowe, kwasy żółciowe, olej rycynowy), które stosowane przewlekle powodują utratę wody i potasu. Powstaje wtedy mechanizm błędnego koła, w którym niski poziom potasu napędza do zażywania leków przeczyszczających. Wspomniane leki mogą również uszkadzać neurony mięśniówki jelit. W zaparciach dobrze jest stosować środki osmotyczne, takie jak laktuloza, makrogole, glicerol, które podawane z dużą ilością wody zmniejszają zagęszczenie stolca. Laktuloza jest jednym z najczęściej zlecanych preparatów przez lekarzy. Jest to niewchłaniający się dwucukier, zbudowany z cząsteczki galaktozy i fruktozy. W okrężnicy pod wpływem bakterii jelitowych jest rozkładany z wytworzeniem kwasu mlekowego i cząsteczek aktywnych osmotycznie. Nie należy go stosować przy nietolerancji galaktozy.

W popularnych lekach przeciw zaparciom korzysta się z takich ziół, jak: nasiona i okrywy nasienne babki płesznik i babki piaskowej, senesu, aloesu, kruszyny, rzewienia itp. Można również stosować środki poślizgowe, takie jak np. olej parafinowy, leki zmiękczające masy kałowe (dokuzan sodowy) czy środki pobudzające pracę jelita grubego. Te ostatnie, do których zaliczymy antranoidy czy bisakodyl, powodują zwiększenie wydzielania wody i elektrolitów do światła przewodu pokarmowego oraz pobudzają ruchy perystaltyczne. Podczas ich stosowania mogą wystąpić napady kurczowego bólu brzucha oraz zaburzenia elektrolitowe. Kolejne niebezpieczeństwo ich stosowania polega na przyzwyczajeniu jelita do ich przyjmowania w wyniku długotrwałego leczenia. Dlatego też preparaty te można zażywać tylko przez krótki czas.

W przypadku zaparć nawykowych należy poprawić odruch parcia i doprowadzić do rozluźnienia zwieraczy odbytu w trakcie parcia na stolec. W związku z tym należy zmienić przyzwyczajenia podczas oddawania stolca. Przy stwierdzeniu zaparć spowodowanych zaburzeniem pracy mięśniówki najlepiej sprawdzą się leki osmotyczne lub okresowe wlewki doodbytnicze w celu oczyszczenia odbytnicy z zalegającego kału. Leki zwiększające objętość stolca i pobudzające nasilają tylko objawy. U chorych na nowotwór również nie powinno się stosować leków zwiększających objętość stolca. W długotrwałych, opornych na leczenie zaparciach lub przy nietolerancji środków przeczyszczających stosuje się wlewki doodbytnicze (fosforanowe). Nie powinno się w tym celu używać wody ani wody z mydłem. Możliwe jest również ręczne wydobycie kamieni kałowych, które nie zostaną wydalone samoistnie.

6. Zaparcia u dzieci

Zaparcia są jedną z częstych przyczyn wizyt u lekarza pediatry. Przykre dolegliwości związane z rzadkim oddawaniem stolca powodują u dzieci niepokój, obniżenie nastroju, brak apetytu oraz ból. Zaniepokojeni rodzice, przychodząc do gabinetu lekarskiego, mogą dowiedzieć się, iż najczęstszą przyczyną zaparć u dzieci są czynniki dietetyczne, a więc zbyt mała ilość płynów, niewystarczająca podaż błonnika czy węglowodanów. Ważny jest również styl życia dziecka oraz warunki życia. Wpływ na wypróżnianie ma rozpoczęcie zajęć w szkole czy przedszkolu, długie unieruchomienie, podróże, pośpiech podczas wypróżniania czy inne sytuacje stresowe. Zaparcia mogą występować w przebiegu następujących chorób:

Badając dziecko, u którego występują zaparcia zawsze należy zwrócić szczególną uwagę na okolicę odbytu, aby poszukiwać anomalii rozwojowych tej okolicy. Mogą się tutaj znajdować: pierścień odbytowo-odbytniczy, zwężenie odbytu, uchyłek odbytu, wypadająca błona śluzowa lub zwieracz wewnętrzny odbytu. Również choroba Hirschsprunga czy spastyczny skurcz mięśni dna miednicy mogą zadać objaw, jakim jest zaparcie.

Najczęstszymi objawami zaparć u dzieci są wydłużone okresy pomiędzy kolejnymi wypróżnieniami, ale nie tylko. Zaparcia mogą być przyczyną brudzenia bielizny. U dzieci młodszych obserwuje się oznaki lęku przed oddaniem stolca. U większości dzieci pojawiają się bóle brzucha, a u połowy domieszka krwi w kale. Dodatkowo zdarzają się zmiany zapalne skóry w okolicy odbytu oraz szczelina odbytu.
Przy rozpoznaniu zaparć u dzieci pomocne jest badanie przez odbyt, pozwalające ocenić napięcie zwieracza odbytu, stwierdzić obecność przewężenia w tym miejscu, a także dające możliwość stwierdzenia obecności i charakteru mas kałowych w bańce odbytnicy. U dzieci z nietrzymaniem kału lub podejrzeniem zaburzeń w okolicy odbytowo-odbytniczej bardzo pomocnym badaniem jest manometria.

Przyczyną zaparć jest także wydłużony pasaż pokarmu przez przewód pokarmowy, który bada się poprzez podanie dziecku specjalnego znacznika do wypicia, a następnie obserwowanie jak przechodzi przez cały przewód pokarmowy, a zwłaszcza w jakim czasie. Porównuje się następnie wynik badania z normami. W przypadku stwierdzenia wydłużonego pasażu można stwierdzić, czy powodem jest zaburzenie samego procesu wydalania mas kałowych, czy słabe są ruchy perystaltyczne jelita. Przy podejrzeniu choroby Hirschsprunga, a więc wrodzonej anomalii jelitowej spowodowanej brakiem zwojów nerwowych w odcinku dalszym jelita grubego z wtórnym poszerzeniem bliższej części okrężnicy i utrudnionym wydalaniem stolca, bardzo przydatne jest wykonanie badania histopatologicznego bioptatu odbytnicy do oceny obecności zwojów podśluzówkowych. Kolejną czynnością diagnostyczną jest wykonanie wlewu kontrastowego do jelita grubego. Podobnie poszukuje się zmian strukturalnych jelita grubego, a więc przewężeń zapalnych czy guzów.

Leczenie polega w pierwszej kolejności na usunięciu zalegających mas kałowych za pomocą środków farmakologicznych lub zastosowaniu wlewów czyszczących do odbytnicy. W postępowaniu długofalowym bardzo ważna jest odpowiednia dieta bogatoresztkowa, obfita w warzywa, owoce, soki, razowe lub żytnie pieczywo, oraz aktywność fizyczna. Szczególnie korzystne efekty wywołują ćwiczenia typu biologicznego sprzężenia zwrotnego u dzieci z zaburzeniami samego procesu wydalania mas kałowych. Ważne jest usunięcie stresogennych czynników działających na dziecko w okresie wypróżniania oraz regulacja rytmu wypróżnień. Oczywiście można stosować leki, podobnie jak w terapii osób dorosłych, jednak należy zachować szczególną ostrożność i szukać przyczyn zaparcia, zamiast podawać dziecku preparat przeczyszczający. Na rynku farmaceutyków dostępne są:

  • środki poślizgowe, jak parafina, siemię lniane, dokuzan sodowy,
  • środki drażniące, jak bisakodyl, olej rycynowy, sennozydy A i B,
  • środki pęczniejące, jak metyloceluloza, siemię lniane, babka płesznik,
  • środki osmotycznie czynne, jak laktuloza, makrogole, siarczan magnezu, siarczan sodu,
  • środki żółciopędne, jak kwas cynametowy, kwas dehydrocholowy,
  • czopki i wlewki, jak czopki glicerynowe, bisakodyl.

Bibliografia

  • Konturek S. Gastroenterologia i hepatologia kliniczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006, ISBN 83-200-3188-5
  • Szczeklik A. (red.), Choroby wewnętrzne, Medycyna Praktyczna, Kraków 2011, ISBN 978-83-7430-289-0
  • Kokot F. Diagnostyka różnicowa objawów chorobowych, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007, ISBN 978-83-200-3295-6
Komentarze (8)
~Klaudia
~Klaudia

Miałam duże problemy z zaparciami, ale na szczęście póki co jak stosuję czopki to problem pomału przechodzi. Co prawda nie znika całkowicie, ale jest mniej uciążliwy. Ponieważ jestem w ciąży nie chciałam używać tych zwykłych czopków glicerynowych, bo z nimi jednak nic nie wiadomo. Kupiłam sobie evaqu, ginekolog mi polecił bo są bezpieczne dla kobiet w moim stanie. Nie odwadniają, są oparte na naturalnych substancjach. Oczywiście dietę również mam rozpisaną, no ale sama dieta nie pomaga.

Odpowiedz
~NADULA2008
~NADULA2008

WITAM MOJ SYN OBECNIE MA8 LAT OD OK. 2 LAT JEZDRZXE Z NIM DO PRADNI GASTROLOGICZNE J MA ZAPARCIA BARDZO CIERPI ZTEGO POWODU .WYPROZNIA SIE RAZ NA TYDZIEN ALE TYLKO DZIEKI LEWATYWIE BARDZO BRUDZI BIELIZNE ,MA BOLE BRZUCHA, PO TYGODNIU BEZ WYPROZNIENIA DOSTAJE BARDZ WYSOKA GORACZKE NAWET 40 ST.CELCJUSZA MIMO DIETY BOGATEJ WBLONNIK NIC NIE POMAGA.LEKARZ DO KTOREGO JEZDZIMY ZALECIL RAZ DZIENNIE FORLAX I LEWTYWY JEZELI PRZEZ 3 DNI SIE NIE WYPROZNI STOLEC MA BARDZO GRUBY I WIELKI A NAWET GIGANTYCZNY. BARDZO PROSZE MI PODPOWIEDZIEC CO MAM DALEJ ROBIC PONIEWAZ NIEWIEM JAK POMOC MOJEMU DZIECKU

Odpowiedz
~Draken
~Draken

@~NADULA2008: Jak tak często lewatywy mu robicie od 2 lat to moim zdaniem już go załatwiliście na cacy. Czysta głupota!

Odpowiedz
~Olga
~Olga

czopki, o których piszesz są mi bardzo dobrze znane :-) aplikowałam je przez kilka "ciężarnych" miesięcy, muszę przyznać, że informacja o tym, że działają do 15 minut nie jest chwytem marketingowym :-) naprawdę działają tak szybko.

Odpowiedz
~Inga
~Inga

Też stosowałam czopki, herbatki i takie tam specyfiki, były na prawdę super - tylko co potem. Bez nich nie mogłam się wypróżnić. Masakra 5 dni nie chodzić do toalety. Kiedyś przeczytałam coś o błonniku Witalnym i zaczęłam stosować. Zaparcia minęły już po miesiącu stosowania. Teraz co kilka miesięcy powtarzam kurację i wreszcie uwolniłam się on ciągłego stosowania czoków.

Odpowiedz
~Ewel
~Ewel

@~Draken: Oj Draken nie wiesz co mowisz. Ja sie zajmuję babcią i próbowałam już wszystkiego. Lewatyw, czopków, melilaxów, błonnika, brokułów, alosesów, olejów lnianych i nic. Brak mi pomysłów i cierpliwości.

Odpowiedz
~Dorota z Wawy
~Dorota z Wawy

Mojemu dziadkowi na zaparcia pomaga tylko i wyłącznie błonnik witalny. Pije on go regularnie i zaparcia nie powracają. Najważniejszym jest aby przy kuracji błonnikowej pić dużo wody i wtedy wiadomo, ze błonnik zadziała. w innym razie może być gorzej podczas stosowania błonnika. Bez wody efekt odwrotny i jeszcze większe zaparcia.

Odpowiedz
~lidkaa
~lidkaa

ja wybieram się teraz na turnus dla osób z problemami z przemianą materii cieszę się bo dowiem się mam nadzieję jeszcze szczegółowiej jak sobie pomóc. Jakby ktoś chciał się wybrac to polecam obozy z zuris;]zawsze można poznac super ludzi na takich turnusach

Odpowiedz
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Zaparcia - najnowsze pytania

grupy wsparcia i fora dyskusyjne

podbrzusze

dracena88 • ostatni post 39 minut temu

3
Artykuły Zaparcia
Zaparcia

Zaparcia u niemowląt

Często myślimy, że zaparcia dotyczą tylko osób dorosłych (50% kobiet i 25% mężczyzn cierpi na tę dolegliwość). Tymczasem jest to problem, który spotyka także dzieci, nawet te najmniejsze. Zaparcia u niemowląt – oto, co warto wiedzieć. Objawy zaparć u niemowląt Gdy dziecko ma zaparcia, to pręży się, stęka i czasem też płacze. Przede wszystkim pojawia się ból podbrzusza, któremu ... zmian, jakie są wprowadzenie do diety. Niekiedy wystąpienie zaparcia u niemowląt może świadczyć o stanie chorobowym...

Zaparcia

Metody na zaparcia

Zaparcia do powszechna dolegliwość, za którą najczęściej odpowiadają niezdrowe nawyki żywieniowe. Nie każdy wie, że istnieją liczne sposoby na zaparcia i stosowanie leków przeczyszczających nie jest już konieczne. Sposoby na zaparcia Nawodnienie &ndash ... ;dobre tłuszcze” i są źródłem białka. Rybami można spokojnie zastępować mięso. Chorzy na uporczywe zaparcia powinni wzbogacić swoją ... na pusty żołądek – to bardzo ułatwi wypróżnianie. Suszone śliwki na zaparcia są najbardziej znanym sposobem na tą...

Zaparcia

Sposoby na uporczywe zaparcia

Uporczywe zaparcia to skutek prowadzenia niewłaściwego stylu życia, wstrzymywania wypróżnień, złej diety, picia za małej ... wypróżnienie. Jeśli powyższe objawy pojawiają się u nas zbyt często, powinniśmy zgłosić się do lekarza. Należy pamiętać, że zaparcia ... . Niekiedy światło jelita jest zwężone przez polip lub kamień kałowy, co prowadzi do zaparcia. Przyczyny uporczywych zaparć można również szukać w przyjmowanych lekach. Leczenie uporczywych zaparć Co jest dobre na zaparcia? Istnieje kilka sposobów,...

Zaparcia

Sposoby na zaparcia w wakacje

(...) a nawet od temperamentu czy nastroju. Zaparcia tworzą się, gdy do wypróżnienia nie dochodzi dłużej niż przez trzy dni. Zmienia się konsystencja ... bardziej kaloryczne i tłuste również nie przyczyniają się do prawidłowej perystaltyki jelit. Zaparcia mogą być wywołane stresem ... soki lub słaba herbata. Organizm potrzebuje 2-3 litry płynów dziennie. Naturalne sposoby na zaparcia – przed kolacją warto zjeść kilka łyżek siemienia lnianego i popić go ciepłą wodą. Pomocny jest też sok z kiszonej kapusty. Na zaparcia dobre...

Zaparcia

Sposoby na zaparcia

Zaparcia do powszechna dolegliwość, za którą najczęściej odpowiadają niezdrowe nawyki żywieniowe. Nie każdy wie, że istnieją liczne metody na zaparcia i stosowanie leków przeczyszczających nie jest już konieczne. Co na zaparcia? Nawodnienie &ndash ... pieczywo ciemne, korzystnie wpływające na trawienie. Probiotyki na zaparcia – probiotykami nazywamy żywe kultury bakterii ... ; chorzy na uporczywe zaparcia powinni wzbogacić swoją dietę o surową kiszoną kapustę, oliwę z oliwek i olej sojowy. Warto...

Zaparcia

Mocne zaparcia

Mocne zaparcia są dolegliwością, na którą cierpi około 20% populacji. O zaparciach mówimy wtedy, kiedy stolec występuje ... skuteczne metody na zaparcia. Zaparcia a inne choroby Zaparcia to objaw, który pojawia się, gdy nasz organizm walczy z chorobami ... , przeciwdepresyjnych, przeciwzapalnych, przeciwgorączkowych. Mocne zaparcia coraz częściej uwarunkowane są naszą psychiką. Na zaparcia wpływa ... przeczyszczających, błędy dietetyczne: pice małej ilości wody i niejedzenie owoców i warzyw. Co jest dobre na zaparcia? Błonnik...

Zaparcia

Sposoby na ciężkie zaparcia

Ciężkie, straszne zaparcia to poważny problem dotykający wielu osób. W przypadku uporczywych zaparć warto skonsultować się ... grubego. Co to są zaparcia? Zaparcia u dorosłych to zaburzenia wypróżniania, polegające na rzadkim oddawaniu stolca (rzadziej niż ... jelit, odpowiedzialna za przesuwanie niestrawionych resztek pokarmu w kierunku odbytnicy. Zaparcia tworzą się przez nieprawidłową ... zaparcia warto umówić się na wizytę. Jeśli lekarz będzie miał wątpliwości może zalecić badanie biochemiczne (badanie kału na...

Zaparcia

Leczenie zaparć

Zaparcia u dorosłych są częstą dolegliwością. Konsekwencje nieleczonych zaparć są poważne. Nie można ich bagatelizować. Powodują złe samopoczucie, ociężałość, zmęczenie, ból głowy, ból brzucha. Zaparcia trzeba leczyć. Długa niemożność wypróżnienia ... i stres. Sposoby na zaparcia Więcej owoców i warzyw – nasza dieta powinna składać się ze świeżych owoców i warzyw ... na zaparcia– błonnik to włókna roślinne, które nie są trawione przez nasz organizm. W przewodzie pokarmowym pęcznieją i...

Zaparcia

Jak można leczyć zaparcia?

Zaparcia to problem dotykający wielu osób. Jest to krępująca dolegliwość, z którą najczęściej chcemy poradzić sobie sami. Należy pamiętać, że zaparcia mogą być objawem poważnej choroby. Żeby móc postawić właściwą diagnozę i rozpocząć odpowiednie ... czy zmianą miejsca pobytu. Do zaparcia dochodzi gdy wypróżnienie nie nastąpiło ponad trzy dni lub gdy stolec jest twardy, a uczucie ... ma mało wody, wówczas jest suchy i twardy. O czym świadczą zaparcia? Zaparcia są sygnałem chorób przewodu pokarmowego: duży...

Zaparcia

Leczenie zaparć u dzieci

(...) W rzeczywistości rzadkie są przypadki zaparć u dzieci i niemowlaków. Zaparcia u dzieci a sposób odżywiania Karmienie piersią zmniejsza ... karmionych butelką zaparcia występują częściej. Jeśli stolec jest twardy i rzadko oddawany, należy skonsultować się z pediatrą ... na zaparcia i metody mechaniczne (czopki glicerynowe, koniec termometru, który może naruszyć błonę śluzową odbytu dziecka) nie powinny być stosowane u dzieci bez konsultacji z lekarzem. Zaparcia u dzieci a czynniki psychologiczne W większości...