Poród naturalny czy cesarskie cięcie?

Poród – zwieńczenie dziewięciu miesięcy oczekiwań. Magiczna, radosna chwila, którą rodzice zapamiętują na zawsze. Od tego momentu nic nie jest już dla nich takie samo. Jak przeżyć ten czas? Wybrać poród naturalny czy może zdecydować się na cesarskie cięcie? Co jest bardziej korzystne dla matki? Kiedy dziecko będzie bezpieczniejsze? Te pytania zadają sobie miliony przyszłych rodziców na całym świecie.

Jak przebiega poród naturalny?

Poród bez użycia środków mechanicznych i farmakologicznych, a zatem poród naturalny, możemy podzielić na trzy fazy.

 

1. Faza pierwsza – zaczyna się w chwili pojawienia się w miarę regularnych skurczów macicy (co 20-15 minut) i kończy się pełnym, 10-centymetrowym rozwarciem szyjki. Może to trwać od kilku do kilkunastu godzin. Na początku pierwszego okresu porodu kobieta przebywa jeszcze w domu.
2. Faza druga – rodzenie się maluszka – zazwyczaj odejście wód płodowych, pełne rozwarcie szyjki macicy, skurcze parte i ból porodowy to czas, kiedy kobieta jest już w szpitalu. To najbardziej męcząca część porodu. Czasami konieczne jest nacięcie krocza.
3. Faza trzecia – lekkie skurcze macicy powodują wydalenie popłodu. Matka jest już w tym czasie zajęta dzidziusiem i najczęściej w ogóle tego nie zauważa.

Jak przebiega cesarskie cięcie?

Aby wyjąć dziecko, lekarz musi rozciąć powłoki brzuszne i mięsień macicy. By to zrobić, anestezjolog najpierw kobietę znieczula: ogólnie lub dolędźwiowo.

Paniom zakłada się też cewnik, aby odprowadzić mocz. To nie boli, ponieważ zabieg ten wykonywany jest zazwyczaj po założeniu znieczulenia przez anestezjologa. Cała operacja trwa godzinę, wyjmowanie dziecka 15 minut. W niektórych placówkach już na bloku operacyjnym mama może przywitać się z maluszkiem. Często jednak kobieta widzi swoje dziecko dopiero po opuszczeniu bloku operacyjnego.

Kiedy poród naturalny, a kiedy cesarskie cięcie?

Sposób, w jaki dziecko przyjdzie na świat, nie jest obojętny ani dla matki, ani dla dziecka. Zarówno poród naturalny, jak i cesarskie cięcie mają swoje wady i zalety. Czasem kobieta może sama zdecydować się na jedną z tych opcji, częściej jednak decyduje o tym sytuacja położnicza.

Zalety porodu naturalnego:

• świadome i aktywne uczestnictwo w ważnym momencie;
• dziecko w ramionach matki tuż po porodzie;
• brak blizny na macicy;
• dziecko rodzi się, gdy jest na to gotowe;
• przejście przez kanał rodny jest dla płuc dziecka odpowiednim przygotowaniem do oddychania.

Wady porodu naturalnego:

• kilka lub kilkanaście godzin ciężkiego fizycznego wysiłku;
• bolesne skurcze;
• możliwość uszkodzenia pochwy i krocza;
• niemożliwe zaplanowanie porodu.

Zalety cesarskiego cięcia:

• zaplanowanie dokładnej daty porodu;
• brak zmęczenia parciem i skurczami;
• pochwa i krocze pozostają nienaruszone;
• dziecko nie jest zmęczone;
• brak ryzyka zakażenia dziecka florą bakteryjną pochwy.

Wady cesarskiego cięcia:

• występuje ryzyko powikłań pooperacyjnych, chociażby krwotoku i zakażenia;
• blizna na skórze i macicy, a co za tym idzie, możliwość wrośnięcia łożyska i pęknięcia macicy;
• bolesna rana, która utrudnia opiekę nad dzieckiem;
• dziecko, które nie przechodzi przez macicę, nie wypluwa wód płodowych naturalnie i muszą zostać odessane sztucznie.

Kiedy musi być wykonane cesarskie cięcie?

Zdarzają się sytuacje, kiedy kobieta nie ma wyboru i musi poddać się cesarskiemu cięciu. Cesarkę trzeba wykonać, gdy:

• odkleja się łożysko i może to grozić obfitym krwotokiem;
• pępowina wypada z macicy do pochwy, gdzie jest uciskana i może dojść do niedotlenienia płodu;
• istnieje zakażenie narządów płciowych matki wirusem opryszczki;
• nastąpiło zatrucie ciążowe wraz z wysokim ciśnieniem tętniczym;
• dziecko jest poprzecznie ułożone;
• występują schorzenia kobiety, które uniemożliwiają jej normalny poród.

Niestety, czasem dochodzi do momentów, kiedy kobieta zaczyna rodzić naturalnie, ale powstają komplikacje i natychmiast trzeba wykonać cesarskie cięcie. Operację wykonuje się, gdy:

• akcja porodowa się zatrzymuje;
• występują spadki częstości bicia serca dziecka;
• pękła macica;
• od odejścia wód płodowych upłynęło ponad 18 godzin;
• istnieje zbyt duża różnica między główką dziecka a miednicą matki.