Przekłuwanie pępka

Piercing pępka zaczął być popularny na świecie w latach 90. XX wieku, a więc całkiem niedawno. Jest to ozdoba stosowana najczęściej u młodych kobiet, mężczyźni raczej jej nie wykorzystują do ozdabiania ciała. Przekłuwanie pępka plasuje się na drugim miejscu, jeśli chodzi o popularność tego zabiegu, zaraz po przekłuwaniu uszu.

Jak wygląda przekłuwanie pępka?

Tak naprawdę piercing pępka oznacza, że przekłuwa się fragment skóry poniżej lub powyżej samego pępka. Bardzo rzadko stosuje się przekłuwanie samego pępka (kiedy jest wypukły, a nie wklęsły) lub przekłuwanie skóry po bokach pępka (dużo wolniej się goi i stanowi większe zagrożenie infekcją). Piercing jest niezalecany dla osób cierpiących na choroby związane z krzepnięciem krwi. Jest to możliwe tylko po konsultacji z lekarzem. Piercing pępka nie jest także korzystny dla osób, których brzuch ma zbyt dużo tłuszczu. Pomijając efekt estetyczny, takie przekłucie pępka będzie się dużo dłużej goiło ze względu na częste pocieranie i dotykanie rany fałdkami skóry.

Przekłuwanie to bardzo prosty zabieg. Piercer dezynfekuje skórę w miejscu przekłucia i wokół niego. Zaznacza miejsce wkłucia, chwyta skórę szczypczykami i przekłuwa ją za pomocą zdezynfekowanej igły. Po przekłuciu skóry w miejsce kolczyka zakłada się pierwszy kolczyk, wykonany ze stali chirurgicznej, tytanu lub innych metali o wysokiej biokompatybilności (nie są odrzucane przez organizm jako ciała obce) i niezawierających niklu (często wywołuje reakcje alergiczne). Nie może być wykonany ze złota ani srebra, dopóki rana się całkowicie nie zagoi.

Podczas zabiegu przekłuwania pępka bardzo ważne są sterylne warunki i wysterylizowane narzędzia. Przekłuwanie każdej części ciała powinno być przeprowadzane przez doświadczonego piercera. Dotyczy to szczególnie przekłuwania pępka czy języka, a także piercingu powierzchniowego.

Problemy z piercingiem pępka

Samo przekłuwanie pępka nie jest zabiegiem bolesnym, i to jest jego zaleta. Jednak małe ukrwienie, które sprawia, że ból jest mniejszy, sprawia też, że ranka goi się dużo wolniej niż w innych miejscach na ciele. Przekłuty pępek goi się co najmniej trzy miesiące, ale całkowite wygojenie może zająć nawet rok. Podczas gojenia każdej rany po przekłuciu pojawia się dyskomfort, pieczenie i swędzenie. Początkowo z rany może wypływać zasychający na powietrzu płyn. Trzeba go regularnie zmywać. W czasie gojenia rany lepiej powstrzymać się od alkoholu i kofeiny. Leki rozrzedzające krew, takie jak kwas acetylosalicylowy, także są niepolecane. Podczas kąpieli (lepiej brać prysznic, aby nie rozmaczać skóry) można przemywać ranę mydłem antybakteryjnym. Korzystne jest także częste przemywanie rany solą fizjologiczną, aż do wygojenia.

Z medycznego punktu widzenia, wszystkie rodzaje piercingu są po prostu okaleczaniem ciała. Wiążą się z ryzykiem infekcji lub problemów z wygojeniem, a także (rzadziej i raczej w przypadku piercingów powierzchniowych) z ryzykiem odrzucenia przez organizm ciała obcego, jakim jest kolczyk. Co więcej, jeśli nie jest przestrzegana sterylna higiena podczas zabiegu i między zabiegami, pojawia się ryzyko zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C i B, gronkowcem, a nawet wirusem HIV.