Amigdalina – charakterystyka, skuteczność, wpływ na organizm

spis treści
rozwiń

Amigdalina szturmem zdobyła popularność na rynku medycyny niekonwencjonalnej. Ten organiczny związek występuje w pestkach wielu roślin, najwięcej amigdaliny zawierają nasiona migdałowca, pigwa, morele, brzoskwinie i śliwki. Czy rzeczywiście „witamina B17” posiada właściwości, które mogą pomóc w walce z rakiem?

1. Amigdalina - charakterystyka

Amigdalina to organiczny związek chemiczny z grupy glikozydów, który swoją nazwę zawdzięcza migdałowcowi zwyczajnemu. To z niego po raz pierwszy wyizolowano amigdalinę w 1830 roku, dokonali tego francuscy chemicy Perre-Jean Robiquet oraz Antoine Antoine François Boutron-Charlard.

Amigdalina zawarta w pestkach owoców nadaje im gorzki smak i specyficzny aromat. Ten związek organiczny można łatwo pozyskać i wydzielić przy pomocy rozpuszczalników organicznych. W organizmie ludzkim amigdalina ulega rozkładowi na aldehyd benzoesowy, glukozę oraz potocznie zwany kwas pruski, czyli cyjanowodór.

Zobacz film: "Dlaczego warto wykonywać badania profilaktyczne?"

Amigdalina – jej wpływ na zdrowie nadal nie jest do końca wyjaśniony
Amigdalina – jej wpływ na zdrowie nadal nie jest do końca wyjaśniony

Pierwsze pogłoski na temat cudownych właściwości amigdaliny pojawiły się już na początku XX wieku. W latach XX, Ernst Theodore Krebs, Sr. wysnuł hipotezę, iż amigdalina może być skuteczną substancją do walki z rakiem. Badacz zdawał sobie sprawę z toksyczności amigdaliny i zagrożenia, jakie mogłoby przynieść stosowanie jej przez ludzi. Syn uczonego - Ernst Theodore Krebs, Jr opracował na bazie amigdaliny mniej szkodliwą substancję (Laetrille) i nazwał ją witaminą B17.

2. Amigdalina - skuteczność

Współcześnie rozpowszechnił się pogląd dotyczący zalet amigdaliny i jej skuteczności w zwalczaniu nowotworów. Pomimo popularności tej opinii wśród zwolenników medycyny niekonwencjonalnej, wciąż brak badania, które potwierdziłoby taką tezę na temat amigdaliny.

Wręcz przeciwnie, przeprowadzone do tej pory badania nie potwierdziły korzystnego wpływu amigdaliny na zmiany nowotworowe, nie stwierdzono poprawy stanu zdrowia  chorych, ani nie zaobserwowano zmniejszenia guzów. Oprócz tezy waloryzującej właściwości amigdaliny pojawiają się zdania, że wręcz przeciwnie spożywanie amigdaliny może mieć szkodliwy wpływ na zdrowie organizmu.

Objawy, które świadczą o niedoborze witaminy C
Objawy, które świadczą o niedoborze witaminy C [10 zdjęć]

To jeden z najważniejszych elementów codziennej diety. Witamina C odpowiada nie tylko za prawidłowe działanie...

zobacz galerię

3. Amigdalina - wpływ na organizm

Wciąż toczy się spór pomiędzy zwolennikami a przeciwnikami kontrowersyjnej amigdaliny. Wątpliwości budzi przede wszystkim wpływ dwóch substancji, które powstają w wyniku rozkładu amigdaliny - aldehyd benzoesowy i cyjanowodór (kwas pruski). U osób zażywających amigdalinę oraz dodatkowo witaminę C może dojść do objawów zatrucia. Z tego powodu Amerykańska Agencja Żywności i Leków (FDA) zadecydowała o wycofaniu z rynku preparatu Laetrile (pochodna amigdaliny - glukuronid nitrylu kwasu migdałowego).

W uzasadnieniu komisja powołała się na argument, iż dotychczas nie udowodniono pozytywnego wpływu amigdaliny na organizm człowieka, a ponadto zażywanie tej substancji może prowadzić do groźnego zatrucia cyjanowodorem. Jeśli w organizmie ludzkim cyjanek przekracza stężenia toksyczne może wystąpić zatrucie oraz poważne następstwa spożywania amigdaliny, takie jak: uszkodzenie układu nerwowego, czy niewydolność nerek, uszkodzeniu mogą ulec inne organy, np. wątroba.

To musisz wiedzieć

Zwolennicy amigdaliny sprzeciwiają się takiemu rozumowaniu, są zdania, że uwolnienie cyjanowodoru następuje jedynie w komórkach nowotworowych, a nie w zdrowych, dlatego odrzucają argument o możliwości wystąpienia zatrucia amigdaliną. Entuzjaści amigdaliny twierdzą, że przy udziale enzymu beta-glukozydazy zarówno cyjanowodór oraz aldehyd benzoesowy są uwalniane wprost do wnętrza komórki nowotworowej, którą następnie niszczą.

Według zwolenników tego poglądu, w taki sposób dochodzi do zmniejszenia guzów i zahamowania przerzutów. Cząsteczki aldehydu benzoesowego uśmierzają ból chorego. Przeciwnicy amigdaliny przekonują, że poziom enzymu beta-glukozydazy w komórkach nowotworowych jest śladowy, zaś szanse na dotarcie amigdaliny do komórki nowotworowej w niezmienionej postaci są niewielkie.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!