Diprophos – wskazania, przeciwwskazania, skutki uboczne, cena

Diprophos to lek o działaniu przeciwzapalnym, przeciwuczuleniowym i immunosupresyjnym. Należy do grupy leków kortykosteroidowych. Substancjami czynnymi preparatu są betametazonu dipropionian i betametazonu sodu fosforan.

Lek występuje w postaci zawiesiny do wstrzykiwań. Podaje się go drogą pozajelitową – w głębokim wstrzyknięciu w mięsień pośladkowy.

Diprophos stosowany jest w leczeniu stanów ostrych i przewlekłych, reagujących na kortykosteroidy, takich jak:

• choroby układu mięśniowo-szkieletowego oraz tkanek miękkich (reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie kości i stawów, zapalenie nadkłykcia, zapalenie korzeni nerwowych, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie kaletki, zapalenie rozcięgna, ból kości guzicznej, kręcz szyi, torbiel galaretowata torebki ścięgna, wyrośla kostne, lumbago),
• kolagenozy (twardzina skóry, zapalenie skórno-mięśniowe, toczeń rumieniowaty układowy, guzkowe zapalenie tętnic),
• choroby skóry (AZS, kontaktowe zapalenie skóry, ciężkie zapalenie skóry po nasłonecznieniu, tłuszczowe obumieranie skóry, liszaj płaski przerostowy, liszaj prosty ograniczony, pokrzywka, toczeń rumieniowaty krążkowy, łysienie plackowate, łuszczyca, trądzik torbielowaty, opryszczkowe zapalenie skóry, neurodermatoza, bliznowce, pęcherzyca),
• choroby alergiczne (alergiczne zapalenie oskrzeli, przewlekła astma oskrzelowa, sezonowy lub alergiczny nieżyt nosa, katar sienny, ukąszenia owadów, obrzęk naczynioruchowy, reakcje polekowe, odczyn posurowiczy),
• zespół nadnerczowo-płciowy,
• psyloza,
• niektóre choroby stóp,
• wrzodziejące zapalenie jelita grubego,
• choroba Crohna,
• zespół nerczycowy, zapalenie nerek,
• nieprawidłowy skład krwi, poddający się leczeniu kortykosteroidami,
• choroby wymagające wstrzyknięć podspojówkowych.

Leku Diprophos nie należy przyjmować w następujących przypadkach:

• uczulenie na betametazon, którykolwiek ze składników leku, czy inne glikokortykosteroidy,
• ogólnoustrojowa grzybica,
• zakażenia bakteryjne, grzybicze, wirusowe,
• osteoporoza,
• gruźlica,
• choroba wrzodowa,
• jaskra pierwotna,
• leczenie zespołu błon szklistych po urodzeniu,
• chwiejność emocjonalna,
• zespół Cushinga,
• wczesne zespolenie żył,
• cukrzyca,
• niewydolność nerek.

W przypadku kobiet w ciąży lek stosuje się tylko, gdy jest to bezwzględnie konieczne, a korzyści przewyższają ryzyko. Oceny ryzyka zawsze dokonuje lekarz.

Diprophos przyjmowany ze środkami moczopędnymi obniżającymi stężenie potasu, może nasilać hipokaliemię. Kortykosteroidy mogą też nasilać utratę potasu, wywołaną leczeniem amfoterycyną B.

Ponadto u pacjentów przyjmujących estrogeny występuje ryzyko nasilenia działań kortykosteroidów. Z kolei w przypadku przyjmowania leków takich jak fenytoina, fenobarbital, ryfampicyna lub efedryna, terapeutyczne działanie kortykosteroidów może być zmniejszone.

Zgodnie z treścią ulotki Diprophos stosowany z glikozydami nasercowymi może nasilać niemiarowość serca, czy toksyczne działanie glikozydów naparstnicy związane z występowaniem hipokaliemii. Stosowanie kortykosteroidów może też wchodzić w reakcje z lekami hamującymi krzepliwość z grupy pochodnych kumaryny.

Przed przyjęciem leku zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, gdyż Diprophos może wchodzić też w inne reakcje.

Zastrzyki Diprophos mogą powodować zaburzenia bilansu płynowego i elektrolitowego ustroju – zatrzymanie sodu, zatrzymanie płynów, zastoinową niewydolność serca, utratę potasu, alkalozę hipokaliemiczną, czy nadciśnienie tętnicze.

Innymi skutkami ubocznymi mogą być zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej, do których zalicza się m.in.: osłabienie mięśni, utrata masy mięśniowej, osteoporoza, kompresyjne złamania kręgosłupa, martwica aseptyczna głowy kości udowej i ramiennej, patologiczne złamania kości długich, niestabilność stawów.

U części pacjentów przyjmujących lek mogą wystąpić również zaburzenia endokrynologiczne, jak chociażby zaburzenia miesiączkowania, rozwój zespołu cushingoidalnego, wtórny brak reakcji ze strony kory nadnerczy i przysadki, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego płodu lub wzrostu dziecka, czy objawy utajonej cukrzycy i obniżona tolerancja na węglowodany.

Skutki uboczne mogą dotyczyć także zaburzeń skóry i tkanki podskórnej, czyli atrofia skóry, utrudnione gojenie się ran, wzmożona potliwość, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, wybroczyny, wylewy podskórne, zaczerwienienie skóry twarzy.

Zaburzenia mogą pojawić się także w obrębie przewodu pokarmowego (zapalenie trzustki, wzdęcia brzucha, czkawka, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie przełyku) lub dotyczyć układu nerwowego (drgawki, bóle głowy, zaburzenia równowagi, wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego krwi z obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego).

Inne możliwe skutki uboczne to m.in.:

• wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego,
• jaskra, zaćma podtorebkowa tylna, wytrzeszcz,
• zaburzenia metabolizmu i odżywiania,
• zmiany nastroju,
• depresja, zmiany osobowości,
• bezsenność,
• reakcje rzekomoanafilaktyczne.

Kiedy zaczyna działać Diprophos? Pierwsze efekty pojawiają się już ok. 2-4 godzin od zastrzyku. Jak długo działa zastrzyk Diprophos? Terapeutyczne działanie leku może utrzymywać się nawet cztery tygodnie.

Diprophos dostępny jest tylko na receptę, a w określonych przypadkach medycznych podlega refundacji. Cena za 5 ampułek po 1 ml przy odpłatności 100 proc. to ok. 66 zł.