ADD a ADHD

spis treści
rozwiń

Często w Internecie na stronach dla pacjentów chorujących na zaburzenia hiperkinetyczne można napotkać wymiennie stosowane skróty ADD i ADHD lub oba jednocześnie (ADD/ADHD). ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, to skrót od angielskiej nazwy Attention Deficit Hyperactivity Disorder. Nazwa ADD pojawiła się jako pierwsza i pochodzi od angielskich słów Attention Deficit Disorder. ADD dotyczy bardziej zaburzeń koncentracji uwagi, którym niekoniecznie muszą towarzyszyć zaburzenia zachowania, nadmierna ruchliwość i impulsywność. Można spotkać się także ze skrótami AADD (Adult Attention Deficit Disorder) i AADHD (Adult Attention Deficit Hyperactivity Disorder), które określają zaburzenia hiperkinetyczne w odniesieniu do osób dorosłych. Jak rozróżnić ADD od ADHD?

1. Charakterystyka ADHD

ADHD, czyli zespół hiperkinetyczny, według europejskiej klasyfikacji chorób ICD-10, należy do zaburzeń zachowania i emocji rozpoczynających się zwykle w dzieciństwie i w wieku młodzieńczym. Choroba odznacza się wczesnym początkiem – zazwyczaj ujawnia się w pierwszych pięciu latach życia dziecka. Szacuje się, że ADHD dotyczy około 4-8% maluchów w wieku wczesnoszkolnym. Częściej na ADHD cierpią chłopcy niż dziewczynki. Jak objawia się ADHD? Symptomy chorobowe można podzielić na trzy główne kategorie – manifestujące się w sferze ruchowej, dotyczące sfery poznawczej i sfery emocjonalnej.

Zobacz film: "Dlaczego warto wykonywać badania profilaktyczne?"

SFERA RUCHOWA SFERA POZNAWCZA SFERA EMOCJONALNA
niepokój psychoruchowy w zakresie małej i dużej motoryki; chodzenie bez celu; niemożność usiedzenia w miejscu; ciągły pośpiech i bieganie; wymachiwanie nogami i rękami; podskakiwanie; wzmożone ruchy drobne kończyn (głośne dreptanie, poruszanie palcami rąk, zajmowanie się rzeczami w zasięgu ręki, wiercenie się na krześle);tiki nerwowe; problemy z zasypianiem; nadmierna aktywność; nieumiejętność kończenia rozpoczętych zadań zaburzenia koncentracji uwagi, trudność w utrzymaniu uwagi dłuższy czas, uwaga chwiejna; brak wytrwałości w dążeniu do celu; pobieżność myślenia, pochopność; łatwe dekoncentrowanie się; szybkie męczenie się podczas wysiłku intelektualnego; udzielanie nieprzemyślanych odpowiedzi; ignorowanie szczegółów; kłopoty z syntezą myśli; niezdolność planowania;zaburzenia mowy, np. problemy z artykulacją; trudności w czytaniu i pisaniu – dysgrafia, dysleksja impulsywność; problemy z kontrolą pobudzenia emocjonalnego; wzmożona ekspresja uczuć; duża wrażliwość emocjonalna na bodźce z otoczenia; silne reakcje emocjonalne, np. agresja, wybuchy złości; potrzeba bezpośredniego wzmocnienia; chęć dominowania w grupie; często niska samoocena; niedojrzałość zachowania; kłopoty z podporządkowaniem się normom społecznym; kłopoty w relacjach z rówieśnikami; nietolerancja porażek

2. Objawy ADD

U osób z ADD, zamiast typowej nadpobudliwości, występuje charakterystyczna skłonność do pogrążania się w swoich myślach, bujanie w obłokach. Konsekwencją tego jest kilkukrotnie dłuższy czas wykonywania różnych czynności. Wydaje się, że ADD częściej dotyczy dziewczynek i kobiet. ADD to zespół zaburzeń koncentracji uwagi bez nadpobudliwości psychoruchowej. Dziecko nie jest nadruchliwe, po prostu trudno mu skupić się na jednym zadaniu. Chce bawić się wszystkimi zabawkami naraz, zamiast wybrać jedną. Rozprasza się pod wpływem różnych bodźców w otoczeniu – głosu za oknem, hałasu na ulicy, dźwięków dochodzących z telewizji czy radia. Nie potrafi wysłuchać do końca poleceń i instrukcji. Zaczyna różne zadania, żadnego nie doprowadzając do końca. Łatwo się dekoncentruje, sprawia wrażenie roztargnionego, źle zorganizowanego i zapominalskiego. Często coś gubi, o czymś zapomina, ma problemy z nauką z powodu szybkiej męczliwości nad zadaniami, które wymagają skupienia, uwagi i wytężonego myślenia.

3. Czym różni się ADD od ADHD?

ADD dotyczy przede wszystkim terminologii amerykańskiej i w obecnie obowiązującej klasyfikacji zaburzeń psychicznych Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (DSM-IV) już nie funkcjonuje. Jeszcze przed kilkoma laty terminem ADD, czyli zespołu deficytu uwagi, określało się zaburzenia występujące zarówno z nadpobudliwością ruchową, jak i bez niej. Obecnie skrót ADD wraca do łask i używa się go w odniesieniu do osób, które cierpią na deficyt koncentracji uwagi bez zachowań impulsywnych i nadpobudliwych. Definicji ADD i ADHD używa się również zamiennie w odniesieniu do pacjentów, którzy wykazują symptomy nadpobudliwości, jak i do tych, którzy nie są nadpobudliwi. By podkreślić mniejszy bądź większy udział nadpobudliwości w obrazie klinicznym zespołu hiperkinetycznego, używa się takich skrótów, jak AD(H)D lub AD/HD.

W celu większej precyzji diagnostycznej amerykańska klasyfikacja DSM-IV wyróżniła trzy typy ADHD:

  • typ z przewagą nadruchliwości i impulsywności,
  • typ z przewagą zaburzeń koncentracji uwagi,
  • typ mieszany – nadruchliwość + impulsywność + zaburzenia uwagi.

ADD jest zatem podtypem ADHD z przewagą zaburzeń koncentracji i uwagi, ale bez nadruchliwości. Charakteryzuje się on trudnościami w utrzymaniu uwagi na jednym zadaniu, łatwością rozpraszania uwagi przez nowe czynniki, rozpoczynaniem wykonywania kolejnych zadań bez wcześniejszego ukończenia poprzednich, trudnościami w słuchaniu innych osób, trudnościami w planowaniu zadań ukierunkowanych na osiągnięcie jakiegoś celu. Osoby z ADD szybko nudzą się wieloma czynnościami.

Następny artykuł: Agresja impulsywna

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!