Zespół napięcia przedmiesiączkowego

Zespół napięcia przedmiesiączkowego daje się we znaki nie tylko kobietom. Niejednokrotnie takie zmiany nastroju dotkliwie odczuwają też przerażeni niepokojącym zachowaniem partnerzy. Szacuje się, że problem dotyka niemal 70% kobiet w wieku rozrodczym. Czym tak naprawdę jest PMS? Czy można go pokonać?

Pierwsze wzmianki na temat okołomenstruacyjnych dolegliwości pojawiły się już w zapiskach ze starożytnej Grecji. Zaburzenia te, jako jednostka chorobowa, zostały przedstawione w 1931 roku, natomiast w 1953 roku określono je jako Zespół Napięcia Przedmiesiączkowego (PMS – premenstrual syndrom).

1. Przyczyny zespołu napięcia przedmiesiączkowego

Zagadka PMS nie jest jeszcze do końca wyjaśniona. Istnieje wiele teorii, ale żadna z nich jednoznacznie nie wyjaśnia problemu. Pojawia się podejrzenie, że dolegliwości przedmenstruacyjne wywoływane są interakcjami zachodzącymi między hormonami płciowymi a przekaźnikami w układzie nerwowym (neurotransmiterami). Same wahania hormonalne także wpływają na nasilenie objawów, jednakże, gdyby tylko to odpowiadało za pojawienie się PMS, każda z nas cierpiałaby w podobnym stopniu.

Zobacz film: "Dlaczego warto wykonywać badania profilaktyczne?"

2. Objawy PMS

Zespół napięcia przedmiesiączkowego pojawia się po owulacji, zazwyczaj około tygodnia przed spodziewaną miesiączką. Typowe objawy obejmują zarówno sferę emocjonalną, jak i fizyczną.

Mnogość objawów przedmiesiączkowych zatrważa i utrudnia jednolite określenie tej jednostki chorobowej. Za najistotniejsze uznaje się wahania nastroju oraz efekty gromadzenia wody w organizmie.

Symptomy ze strony psychiki:

  • złość i nadmierna irytacja (niewspółmierne do sytuacji),
  • napięcie psychiczne,
  • zaburzenia o charakterze depresyjnym,
  • płacz bez uchwytnej przyczyny,
  • przewrażliwienie,
  • wahania nastroju.

Objawy somatyczne:

  • zmęczenie,
  • obrzęki,
  • przebieranie na masie,
  • wypryski,
  • zaburzenia snu (zarówno bezsenność, jak i nadmierna senność),
  • zmiany łaknienia (zazwyczaj nadmierne).

O wiele poważniejszą odmianą PMS jest Przedmiesiączkowy Zespół Dysforyczny (PMDD – Premenstrual Dysphoric Disorder), który dotyka kilka procent kobiet w okresie rozrodczym. Jego objawy często uniemożliwiają normalne funkcjonowanie. Konieczna jest wtedy wizyta u lekarza i wdrożenie leczenia.

3. Diagnoza PMS

Ocena dolegliwości przysparza sporo problemów. Za najtrafniejszą uznaje się analizę wpisów z tzw. dzienniczka menstruacyjnego. Jego prowadzenie zalecane jest kobietom, których comiesięczne zaburzenia skłaniają do wizyty u lekarza. Do wykonania takiej diagnostyki potrzebny jest jedynie kwestionariusz oraz sumienność pacjentki. Codziennie określa ona nasilenie poszczególnych objawów. Jeśli pojawiają się one cyklicznie, przed każdą kolejną miesiączką, oraz trwają przez 7 do 10 dni przed wystąpieniem krwawienia, diagnoza zespołu napięcia przedmiesiączkowego jest bardzo prawdopodobna.

Aby rozpoznać PMS, konieczne jest stwierdzenie:

  • obecności typowych objawów na 5 dni przed wystąpieniem miesiączki przez 3 kolejne cykle,
  • zaniku objawów po nie więcej niż 4 dniach od ustania krwawienia,
  • dolegliwości zaburzających codzienne obowiązki.

Niektóre choroby, zaburzenia hormonalne mogą imitować PMS, dlatego postawienie takiej diagnozy musi być poprzedzone wykluczeniem innych problemów. Za najistotniejszą różnicę należy uznać cykliczność dolegliwości, która w innych chorobach raczej nie występuje.

Z czym można pomylić PMS? Zespół napięcia przedmiesiączkowego ma podobne objawy z:

4. Sposoby na PMS

Regularne, umiarkowane ćwiczenia łagodzą napięcie, usprawniają pracę jelit oraz poprawiają kondycję ciała. Zadbaj o spacery, codzienną gimnastykę. Choć w pierwszych dniach wdrażania nowego stylu życia możesz mieć trudności z mobilizacją, to z każdym następnym podejściem poczujesz lekkość ciała i świeżość umysłu. Pamiętaj, że dieta ma ogromne znaczenie w regulacji czynności organizmu. Pij niegazowaną wodę mineralną i wystrzegaj się wszelkich napojów bogatych w kofeinę (kawa, herbata, napoje energetyzujące). W te nieco trudniejsze dni potrzebujesz dużo energii, ale dostarczaj jej w postaci świeżych warzyw i owoców. Sód zwiększa gromadzenie wody w organizmie. Może to nasilać tkliwość piersi. Wyeliminuj słone potrawy z diety (nie dosalaj!). Palenie ma liczne, udowodnione niekorzystne działania. Jednym z nich, choć nie najgroźniejszym, jest nasilenie objawów PMS. Okazuje się, że alkohol także nie jest twoim sprzymierzeńcem w utrzymaniu równowagi emocjonalnej w okresie przedmenstruacyjnym, postaraj się więc ograniczyć jego spożycie.

5. Leczenie PMS

Antykoncepcja kontra PMS
Antykoncepcja kontra PMS

Zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) to uciążliwe dolegliwości występujące w drugiej fazie cyklu...

zobacz galerię

Jeśli wprowadzenie prawidłowo zbilansowanej, ubogiej w sód diety oraz zmiana stylu życia nie przynosi oczekiwanej poprawy, medycyna oferuje broń większego kalibru. Istnieje cały szereg leków, które zmniejszają dolegliwości zespołu napięcia przedmiesiączkowego.

  • Suplementy diety

Naukowcy przebadali cały szereg takich preparatów, ale dla większości z nich nie znaleziono miejsca w leczeniu PMS. Tylko niektóre korzystnie wpływają na redukcję objawów napięciowych.

Udowodnione pomocne działanie mają:

  • wapń (1000 mg/dobę),
  • magnez (400 mg/dobę),
  • mangan (6 mg/dobę),
  • witamina E (400 IU/dobę).

  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne

Typowe ich działanie nie ma w tym przypadku istotnego znaczenia, na pierwszy plan wysuwa się działanie przeciwzapalne. W okresie przedmenstruacyjnym możesz sięgnąć po ibuprofen lub naproxen.

  • Leki przeciwdepresyjne

Ta grupa środków pomaga w redukcji objawów depresyjnych oraz zaburzeń nastroju. Czasami zaleca się stosowanie tej terapii tylko w okresie poowulacyjnym, ale udowodniono, że mają one wtedy ograniczone działanie.

  • Antykoncepcja hormonalna

Stosowanie antykoncepcji hormonalnej hamuje owulację. Tabletki antykocepcyjne ograniczają wahania poziomu hormonów oraz redukują objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego, ale nie dotyczy to wszystkich kobiet. Warto pamiętać, że antykoncpecja hormonalna może czasami nasilać objawy. Może się też zdarzyć, że jeden preparat z danej grupy takich objawów nie wywołuje, natomiast inny tak.

  • Leki moczopędne

Powodująca tkliwość piersi retencja wody, uczucie pełności i obrzmienia jest jednym z częściej zgłaszanych problemów. Jeśli ograniczenie soli oraz cukrów prostych w diecie nie zmniejsza dolegliwości, można wtedy wdrożyć leki moczopędne.

Zespół napięcia przedmiesiączkowego nie jest już nieprzezwyciężalnym wrogiem. Jest to pozytywna wiadomość zarówno dla kobiet, jak i ich bliskich. Świadomość własnego ciała to klucz do sukcesu kobiecości.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!