Profilaktyka łupieżu

Łupież jest chorobą skóry dotykajacą wielu osób. Może mieć różny przebieg, jednak bez wględu na jego rodzaj jest dolegliwością przyczyniającą się do obniżenia samooceny i pewności siebie. Istnieje wiele kosmetyków łagodzących jego objawy. Znacznie lepiej jest zapobiegać jego powstaniu, niż go leczyć.

1. Przyczyny łupieżu

Najczęstszą przyczyną łupieżu jest podrażnienie skóry głowy, które powodują szampony, lakiery, pianki, żele i farby. Czasem wrażliwą skórę podrażnia sama woda, zwłaszcza ta zawierająca dużo chloru. Powinniśmy pamiętać o dokładnym spłukiwaniu włosów po umyciu głowy, ponieważ resztki szamponu rozkładają naturalny klej, którym są połączone komórki, a to powoduje nadmierne łuszczenie się naskórka.

Dowiedz się więcej

Zobacz film: "Polacy żyją aż 7 lat krócej niż Szwedzi"

2. Rodzaje łupieżu

Istnieją dwa rodzaje łupieżu: zwykły i łojotokowy. Często mylimy łupież tłusty z objawami łojotokowego zapalenia skóry. Pierwszy typ łupieżu dotyczy osób przed 20. rokiem życia. Na włosach pojawiają się drobne białe płatki, które nie są groźne, ponieważ nie zwiastują stanu zapalnego i nie uszkadzają włosów. Już wtedy należy zadbać o skórę głowy, gdyż w przyszłości łupież zwykły może przekształcić się w łupież tłusty. Warto też wiedzieć, że są to także zmiany na skórze gładkiej, choroba ta nazywa się łupieżem zwykłym skóry gładkiej. Schorzenie to występuje u dzieci i ma charakter zakaźny.

Zagrożenie dla naszego zdrowia stanowi łupież łojotokowy. Objawia się łuskami, które są duże, żółte, nawarstwione. Czasem tworzą strupy. Są mocno przytwierdzone do skóry głowy i trudno jest je usunąć, dlatego towarzyszy im świąd. Następstwem tego typu łupieżu może być łysienie łojotokowe. Choroba objawia się u osób po 20. roku życia i częściej dotyczy mężczyzn.

3. Łupież tłusty a łojotokowe zapalenie skóry

Objawy są podobne. W jednym i drugim schorzeniu występują żółte, nieprzyjemne łuski. Stan zapalny skóry nie pojawia się w przypadku łupieżu tłustego.

Łojotokowe zapalenie skóry i łupież łojotokowy to schorzenia rozwijające się na tle nadmiernej aktywności gruczołów łojowych, tzw. łojotoku. Czynnikami usposabiającymi do niego są: wrodzona skłonność osobnicza, zaburzenia endokrynologiczne (zbyt dużo androgenów), czasami zaburzenia układu nerwowego (np. choroba Parkinsona). Schorzenie objawia się lśniącą, tłustą skórą w okolicach łojotokowych (nos, broda, czoło, fałdy nosowo-policzkowe, okolice zauszne, dekolt, plecy).

W łojotokowym zapaleniu skóry zmiany chorobowe zajmują głównie skórę owłosioną głowy, okolice łojotokowe lub drażnione (np. przez biżuterię, ubranie). Zajęta skóra jest zaczerwieniona, złuszczająca się lub pokryta żółtymi strupami. Chorobie towarzyszą przerzedzenia włosów. Ponadto można zaobserwować rumień skóry, grudki i krostki, które swędzą i bolą. Często zdarza się, że te zmiany nie dotyczą tylko skóry głowy, ale też pojawiają się na czole (rumień), za uszami i na karku (łuszczenie), na twarzy, klatce piersiowej, a nawet w okolicach narządów płciowych i odbytu. W skrajnych przypadkach dochodzi do zapalenia całej skóry na ciele. Podejrzewa się, że przyczyną schorzenia jest zakażenie grzybem Pityrosporum ovale. Przebieg jest przewlekły, a choroba często nawraca. Przy podejrzeniu łojotokowego zapalenia skóry należy udać się do dermatologa. W leczeniu stosuje się ketokonazol w szamponie lub kremie.

4. Sposoby leczenia łupieżu

Najpopularniejszym środkiem w walce z łupieżem jest szampon. Powinniśmy wybrać taki, w którego skład wchodzą: smoła pogazowa, sól cynkowa pyritionu, kwas salicylowy, siarczek selenu i siarka. Musimy zwracać uwagę na dokładne spłukiwanie skóry głowy. Powinniśmy także uzbroić się w cierpliwość, ponieważ złuszczanie naskórka jest procesem przebiegającym w zgodzie z naszym organizmem i dlatego nie może być całkowicie wyeliminowane. Możemy jedynie kontrolować te zmiany.

W trudnych przypadkach niezbędne jest zażywanie leków przeciwgrzybicznych. Istnieją specjalne preparaty na łupież, bogate w rezorcynol i inne środki skutecznie zwalczające nadmierne łuszczenie się naskórka. Warto też stosować szampony zawierające leki przeciwgrzybiczne. Leczenie łupieżu powinniśmy uzupełnić odpowiednią dietą bogatą w witaminy z grupy B (takie jak np. drożdże spożywcze, kiełki pszenicy, jajka kurze, kapusta).

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Ważne tematy