Depresja a praca

Aktywność zawodowa może nieść ze sobą negatywne skutki. W przypadku, gdy pracy jest zbyt dużo, zagrożone zostają mechanizmy radzenia sobie z wymaganiami pracy. Patologiczne skutki pracy mogą przybierać różne stopnie natężenia, począwszy od zwykłego obciążenia pracą do skrajnego przeciążenia i wypalenia zawodowego, po zaburzenia w sferze psychicznej włącznie. Problemy w pracy i niemożność poradzenia sobie z nimi mogą powodować poczucie bezsilności, utratę motywacji do pracy, a w konsekwencji – depresję.

Zobacz film: "Co łączy bezsenność z depresją?"

Status depresji

Na przestrzeni ostatnich dwóch pokoleń w zaskakujący sposób zmienił się status depresji. Po pierwsze, stała się ona najbardziej rozpowszechnionym zaburzeniem psychicznym. Jeżeli urodziłeś się po 1975 roku, to jesteś dwukrotnie bardziej na nią narażony niż twoi dziadkowie. Po drugie, depresja znacznie częściej dotyczy nastolatków. W latach sześćdziesiątych XX wieku średnia wieku początku stanów depresyjnych wynosiła trzydzieści lat. Dziś jest to mniej niż piętnaście lat. Prawie każdy z nas cierpiał na depresję, przynajmniej w jej łagodnej formie.

Depresja różni się od smutku tym, że człowiek przekracza punkt, od którego zaczyna się zobojętnienie na świat i niezdolność do działania. Jest ona określana jako zaburzenie nastroju. Każdy człowiek ma złożoną osobowość, a wszyscy doświadczamy zmian nastroju w ciągu tygodnia czy nawet dnia. Nie sposób więc w sensie ogólnym określić, co to jest „normalny nastrój”. Każdy natomiast może określić własny „normalny nastrój”, opierając się na codziennym doświadczeniu. Człowiek wie najlepiej, jak się czuje, kiedy sobie dobrze radzi – je, śpi, utrzymuje kontakty z rodziną i przyjaciółmi, potrafi działać, tworzyć, interesują go codzienne sprawy.

Przyczyny depresji

Depresji towarzyszy długotrwała niezdolność do działania lub – nawet, jeśli jakoś sobie radzimy z codziennymi problemami – utrata zainteresowania życiem. Warto spojrzeć na wydarzenia i sytuacje, które są najczęstszymi przyczynami depresji. Jedną z nich jest bieda. Kiedy nie możemy opłacić rachunków i związać końca z końcem, dręczą nas strach, troska, bezsenność, niepokój, poczucie winy i często także uporczywe dolegliwości fizyczne. Na dodatek bieda jest męcząca – wielu ludzi podejmuje dodatkową pracę, żeby przeżyć i nie może sobie pozwolić na udogodnienia, które ułatwiają życie.

Stres w miejscu pracy jest zjawiskiem, z którym mamy coraz częściej do czynienia. To efekty długich godzin spędzanych za biurkiem i uciążliwych dojazdów do pracy. Kolejną często występującą przyczyną depresji jest chroniczna choroba. U osób przewlekle chorych można zauważyć takie objawy depresji, jak brak apetytu, bezsenność, utrata zainteresowania dla zajęć, które kiedyś sprawiały im przyjemność.

Poważne zmiany w życiu równie często mogą wpływać na pojawienie się depresji. Przeprowadzka, zmiana pracy, przyjście na świat dziecka, opieka nad chorymi czy zniedołężniałymi rodzicami i inne sytuacje, które oznaczają istotne zmiany w twoim życiu – choćby nawet były to zmiany na lepsze – mogą wywołać depresję. Rozpad długotrwałego związku wywołuje uczucie żalu, smutku, rozpaczy, poczucie izolacji i osamotnienia, a często prowadzi także do kłopotów finansowych – wszystko to stanowi pożywkę dla depresji.

Praca jako przyczyna depresji

Wyczerpanie będące wynikiem nagromadzenia się wpływów różnych form zmęczenia może przechodzić w stan przewlekły. Wszelkie objawy zmęczenia występują wówczas bardzo ostro aż do objawów chorobowych. Obserwuje się wtedy stany bezsenności, zaburzenia funkcji serca i układu krążenia, ostre obniżenie poziomu percepcji i myślenia, zaburzenia emocjonalne, zaburzenia motywacji, złe samopoczucie, dolegliwości somatyczne, spadek wagi ciała. Stan ten przedłużając się, może prowadzić do trwałych zmian w narządach wewnętrznych, korze mózgowej, zaburzeń psychicznych aż do ciężkiej choroby, a nawet zgonu.

Do negatywnych czynników, które wyzwalają stan wyczerpania, należą:

  • niepokój – obawa przed niewystarczającą ilością pieniędzy, obawa przed utratą pracy i niemożnością znalezienia innej, niepokój związany z koniecznością uczenia się wielu nowych rzeczy, obawy przed zmianami, niepokojące i zaburzające sen myśli związane z tym, co dzieje się w pracy;
  • gniew – doświadczanie w pracy wściekłości i gniewu, doświadczanie silnych negatywnych uczuć związanych z nieobecnością w pracy, doświadczanie złości na rosnące wymagania w pracy, brak cierpliwości dla cudzych błędów, obwinianie osób za to, co dzieje się w pracy połączone z chęcią wyrównywania z nimi rachunków, poczucie chaosu związanego z nadmiarem zadań do wykonania;
  • brak kontroli – poczucie małego wpływu na sposób wykonywania swojej pracy, poczucie niedocenienia w pracy, poczucie, że nadmiar obowiązków nie pozwala zrealizować ich na właściwym poziomie, poczucie braku zaufania ze strony współpracowników, poczucie braku kompetencji ze strony przełożonych;
  • brak pewności siebie – poczucie braku własnych kompetencji, przejmowanie się tym, co myślą inni, strach przed odkryciem słabych stron przez innych, obawa przed wzrostem wymagań i niemożnością sprostania im, obawa przed niemożnością awansu spowodowana domniemaniem negatywnej opinii w pracy, poczucie niezasługiwania na lepszą pracę;
  • skrywane uczucia – trudność w uświadomieniu sobie własnych uczuć, brak poczucia bezpieczeństwa w związku z wyrażaniem własnych uczuć, poczucie braku zainteresowania ze strony innych względem własnych uczuć, tłumienie własnych uczuć, brak zaufania do własnych uczuć;
  • zredukowane związki – poczucie samotności, trudność w znalezieniu czasu dla rodziny i przyjaciół, sygnały ze strony bliskich o braku dostępności, odczuwanie trudności w zbliżaniu się do ludzi, poczucie prowokowania konfliktów z innymi ludźmi, poczucie zmęczenia w inicjowaniu kontaktów z innymi ludźmi.

Powyższe czynniki mogą wskazywać na wysoki poziom stresu, jakiego człowiek doświadcza w pracy. Utrzymujący się stan w perspektywie czasu może prowadzić do różnych zaburzeń w sferze psychicznej, co z kolei stanowi czynnik ryzyka zaburzeń depresyjnych.

U osoby takiej obserwuje się niepewność, pośpiech w wykonywaniu ruchów na przemian ze spowolnieniem, niekontrolowane przerwy w działaniu. Tempo pracy maleje, pojawia się coraz więcej błędów, spada motywacja do pracy, może pojawić się poczucie braku sensu wykonywanej pracy, poczucie bezcelowości. Ciało się pochyla, twarz przybiera postać maski, mimika ubożeje. Przygnębiające w tym wszystkim jest poczucie, że ugrzęzło się w danym miejscu, z bezwładem wyobraźni lub niezdolnością do podjęcia dalszych kroków.

Problemy w pracy a depresja

W cywilizacji Zachodu praca odgrywa bardzo ważną rolę w życiu jednostki. W zamian za włożony w wykonywanie czynności trud człowiek dostaje wynagrodzenie. Pozwala mu to na zapewnienie sobie odpowiednich warunków bytowych oraz spełnienie w jednej z życiowych ról. Praca może być źródłem satysfakcji i rozwoju wewnętrznego. Może się jednak okazać, że problemy związane z pracą wpływają na rozwój poważnych psychicznych zaburzeń, m.in. depresji.

Praca wypełnia wiele czasu w życiu człowieka. Okres dorosłości wiąże się z braniem odpowiedzialności za własne czyny i decyzje oraz z usamodzielnieniem się. Aby zdobyć środki niezbędne do utrzymania się i zaspokajania własnych potrzeb, ludzie w większości rozpoczynają pracę. Jeżeli jest to praca spełniająca ich oczekiwania i zaspokajająca ambicje, człowiek czerpie z niej radość i satysfakcję. Wynagrodzenie jest dodatkową motywacją do polepszania swoich kwalifikacji i wkładania energii w wykonywany zawód. Praca może być źródłem szczęścia i dobrobytu dla osoby wykonującej ją.

Praca może być źródłem sukcesów, ale również porażek. Problemy związane z awansem lub zmianą stanowiska pracy mogą powodować powstawanie trudnych emocji. Nieodzwierciedlenie wkładanego trudu w wynagrodzeniu może wpływać na narastanie kłopotów. Trudności wynikające z niezadowolenia z zajmowanego stanowiska oraz brak możliwości spełnienia się w pracy może wywoływać frustrację. Narastające wewnętrzne napięcie oraz trudne emocje – złość, gniew, poczucie bezsilności i bezradności – mogą być przyczyną pogarszania się samopoczucia.

Niezaspokojenie ambicji i bezradność mogą także oddziaływać na samoocenę i pewność siebie. Osoba dotknięta tymi problemami może odczuwać trudności w dalszym działaniu. Niska motywacja do działania i poddanie się zewnętrznym czynnikom może pogarszać nastrój i powodować zmiany w psychice. Narastające trudności mogą być przyczyną depresji.

Utrzymujące się zaburzenia emocjonalne i rozwój depresji pogarszają funkcjonowanie człowieka, również w pracy. Narastające problemy w pracy mogą tym bardziej pogarszać stan zdrowia chorego. Kolejne niepowodzenia stają się przyczyną izolowania się od społeczeństwa i wycofania z aktywnego życia.

Konflikty z współpracownikami a depresja

Ludzkie relacje mają duży wpływ na funkcjonowanie i samopoczucie jednostki. W pracy człowiek spędza dużą część swojego dorosłego życia, dlatego bardzo ważne jest, w jaki sposób pracownicy dogadują się ze sobą. Komunikacja między poszczególnymi osobami jest istotnym elementem pracy grupy. Dobre stosunki z innymi osobami dają możliwość wyrażania swoich emocji, opinii i myśli.

W grupie pracowniczej, gdzie stosunki międzyludzkie są napięte, wymiana informacji jest słaba. Sprzyja to powstawaniu konfliktów i nieporozumień. Trudności związane z komunikacją i relacjami mogą powodować narastanie napięcia wewnętrznego. Dla niektórych osób tego rodzaju problemy mogą być przyczyną dużego stresu. Może to prowadzić do niechęci i unikania miejsca pracy i rozmów z innymi. Wycofywanie się z aktywnego życia może wiązać się także z trudnościami w wykonywaniu zajęć.

Pogarszanie się samopoczucia związane z konfliktami w pracy może prowadzić do rozwoju poważnych zaburzeń emocjonalnych. Oddziałuje również na poczucie własnej wartości i samoocenę pracującego. Nawarstwiające się problemy i silny stres mogą prowadzić do rozwoju depresji.

Wypalenie zawodowe a zaburzenia nastroju

Bardzo ważnym problemem, który może spotkać pracujące osoby, jest wypalenie zawodowe. Można je scharakteryzować jako stan duchowego, fizycznego i emocjonalnego wyczerpania spowodowanego pracą. Wstępuje w momencie, kiedy praca przestaje być satysfakcjonująca, nie sprawia przyjemności i powoduje przeciążenie. Człowiek przestaje się rozwijać zawodowo, ma poczucie niezadowolenia i przepracowania.

Wypalenie zawodowe jest źródłem silnego stresu i trudności emocjonalnych. Osoba, która doświadczyła tego problemu staje się apatyczna, wycofana i rozdrażniona. Przejawia również brak chęci do pracy i uczestnictwa w życiu grupy pracowniczej. Narastający stres i trudne emocje – poczucie bezsilności i bezradności, zagubienia, bezsensu – mogą być przyczyną pogarszania się samopoczucia.

Pogarszanie samopoczucia i piętrzenie się trudności może być przyczyną rozwoju zaburzeń nastroju. Przyczyny emocjonalne i społeczne mogą być powodem pogarszania się stanu psychicznego. W efekcie mogą rozwinąć się zaburzenia psychiczne, które będą wymagały leczenia psychiatrycznego. W wypadku wypalenia zawodowego depresja może być wywołana przez silny stres i problemy emocjonalne.

Każda praca z ludźmi nosi ryzyko pojawienia się syndromu wypalenia zawodowego, którego jednym z objawów często jest depresja. Aby temu zapobiec, nie zabierajmy obowiązków zawodowych do domu. Nauczmy się asertywnie odmawiać szefowi lub współpracownikom. Rozwijajmy zainteresowania i pielęgnujmy relacje rodzinne oraz spotykajmy się ze znajomymi. Ważne jest także, aby mieć choć godzinę czasu dziennie tylko dla siebie i robić wtedy to, co się lubi.

Skutki depresji w pracy

Przeżywanie depresji ma swoje konsekwencje w życiu człowieka. Znacznie pogarsza się nasze funkcjonowanie na gruncie rodzinnym oraz zawodowym. Podczas przeżywania depresji zmienia się spostrzeganie rzeczywistości przez człowieka. Występuje tak zwana triada poznawcza, na którą składają się negatywne myśli na temat własnego „Ja”, bieżących doświadczeń i przyszłości. Znacznie utrudnia to podejmowanie nowych zadań i realizację celów w pracy zawodowej.

Taki stan rzeczy ma oczywiście wielki związek z motywacją do działania osoby cierpiącej na depresję. Negatywne myślenie człowieka na temat własnego „Ja” obejmuje założenie chorego, że jest on człowiekiem ułomnym, bezwartościowym i nieodpowiednim. Nieodpowiednim do życia rodzinnego i zawodowego.

Obniżona samoocena wpływa na efektywność w pracy. Brak wiary we własne możliwości znacznie utrudnia dokończenie rozpoczętych zadań oraz podejmowanie nowych wyzwań. Co za tym idzie, osoba cierpiąca na depresję nie będzie się również starała o awans w pracy ani podejmowała trudu zauważenia przez przełożonych jej zaangażowania w działalność firmy, w której jest zatrudniona. Nie ma wtedy mowy o realizacji tych celów, gdyż u osób dotkniętych depresją występuje, oprócz obniżonego nastroju, zobojętnienie wobec podejmowanych działań.

Negatywne myśli cierpiącego na depresję na temat bieżących doświadczeń to przekonanie, że cokolwiek się z nim dzieje, dzieje się źle. Błędnie interpretuje drobne utrudnienia jako przeszkody nie do pokonania. Taki stan rzeczy, który nigdy nie miałby miejsca w przypadku braku zaburzeń depresyjnych, wywołuje najczęściej u pracownika zniechęcenie oraz niechęć do dokończenia powierzonego zadania. Można powiedzieć, że podjęte zadania go przerastają i stracił nadzieję na osiągnięcie celu.

Brak nadziei w depresji jest bardzo ważnym i utrudniającym codzienne funkcjonowanie objawem. Nawet jeśli depresyjny pracownik miewa bezspornie pozytywne doświadczenia, dokonuje najbardziej negatywnych z możliwych ich interpretacji. Z kolei negatywne poglądy cierpiącego na depresję, dotyczące przyszłości, charakteryzują się poczuciem bezradności. Kiedy chory myśli o przyszłości, jest przekonany, że niepomyślne wydarzenia, z którymi teraz ma do czynienia w pracy, będą pojawiać się nieprzerwanie, a przyczyną tego będą jego osobiste defekty. Nie ulega wątpliwości, że jest to zafałszowany przez cierpiącego na depresję obraz własnych możliwości.

Nasilenie objawów depresyjnych może być tak duże, że powoduje niezdolność do pracy. W takim przypadku lekarz podczas wizyty orzeka o udzieleniu zwolnienia lekarskiego. Niekiedy osoby chorujące na depresję nie mogą pogodzić się z taką decyzją i podejmują próbę kontynuowania aktywności zawodowej. Zwykle odbija się to niekorzystnie zarówno na ich zdrowiu, jak i na wypełnianych przez nich obowiązkach. Spadek energii, zaburzenia koncentracji, chaos myślowy, gorsza pamięć, nieefektywne organizowanie czasu są zwykle przyczyną znacznie gorszej wydajności w pracy. Dodatkowo, jeśli lekarz zleci przyjmowanie leków – pierwsze dni, zamiast przynosić poprawę samopoczucia, mogą spowodować przejściowo jego pogorszenie. Wówczas pozostanie w domu może okazać się najlepszym wyjściem.

Leczenie depresji

Po kilku tygodniach od rozpoczęcia leczenia pojawia się stopniowo coraz lepsze samopoczucie, a w ślad za nim możliwość powrotu do pracy. Niektóre osoby uważają, że wyłączenie się z obowiązków zawodowych, pomimo ich złego stanu, spowoduje jeszcze większe przygnębienie. Rolą lekarza jest ocena, czy możliwe jest kontynuowanie pracy i czy nie jest to niebezpieczne zarówno dla pacjenta, jak i otoczenia. Łagodne i umiarkowane stany depresyjne zwykle nie powodują niezdolności do pracy, a jedynie ograniczają jej efektywność. Leczenie depresji trwa długo, objawy nie ustępują od razu. Naturalnym jest, że osoby chorujące na pewnym etapie leczenia powracają do pracy nawet, jeśli nie czują się w pełni zdrowe.

Samopomoc w depresji

Czasem trudno jest się obejść bez lekarstw, jednak najlepsze rezultaty daje farmakoterapia połączona z psychoterapią oraz edukacją. Należy pamiętać, że przyjmowanie samych lekarstw nie załatwi sprawy. Aby obowiązki w pracy nas nie przygniatały, warto stawiać sobie krótkie cele. Gdy spojrzymy na to, co już zrobiliśmy, a nie na to, co zostało do zrobienia, zredukuje to nasz stres i dyskomfort.

Ponadto, warto pamiętać, że na duży sukces często składają się małe sukcesiki. Krótkie przerwy oraz relaksacje w miejscu pracy pozytywnie wpływają na nasz nastrój oraz dalszą efektywność. Dbanie o rozwój własnych zainteresowań oraz aktywne spędzanie wolnego czasu to często skuteczne lekarstwo w walce z poczuciem beznadziejności.

Regularna aktywność fizyczna łagodzi stany depresyjne oraz pomaga przeciwdziałać pojawieniu się nowych. Potężne działanie przeciwdepresyjne ma gimnastyka, a także towarzystwo przyjaciół. Nauka technik relaksacyjnych oraz stosowanie ich daje bardzo dobre rezultaty. Zawsze, gdy przeżywamy lęk lub stres, mięśnie naszych ciał napinają się. Zdolność do rozluźniania jest umiejętnością, którą nabywamy poprzez serię ćwiczeń o ustalonej strukturze.

psycholog Arleta Balcerek, ponad rok temu

Bibliografia

  • Augustynek A., Wstęp do psychologii, Difin, Warszawa 2009, ISBN 978-83-7251-992-4.
  • Beck J., Terapia poznawcza – podstawy i zagadnienia szczegółowe, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2005, ISBN 83-233-1986-3.
  • Dudek D., Zięba A., Depresja – wiedzieć aby pomóc, Krakowskie Wydawnictwo Medyczne, Kraków 2002, ISBN 83-88614-05-3.
  • Hammen C., DEPRESJA – modele kliniczne i techniki terapeutyczne, GWP, Gdańsk 2004, ISBN 83-89574-37-3.
  • Heitzman J., (red.), DEPRESJA – odpowiedzi na pytania, Urban & Partner, Wrocław 2007, ISBN 83-60290-22-4.
  • Heszen I., Sęk H., Psychologia zdrowia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007, ISBN 83-01-15050-1.
  • Jarema M., Rabe-Jabłońska J., Psychiatria, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011, ISBN 978-83-200-4180-4.
  • Kramer P., Czym jest depresja?, REBIS, Poznań 2007, ISBN 83-7301-775-7.
  • Kratochvil S., Podstawy psychoterapii, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 2003, ISBN 83-7150-877-8.
  • Święcicki Ł., Depresja – zwykła choroba?, Urban & Partner, Wrocław 2010, ISBN 978-83-7609-276-8.

Depresja

Komentarze (6)
~Bartek
~Bartek 12 miesięcy temu

@~Ewa: Musisz zmienić pracę i środowisko, zdystansować się, zacznij uprawiać sport każdego dnia po 1 godz. , ustalić co w życiu jest ważne a co ważniejsze, brać regularnie leki, spędzać jak najwięcej czasu na łonie natury, odżywiać się zdrowo odkwasić organizm i do 3 miesięcy staniesz na nogach.

Odpowiedz
~Ewa
~Ewa ponad rok temu

Jestem na zwolnieniu lekarskim z powodu depresji juz 5 miesiąc. Na początku myślałam ze to jest zwykle przemęczenie organizmu spowodowane przez rożne zmiany (pracuje w obsłudze klienta czasem do 15, czasem do 23), natłok pracy i nowego szefa który wprowadza atmosferę niepewności przez ciagle zwolnienia i ostrzeżenia. Po 3 tygodniach po zwolnieniu lekarskim nie czułam sie lepiej, ciagle płakałam i miałam problemy ze wstaniem z łóżka czy nawet umyciem zębów z rana. Szykowałam sie do dnia dopiero jak moj maz wracał z pracy zeby zachować pozory normalności. Poszłam do innego lekarza prosząc o poradę i sie złamałam, zaczęłam beczeć jak dziecko. Lekarka przepisała mi antydepresanty. Po ok miesiącu ich używania zauważyłam poprawę. Byłam w stanie zmusić sie do podstawowych obowiązków domowych, czasami nawet malowałam obrazy w celu rozładowania napięcia. Po jakimś czasie zaczęły przychodzić pisma z pracy, wezwania do kontroli lekarskiej, problemy w zusie ze zwolnieniami. W maju jedno takie pismo przykuło mnie znow do łóżka. Czułam sie jakby depresja wróciła ze zdwojona siła. Myślałam na początku ze to wina napięcia przedmiesiączkowego jednak kiepskie samopoczucie utrzymywało sie 3 tygodnie. Poszłam do lekarza z prośba o radę i przepisała mi silniejszy antydepresant. czuje sie niby lepiej, ale jednakco chwila sobie popłakuje, ostatnio nawet w miejscach publicznych, co jeszcze nigdy mi sie nie zdarzało. Strasznie meczy mnie ta sytuacja i czuje wyrzuty sumienia z powodu tak długiego zwolnienia lekarskiego jednak nie jestem gotowa na powrot. Nie bede w stanie znieść tego nacisku, gonienia targetow, słuchania w jakim wspaniałym, dynamicznym i przyjaznym miejscu pracuje. W miejscu które przyprawilo o depresje juz nie jedna osobę.. Nie mam juz pojęcia co to znaczy myślec pozytywnie.

Odpowiedz
~now
~now ponad rok temu

@~Łódź: Mądra sugestia. Mam depresję i nie pracowałem jakiś czas, przygniatały mnie naciski szefa, duże tempo, coraz większe wymagania.Dostałem propozycję pracy po jakimś czasie w innej firmie.Kiedy poszedłem na rozmowę usłyszałem b.długą listę oczekiwań. Powtarzające się słowa zobaczymy co pan potrafi, damy zadania, dociążymy, wyznaczymy targety itp. i przestraszyłem się znów, że nie podołam.Wycofałem się, zamknąłem w sobie.Pomyślałem, że chyba powinienem zacząć od czegoś spokojniejszego, bez ogromnych założeń, dociążeń..stopniowo stawać na nogi. Nie jestem gotów na to by być naciskany.Czy ja kiedyś stanę na nogi:(

Odpowiedz
~ann
~ann ponad rok temu

@~Łódź: zgadzam się z tą opinią. Jeżeli jest taka możliwość to lepiej zostać w domu na zwolnieniu, lub mieć pracę z powtarzalnymi czynnościami, bowiem na samym początku samopoczucie jest gorsze. Depresja i praca to nie jest najlepsze połączenie. Mimowolnie zawal się w pracy to co do tej pory było proste. Depresja to klatka z której ciężko się wydostać, a potencjalna utrata pracy może okazać się gwoździem do trumny osoby zmagającej się z depresją.

Odpowiedz
~Łódź
~Łódź ponad rok temu

Chodziłam do pracy z depresją, nie dawałam sobie rady, byłam zbyt wolna, myliłam się i zwolnili mnie. Po tym czułam się jeszcze gorzej.. Tym co mają depresję radzę iść na początek do bardzo prostej pracy, gdzie powtarza się czynności, dopóki się nie polepszy.

Odpowiedz
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Depresja a praca
najnowsze pytania

grupy wsparcia i fora dyskusyjne

Pomocni lekarze

Artykuły Depresja a praca
Depresja a praca

Depresja po utracie pracy

się bardzo poważnym problemem, który może wpływać na dalszą egzystencję człowieka. Bardzo łatwo wpaść w depresję z powodu braku pracy, wówczas konieczne (...) oraz pewności siebie. Ich zaufanie do świata zewnętrznego...

Depresja a praca

Wypalenie zawodowe a depresja

pracy. Wypalenie zawodowe a depresja Objawy wypalenia zawodowego są zbliżone do depresji - zwłaszcza jeśli utrzymują się długo. Nieleczona depresja (...) - wówczas...

Depresja a praca

Mobbing a depresja

Według Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy, w Polsce do mobbingu pochodzącego od zwierzchnika przyznaje się 5% osób, a pochodzącego (...) pracownika dodatkową pracą w porównaniu do...

Zdrowie

Najniebezpieczniejsze zawody na świecie

Najniebezpieczniejsze zawody na świecie

Radiolog Hutnik Pracownicy zakładów pogrzebowych pracujący przy zwłokach Technicy naprawiający windy Technicy pracujący przy medycznych urządzeniach wytwarzających promieniowanie jonizujące Technicy zajmujący się sprzętem chłodniczym Pielęgniarki...

Zdrowie w ciąży

Depresja w ciąży - zdjęcie

Depresja w ciąży - zdjęcie

Stan zdrowia kobiety w ciąży ma wpływ na zdrowie dziecka. Depresja może bowiem przyczynić się do pojawienia astmy u malucha.

Depresja - objawy, leczenie

Poznaj czynniki mogące nasilać depresję w późniejszym wieku

Poznaj czynniki mogące nasilać depresję w późniejszym wieku

. W szczególności dotyczy to osób niezadowolonych ze swojej pracy, które nie dążyły w życiu do realizacji marzeń. Samotność Badania statystyczne sugerują (...) , że osoby w podeszłym wieku utrzymujące bliskie relacje z innymi ludźmi były...

Choroby i dolegliwości

Biurowe choroby zawodowe

Biurowe choroby zawodowe

Pracujesz w biurze? Być może cierpisz na te choroby Myśląc o ciężkiej pracy, zwykle na myśl przychodzi nam praca fizyczna. W końcu rzeczywiście (...) nawet połowę dnia. Uczucie suchości, piekące oczy i problem z ostrością...

Depresja i mania

Depresja: przyczyny (WIDEO)

Depresja: przyczyny (WIDEO) Odtwórz wideo

samobójczych. Niewątpliwie, gdy praca mózgu zostaje zaburzona, pojawiają się symptomy depresji. Lekarze uważają, że w mózgu pacjenta występują (...) Depresja to jedna z najczęstszych chorób psychicznych....