Wapń całkowity - biochemia krwi, rola w organizmie, stężenie, badanie, norma

spis treści
rozwiń

Badanie krwi jest jedną z najbardziej znanych i najczęściej wykonywanych analiz. Krew można badać jednak nie tylko pod kątem składników morfologicznych, takich jak erytrocyty, leukocyty czy płytki krwi. W niektórych przypadkach lekarz zleca wykonanie badania biochemicznego osocza. Dzięki takim analizom można dowiedzieć się, m.in.: jaki jest poziom enzymów, białek, elektrolitów i pierwiastków śladowych w organizmie. Biochemia krwi daje obraz funkcjonowania prawie wszystkich narządów ciała. Badania wapnia całkowitego w surowicy najczęściej stosowane jest w przypadku chorób, które związane są z kośćmi, nerkami czy układem nerwowym.

1. Wapń całkowity – biochemia krwi

Badanie wapnia całkowitego należy do badań biochemicznych krwi polegających na analizie składu osocza. Osiąga się to poprzez rozdzielenie krwi pełnej od osocza, które następnie oczyszcza się, by uzyskać surowicę. To właśnie ten ostatni element poddawany jest szczegółowym badaniom. Składnikami osocza są:

Zobacz film: "Podstawowe badania, jakie powinna wykonać każda kobieta"

  • enzymy,
  • hormony,
  • białka,
  • elektrolity i pierwiastki śladowe (do nich zalicza się wapń całkowity),
  • inne substancje.

Wyniki badania biochemicznego krwi umożliwiają sprawdzenie prawidłowości działania wszystkich narządów, gruczołów, ale również pozwalają na określenie stanu nawodnienia i odżywienia organizmu lub postępu choroby. Schorzenia nie mogłyby być diagnozowane i leczone, gdyby nie ocena zmian zachodzących w osoczu.

Każdy składnik osocza podczas badania biochemicznego krwi ma ustalone normy. Mogą się one różnić w zależności od przyjętych ustaleń danego laboratorium. Każdy z nich jest też oznaczany specjalnym skrótem. Zdarza się, że ten sam związek ma kilka obowiązujących skrótów. Wapń całkowity również posiada swoje normy, za pomocą których można diagnozować choroby.

Produkty zaskakująco bogate w wapń
Produkty zaskakująco bogate w wapń [11 zdjęć]

Twoje ciało jest nieustannie narażone na utratę wapnia. Składnik ten jest wypłukiwany z organizmu wraz...

zobacz galerię

2. Wapń całkowity – rola w organizmie

Wapń całkowity stanowi ok. 1 proc. ogólnej masy ciała człowieka. Jest pierwiastkiem, który w organizmie bierze udział w neurotransmisji bodźców w mięśniach szkieletowych i w mięśniu sercowym oraz w procesach krzepnięcia krwi. Dodatkowo wspomaga utrzymanie zdrowych zębów i kości. Ponad 99 proc. procent tego pierwiastka znajduje się właśnie w kościach, a pozostała część w płynach zewnątrz- i wewnątrzkomórkowych. Około 40% wapnia całkowitego w osoczu jest związana z białkami.

3. Wapń całkowity – stężenie

Stężenie wapnia całkowitego zależy od jego podaży z pokarmem lub suplementami, stopnia wchłaniania z jelit, mobilizacji z kości i jego stopnia wydalania wraz z moczem. Niestety, z posiłkami Polacy dostarczają zbyt małą ilość wapnia.

Zapewniają w ten sposób zaledwie 50 proc. zalecanej przez WHO oraz Instytut Żywności i Żywienia dziennej dawki. Dlatego też konieczna jest suplementacja wapnia oraz dodatkowe wspomaganie jego wchłaniania. W jaki sposób? Witamina D oraz hormon przytarczyc – parathormon – zwiększają wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego, pobudzają jego mobilizację z kości oraz hamują jego wydalanie z moczem.

4. Wapń całkowity – badanie

Przed badaniem wapnia całkowitego nie jest wymagane specjalne przygotowanie przez pacjenta. Badanie wapnia całkowitego przeprowadza się pobierając próbkę krwi pacjenta do probówki. Krew pobierana jest z żyły łokciowej, a następnie wysyłąna do badania laboratoryjnego.

5. Wapń całkowity – norma

Prawidłowe stężenie wapnia całkowitego we krwi u dorosłego, zdrowego człowieka to 2,1-2,6 mmol/l (8,5-10,5 mg/dl).

Zmniejszony poziom wapnia całkowitego w surowicy krwi – hipokalcemia – występuje w przypadku:

  • zaburzeń syntezy parathormonu;
  • niskiej podaży witaminy D i jej aktywnych metabolitów;
  • upośledzenia wchłaniania wapnia z przewodu pokarmowego;
  • nadmiernego odkładania się tego składnika w tkankach;
  • zbyt dużej utraty wapnia z moczem;
  • niskiego poziomu magnezu;
  • nadmiernego wytwarzania kalcytoniny.

Musisz to wiedzieć

Aby zapewnić organizmowi odpowiedni poziom wapnia całkowitego, konieczna jest nie tylko odpowiednia dieta, ale również prawidłowa suplementacja tego pierwiastka.

Następny artykuł: Stężenie magnezu

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!