Acetazolamid - co to jest, wskazania, przeciwwskazania, działania niepożądane

Acetazolamid jest organicznym związkiem chemicznym z grupy sulfonamidowych inhibitorów anhydrazy węglanowej. Zahamowanie aktywności anhydrazy węglanowej w kanalikach nerki prowadzi do zwiększenia wydalania sodu i wody, można go więc określić mianem diuretyka (działanie tej substancji ustępuje po trzech dnia terapii lekiem).

Substancja czynna o nazwie acetazolamid powoduje zwiększone wydalanie takich pierwiastków jak sód, potas, magnez, wapń. Powoduje także większe wydalanie fosforanów i wodorowęglanów. Po zastosowaniu leku zaobserwować można mniejsze wydzielanie cieczy wodnistej oraz obniżebue ciśnienia wewnątrzgałkowego. W trakcie mikcji wydalany jest z organizmu w postaci niezmienionej.

Acetazolamid – jaskra

Acetazolamid jest stosowany w leczeniu jaskry, charakteryzującej się zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym oraz postępującym zanikiem nerwu wzrokowego. Skutkiem nieleczonego schorzenia oczu jest systematyczne zmniejszanie się pola widzenia. Nierozpoznana lub nieleczona jaskra może skutkować również nieodwacalną ślepotą. Acetazolamid stosowany w przebiegu tej choroby obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe.

Acetazolamid – choroba wysokościowa

Choroba wysokościowa to termin, którym określa się różne formy działań niepożądanych pojawiające się u wskutek przebywania na dużej wysokości i niedotlenienia. Warunki panujące w górach, a także zmniejszona ilość tlenu w atmosferze mogą powodować między innymi: dolegliwości bólowe głowy, mdłości, obniżony apetyt, spadek wydajności, zmęczenie, przyspieszony puls, uczucie kołatania serca. Acetazolamid jako lek stosuje się w celu zmniejszenia nasilenia i czasu trwania choroby wysokościowej.

Acetazolamidu nie powinni stosować:

• pacjenci z nadwrażliwością na tę substancję czynną,
• pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i (albo) nerek,
• pacjenci z niewydolnością nadnerczy,
• pacjenci z kwasicą hiperchloremiczną,
• pacjenci zmagający się z przewlekłą, niewyrównaną jaskrą z zamkniętym kątem tęczówkowo-rogówkowym.

Acetazolamidu nie powinny zażywać kobiety ciężarne, szczególnie w I trymestrze (nie przeprowadzono odpowiednich badań u kobiet, które spodziewają się dziecka). Niewskazane jest także stosowanie leku w okresie laktacji.

Skutki uboczne acetazolamidu pojawiają się zazwyczaj na samym początku leczenia. Terapia lekiem może powodować u niektórych pacjentów: szumy uszne, obniżony apetyt, dolegliwości bólowe głowy, drętwienie i mrowienie, zwiększone pragnienie, zwiększone oddawanie moczu, bolesne oddawanie moczu, nudności, wymioty, biegunkę.

Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast skontaktować się z placówką medyczną:

• wysypka,
• krwiomocz,
• zażółcenie skóry lub oczu,
• drgawki,
• nietypowe krwawienie lub siniaki.

Jedyny leczniczy preparat z acetazolamidem dostępny w naszym kraju to Diuramid. Diuramid występuje w postaci doustnych tabletek. Stosowany jest w leczeniu przewlekłej i wtórnej jaskry, obrzęków w przebiegu niewydolności serca, obrzęków wywołanych przez środki farmakologiczne, padaczki, ostrej choroby wysokościowej. Czy można zakupić acetazolamid bez recepty? Niestety nie. Tabletki zawierające tę substancję czynną, wydawane są w aptekach wyłącznie za okazaniem recepty.