EKG śródsercowe

EKG śródsercowe to badanie pozwalające na uzyskanie zapisu czynności elektrycznej mięśnia sercowego bezpośrednio z jam serca. Czynność ta jest rejestrowana za pomocą specjalnego cewnika, będącego elektrodą wprowadzaną przez żyłę udową do wnętrza serca.

1. Cel badania śródsercowego EKG

EKG śródsercowe pozwala diagnozować zaburzenia rytmu serca i przewodnictwa w sytuacji, gdy niewystarczające są badania nieinwazyjne (czyli zwykłe EKG przez ścianę klatki piersiowej). Rejestracja zapisu EKG bezpośrednio z wnętrza serca pozwala na dokładną lokalizację miejsca, w którym powstaje zaburzenie rytmu i przewodnictwa, a także na ocenę wpływu leku na układ przewodzący serca. Ta dokładna lokalizacja miejsca powstawania zaburzeń rytmu jest ważna, ponieważ dostępne są inwazyjne metody niszczenia takich miejsc, co może pomóc zapanować nad arytmią.

Zobacz film: "Podstawowe badania, jakie powinna wykonać każda kobieta"

EKG śródsercowe powinno być wykonywane przy diagnostyce istnienia dodatkowych dróg przewodzenia w sercu czy przy innych chorobach serca ze współistniejącymi zaburzeniami rytmu, aby określić miejsce powstania tych zaburzeń. EKG śródsercowe wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, wskazane jest również podanie środka uspokajającego.

2. Przebieg badania śródsercowego EKG

Chory do badania kładzie się na specjalnym stole w pozycji na wznak, jest całkowicie rozebrany i przykryty prześcieradłem chirurgicznym. Miejsce nakłucia naczynia znajdujące się w okolicy pachwiny jest najpierw dezynfekowane, a następnie znieczulone miejscowo za pomocą nastrzyknięcia środkiem znieczulającym, np. lignokainą. Do badania nakłuwa się żyłę udową, a następnie wprowadza się do niej specjalną koszulkę żylną, przez którą z kolei wsuwa się cewnik, będący sondą do wykonywania EKG śródsercowego. Cewnik ten przechodzi następnie przez żyłę główną dolną, a stąd trafia do wnętrza serca. Tu cewnik-elektroda dokonuje pomiarów potencjałów elektrycznych, które są przedstawiane jako zapis EKG. Miejsce aktualnego położenia cewnika i jego wędrówka są kontrolowane na ekranie monitora aparatu RTG. Poza tym, do cewnika podłączany może być stymulator zewnętrzny, za pomocą którego prowokuje się zaburzenia rytmu. W tym momencie badania pacjent może odczuwać kołatanie serca, a czasami może nawet dojść do krótkotrwałego omdlenia. Po badaniu na miejsce nakłucia zakłada się specjalny opatrunek. Badanie jest dość długie, gdyż trwa kilkadziesiąt minut.

Po badaniu pacjent na wózku odwożony jest na oddział szpitalny, gdzie przez co najmniej kilkanaście godzin powinien leżeć bez wykonywania większych ruchów. Następnego dnia po badaniu można już wstać. Czasami po śródsercowej echokardiografii występuje krwiak w miejscu wprowadzenia cewnika do naczynia, czyli w okolicy pachwiny.

Badania tego należy unikać u kobiet w drugiej połowie cyklu miesiączkowego, kiedy z wywiadu wynika, że zaistnieć mogła możliwość zapłodnienia (podczas badania w celu obserwacji wędrówki cewnika używa się lamp rentgenowskich, a jak wiadomo, promienie RTG są bardzo niebezpieczne dla rozwijającego się płodu).

spis treści
rozwiń
Następny artykuł: Tele-EKG

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.