FIV, czyli koci AIDS – objawy, zarażenie, leczenie, zapobieganie

FIV, a dokładniej nabyty niedobór immunologiczny, naraża koty na częste infekcje wyniszczające organizm. Wirusem zwierzę zaraża się od innych kotów. Podobnie jak HIV u ludzi, FIV przenoszony jest przez ślinę, krew, mocz, mleko i nasienie. FIV częściej łapią samce – walcząc o samicę i terytorium, mieszają płyny ustrojowe z innymi zwierzętami, również zakażonymi.

Nie ma możliwości, by człowiek zaraził się FIV od pupila. Zakażenie przechodzi tylko z kota na kota, powodując, że zwierzę staje się nosicielem lub zaczyna chorować.

Częste, nawracające infekcje, objawy grypopodobne i ciągła apatia są wskazaniem do wykonania badań w kierunku obecności wirusa FIV u pupila. FIV wykrywa się w prostym badaniu krwi, którego wynik otrzymujemy po kilku minutach.

Kot zarażony FIV przechodzi przez pięć etapów choroby. Po około 2 tygodniach od kontaktu z chorym zwierzęciem, pupil może cierpieć z powodu podwyższonej temperatury, biegunek, wymiotów i powiększonych węzłów chłonnych. Bardziej odporne zwierzęta mogą przejść ją bezobjawowo, płynnie przechodząc do fazy drugiej, w której wszelkie dolegliwości mijają.

Etap trzeci zakażenia kocim AIDS to powrót powiększonych węzłów chłonnych i pogorszenie samopoczucia. W czwartej fazie wirus FIV atakuje dziąsła kota, drogi oddechowe i skórę. Zwierzę chudnie i traci apetyt.

Faza piąta FIV to ostatni etap choroby. Niestety, jej ostry przebieg często oznacza śmierć zwierzęcia. Nerki, wątroba i serce odmawiają posłuszeństwa, następuje ogólne wyniszczenie organizmu przez wirus FIV, co prowadzi do naturalnej śmierci kota lub zmusza właścicieli do podjęcia decyzji o uśpieniu.

Kot zarażony FIV nie może zostać wyleczony, jednak odpowiednia dieta, profilaktyczne szczepienia i komfort życia mogą znacząco zahamować rozwój choroby i zapewnić zwierzęciu długie, szczęśliwe życie.

Suplementy diety bogate w tran, lizynę, betaglukan, witaminy, srebro koloidalne powstrzymają rozwój choroby. FIV jest natomiast wspomagane przez sterydy, dlatego ograniczajmy ich podawanie.

Częste odrobaczanie, zachowanie czystości w kuwecie i zadbanie o komfort psychiczny kota również zredukują zgubny wpływ wirusa FIV na organizm.

Zapobieganie FIV jest możliwe, chociaż nie istnieje skuteczna szczepionka przeciwko wirusowi. Kontrolne badania krwi, szczepienie kota przeciwko grypie, wirusowemu zapaleniu wątroby i chorobom wenerycznym może spowodować, że wirus nigdy się nie uaktywni.

Kot, który nie ma kontaktu z innymi zwierzętami ma minimalne szanse na zakażenie FIV. Jeśli decydujemy się przygarnąć kolejnego zwierzaka, wykonajmy testy krwi, a chore zwierzęta wysterylizujmy. Wirus FIV może być również przenoszony przez matkę na młode.

Pamiętajmy o higienie zwierzęcia. Wirus FIV ginie w kilka sekund w temperaturze 60 stopni. Odkażajmy kuwetę i posłanie pupila chlorem lub alkoholem, a zminimalizujemy ryzyko choroby nawet po kontakcie kota z innym, zakażonym FIV.