Czas reptylazowy

Czas reptylazowy (czas RT) jest to modyfikacja czasu trombinowego, w którym do badania wykorzystuje się zamiast trombiny odczynnik reptylazowy (trombinopodobny enzym), otrzymywany z jadu żmii Bothrops Atrox. Czas ten, podobnie jak czas trombinowy, służy do oceny przejścia fibrynogenu w fibrynę, czyli ostatniego etapu skomplikowanej kaskady reakcji, która w efekcie doprowadza do powstania skrzepu krwi i zahamowania krwawienia. Polega to na tym, że w wyniku aktywacji wewnątrzpochodnej lub zewnątrzpochodnej drogi krzepnięcia powstaje aktywny czynnik X. Pod jego wpływem nieaktywna protrombina (czyli II czynnik krzepnięcia) przechodzi w aktywną trombinę, a ta zamienia fibrynogen w fibrynę (włóknik), czyli główny element skrzepu krwi zatykającego krwawiące naczynie. Czas reptylazowy podobnie jak i protrombinowy jest wykorzystywany do oceny właściwego przebiegu końcowego etapu tych przemian i dlatego jego wynik nie zależy od aktywności czynników układu zewnątrzpochodnego ani układu wewnątrzpochodnego krzepnięcia. Bardzo ważne jest, że w przeciwieństwie do czasu trombinowego, na czas reptylazowy nie ma wpływu stosowanie heparyny czy obecność antytrombin. Jest on natomiast uzależniony od takich właściwości osocza, jak poziom fibrynogenu i jego prawidłowa budowa, obecność produktów degradacji fibryny, a także od zdolności do prawidłowej stabilizacji powstającej fibryny.

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Czy warto wykonywać badania profilaktyczne?"

spis treści

1. Sposób oznaczania i wartości prawidłowe czasu reptylazowego

Oznaczenia czasu reptylazowego dokonuje się w próbce krwi pobranej najczęściej z żyły łokciowej. Jak w przypadku każdego innego badania z krwi na pobranie należy przyjść na czczo, po co najmniej 8-godzinnej przerwie od ostatniego (lekkostrawnego) posiłku. Należy też poinformować przed badaniem o istnieniu skłonności do nadmiernych krwawień. Oznaczenia dokonuje się w osoczu cytrynianowym, które otrzymuje się przez umieszczenie pobranej krwi w probówce z 3,8% cytrynianem sodowym w celu wytrącenia jonów wapnia i przez to zahamowania procesu krzepnięcia krwi w probówce. Stosunek ilości osocza do cytrynianu powinien wynosić 9:1. W następnym etapie do osocza cytrynianowego dodaje się odczynnik reptylazowy (który podobnie jak dodana trombina aktywuje przekształcanie fibrynogenu w fibrynę) i sprawdza czas, po jakim dojdzie powstania skrzepu w probówce. W prawidłowych warunkach czas reptylazowy wynosi od 16 do 22 sekund.

2. Interpretacja wyników oznaczania czasu reptylazowego

Wydłużenie czasu reptylazowego obserwuje się w następujących sytuacjach:

  • spadek poziomu fibrynogenu – są to tak zwane dysfibrynogenemie lub afibrynogenemie (całkowity brak fibrynogenu); w sytuacjach tych czas reptylazowy jest nawet bardziej wydłużony niż czas trombinowy;
  • choroby wątroby, w tym także marskość wątroby – prowadzą one do zaburzeń syntezy czynników krzepnięcia, protrombiny i fibrynogenu;
  • zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, zespół DIC, koagulopatia ze zużycia – zużycie fibrynogenu w procesie wykrzepiania w naczyniach, powoduje obniżenie jego poziomu w osoczu poniżej normy i przez to wydłużenie czasu reptylazowego;
  • obecność produktów degradacji fibryny.

Skrócenie czasu reptylazowego może świadczyć o stanach nadkrzepliwości krwi, ale nie ma większego znaczenia w ich diagnostyce.

Badanie czasu reptylazowego jest badaniem stosunkowo rzadko wykonywanym, głównie ze względu na to, że jest skutecznie zastępowane przez bardziej popularne oznaczanie czasu trombinowego.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Ważne tematy