Usunięcie języka

Wycięcie języka wykonywane jest zawsze w znieczuleniu ogólnym. Częściowe usunięcie języka jest stosunkowo prostą operacją. Jeśli ubytek po wycięciu nowotworu jest niewielki, zostaje on skorygowany przez zszycie języka lub za pomocą małego przeszczepu skóry.

Jeśli w jamie ustnej została znaleziona zmieniona chorobowo tkanka przez pacjenta bądź przez lekarza stomatologa, biopsja jest jedynym sposobem, aby potwierdzić rozpoznanie raka. Patolog bada próbkę tkanki pod mikroskopem, aby sprawdzić obecność komórek nowotworowych. Jeśli biopsja wskazuje, że nowotwór jest obecny, wykonywane są kompleksowe badania fizykalne głowy i szyi.

Istotnymi czynnikami zwiększającymi ryzyko wystąpienia nowotworu w obrębie jamy ustnej jest palenie papierosów oraz spożywanie w dużych ilościach wysokoprocentowego alkoholu. Częściej choroby nowotworowe jamy ustnej rozwijają się u mężczyzn.

Jakie objawy powinny nas skłonić do diagnostyki?

Nowotwory jamy ustnej w początkowych swoich stadiach zazwyczaj nie są bolesne. Warto zatem regularnie badać jamę ustną u dentysty lub lekarza rodzinnego. Niepokojące powinny być dla nas zmiany, które krwawią i nie chcą się wyleczyć, utrata czucia oraz drętwienie, zgrubienia wyczuwalne językiem, leukoplakia- czyli białawe naloty na błonie śluzowej wywołane np. drażnieniem przez protezę. Ponadto trudności w połykaniu pokarmów stałych i płynnych oraz zmiana głosu powinny być sygnałami alarmującymi i wymagającymi dalszej poszerzonej diagnostyki.

Pacjenci zazwyczaj pozostają w szpitalu przez siedem do dziesięciu dni po operacji. Często wymagane jest podawanie tlenu w pierwszych dwóch dobach po operacji. Jest on podawany przez maskę lub przez dwie małe rurki umieszczone w nozdrzach. Pacjent otrzymuje płyny przez sondę, która przebiega od nosa do żołądka do czasu, gdy będzie on w stanie samodzielnie spożyć pokarm (przez jamę ustną). Często po operacji zaplanowana jest radioterapia, wykonywana w celu zniszczenia pozostałych komórek nowotworowych. Pacjenci po zabiegu odzyskują zdolność do jedzenia i przełykania, ale muszą rozpocząć terapię mowy.

Ryzyko związane z usunięciem języka obejmuje:

• krwawienie z języka;
• trudności w mówieniu i połykaniu - powikłanie to zależy od tego, jak duży fragment języka jest usuwany;
• przetokę - niepełne leczenie może spowodować powstanie przejścia pomiędzy skórą i jamą ustną w ciągu pierwszych dwóch tygodni po zabiegu.

Pacjenci, którzy byli poddani radioterapii są narażeni na większe ryzyko wystąpienia przetoki.

Źródła

1. Jeziorski A., Szawłowski A., Towpik E., Chirurgia onkologiczna - tom 1-4, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3719-7
2. Kułakowski A., Skowrońska-Gardas A. Onkologia. Podręcznik dla studentów medycyny, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2737-3
3. Latkowski B. Otorynolaryngologia - kompendium, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007, ISBN 978-83-200-3628-2
4. Durko M., Godycki-Ćwirko M., Kosiek K., Latkowski B. Choroby uszu, nosa, jamy ustnej, gardła i krtani, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3705-0