Estrofem – skład, działanie, wskazania i przeciwwskazania

Estrofem to naturalny estrogen i lek stosowany w ramach HTZ, czyli hormonalnej terapii zastępczej. Preparat wdraża się, gdy konieczne jest leczenie objawów spowodowanych niedoborem estrogenów u kobiet po menopauzie (uzupełnia niedobór estrogenów), także u kobiet z usuniętą macicą (niewymagających stosowania złożonej terapii estrogenowo-progestagenowej).

Substancją czynną leku estradiol. Estrofem zawiera 17β-estradiol, identyczny z ludzkim endogennym estradiolem. To naturalnie występujący hormon produkowanych w jajnikach, w łożysku w okresie ciąży, a także w niewielkich ilościach w jądrach oraz przez korę nadnerczy. Endogenny estradiol wpływa na rozwój i wzrost pierwszo- i drugorzędowych żeńskich cech płciowych.

Tabletki powlekane Estrofem są dostępne na receptę lekarską. Każda zawiera 2 mg substancji czynnej. W opakowaniu znajduje się 28 tabletek. Lek jest objęty refundacją. Jego cena (100 %) wynosi około 16 złotych. Odpłatność po refundacji stanowi 30 % do wysokości limitu we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach (niecałe 5 złotych).

Na rynku farmaceutycznym estradiol jest dostępny w kilku postaciach, jako tabletki doustne, zastrzyki, krążki dopochwowe, plastry przezskórne, spraye, żele i kremy. Można go więc podawać doustnie, domięśniowo, przezskórnie, donosowo i dopochwowo.

Inne preparaty zawierające estradiol to:

• Vagifem (tabletki dopochwowe), Vagirux (tabletki dopochwowe),
• Divigel (żel),
• Estreva (żel),
• Estrofem mite (tabletki powlekane),
• Fem 7 (system transdermalny),
• Lenzetto (aerozol przezskórny, roztwór),
• Oestrogel (żel przezskórny),
• Systen 50 (system transdermalny).

Estradiol stosuje się zarówno w postaci preparatów jednoskładnikowych, jak i preparatów złożonych z innymi hormonami.

Estrofem jest preparatem w postaci tabletek powlekanych, które są przeznaczone do stosowania doustnego. Lek przyjmuje się o stałej porze, według zaleceń lekarza.

Przyjmuje się, że u kobiet z stosujących sekwencyjną hormonalną terapię zastępczą pierwszą tabletkę należy przyjąć w 5. dniu krwawienia. U pozostałych pacjentek leczenie można rozpocząć w dowolnym terminie.

Leczenie objawów menopauzalnych powinno się rozpoczynać od najmniejszej skutecznej dawki hormonów i być kontynuowane przez możliwie najkrótszy czas. U kobiet z zachowaną macicą lek stosuje się w skojarzeniu z progestagenem przez co najmniej 12–14 dni cyklu.

Kiedy nie stosować preparatu Estrofem - tabletki powlekane? Przeciwwskazaniem jest:

• nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu,
• ostre lub przewlekłe choroby wątroby w wywiadzie (do momentu powrotu do normy nieprawidłowych wyników badań czynności wątroby),
• krwawienie z dróg rodnych o nieznanej etiologii,
• nieleczony rozrost endometrium,
• przebyta lub czynna żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (np. zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna),
• czynne lub niedawno przebyte zaburzenia zakrzepowo-zatorowe tętnic (np. choroba niedokrwienna serca, zawał serca),
• rozpoznane zaburzenia ze skłonnością do zakrzepicy (np. niedobór białka C, białka S lub antytrombiny). Osoby z predyspozycją do występowania chorób zakrzepowo-zatorowych nie powinny stosować estradiolu i innych leków z tej grupy,
• stwierdzenie, podejrzenie lub wystąpienie w przeszłości nowotworu piersi lub nowotworu zależnego od estrogenów (np. raka endometrium),
• porfiria,
• ciąża (przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać test ciążowy w celu jej wykluczenia),
• okres karmienia piersią.

Jakie mogą być skutki uboczne przyjmowania Estrofemu? Najczęściej na początku terapii przez kilka miesięcy może pojawić się napięcie gruczołów sutkowych. Rzadko mogą pojawiać się zawroty głowy, nudności, obrzęki, wysypki skórne. Szczegółowe dane na ten temat zawiera ulotka Estrofem dołączona do opakowania.

Wskazaniem do natychmiastowego przerwania leczenia jest wystąpienie epizodów zakrzepowo-zatorowych, wystąpienie żółtaczki, zakrzepicy żył głębokich, ostrych napadów migreny, nagłego zaburzenia widzenia, znaczący wzrost ciśnienia tętniczego.

Z terapią Estrofemem wiąże się konieczność podjęcia środków ostrożności. Bardzo ważne jest, by przed rozpoczęciem leczenia wykonać różne badania, tak internistyczne, jak i ginekologiczne. Trzeba także wykluczyć ciążę i inne bezwzględne przeciwwskazania do leczenia.

Okresowo badania kontrolne, szczególnie narządu rodnego i piersi (trzeba mieć świadomość, że podczas leczenia estrogenami wzrasta ryzyko nowotworów estrogenozależnych - błony śluzowej macicy i sutka) trzeba przeprowadzać także w czasie stosowania leku.

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu innych leków: przeciwpadaczkowych, preparatów zawierających dziurawiec, leków przeciwzakaźnych (rifampicynę) czy gryzeofulwiny. Estradiol osłabia działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych.

Z uwagi na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych należy zachować ostrożność w sytuacji, gdy konieczne jest unieruchomienie (na przykład w wyniku złamania nogi).