Kinezjologia

spis treści
rozwiń

Kinezjologia to w dużym skrócie nauka o ruchu ciała ludzkiego i wpływie ruchu na polepszanie pracy mózgu. Słowo „kinezjologia” pochodzi z języka greckiego (gr. „kinein” – poruszać się i „logos” – uczyć się). Wyróżnia się dwie postacie kinezjologii – neurokinezjologię oraz kinezjologię edukacyjną. Twórcą tej drugiej metody jest dr Paul Dennison i choć ćwiczenia z zakresu kinezjologii stosuje się głównie wobec dzieci, szczególnie z zaburzeniami rozwoju, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby zadbać nieco również o kondycję naszego mózgu.

1. Zastosowanie kinezjologii

Kinezjologia to nauka o ruchu ciała, gałąź wiedzy o charakterze interdyscyplinarnym, która korzysta z dorobku fizyki, chemii, biologii, psychologii i socjologii. Dzięki kinezjologii można zrozumieć fizjologiczne reakcje organizmu na wysiłek fizyczny, poznać formy adaptacji organizmu do chronicznej eksploatacji energii, pojąć zdolność nabywania umiejętności motorycznych czy wyjaśnić psychologiczne efekty fizycznej pracy człowieka na zachowanie ludzkie.

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Psychoterapia par - razem czy osobno?"

Kinezjologię edukacyjną doktora Paula Dennisona uznaje się za metodę terapii zaburzeń, która odwołuje się do trzech funkcji mózgu – lateralizacji półkul mózgowych, zdolności skupienia uwagi i ześrodkowania. Ten rodzaj „gimnastyki umysłu” znajduje zastosowanie w pracy z dziećmi, np. z dysleksją, dysortografią, dysgrafią, dyskalkulią, z zaburzeniami równowagi, z zaburzeniami motorycznymi, z ADHD, z zaburzeniami koncentracji uwagi i pamięci.

2. Jak działa kinezjologia?

Otóż w toku rozwoju człowieka, podczas wykonywania rutynowych czynności, np. mycia zębów, mózg wytycza sobie ścieżki, czyli asocjacje, które są „drogą na skróty”. Powtarzanie rutynowych czynności utrwala już raz wytyczoną ścieżkę. Zmiana zachowań zmusza mózg ludzki do pracy i tworzenia nowych połączeń. Ta zmiana nie musi być duża – wystarczy bowiem umyć zęby drugą ręką.

Ćwiczenie mózgu dobrze rozpocząć od rzeczy prostych, gdyż dla naszego umysłu i tak będą one ogromnym wyzwaniem. Nowe połączenia i asocjacje, aktywizacja drugiej półkuli mózgowej i zmiana rutynowych czynności wpłyną pozytywnie m.in. na poziom zapamiętywania, kojarzenia, spostrzegawczości i pozwolą zachować mózg w dobrej formie, a ćwiczenia są naprawdę proste.

3. Ćwiczenia z kinezjologii

  1. Lateralizacja
  • Myjąc zęby, umyj je drugą ręką niż zwykłeś to robić – pewnie zajmie ci to jakieś 2-3 minuty dłużej i nie będzie to łatwe. Dla ciebie to tylko jedna ręka, dla mózgu zmiana o 180º.
  • Sprawdź swoją lateralizację nożną i określ „któro nożny jesteś” (możesz to zrobić, obserwując, którą nogą wkraczasz na przejście przy zielonym świetle – bycie praworęcznym nie zawsze oznacza bycie prawonożnym). Jeśli jesteś prawonożny, podczas drogi do pracy staraj się za każdym razem, kiedy się zatrzymasz, zaczynać marsz od lewej nogi (i odwrotnie).
  1. Zmysły
  • Wykąp się z zamkniętymi oczami – zmusisz do większej aktywności zmysły, które normalnie nie uczestniczą w procesie kąpieli.
  • Zjedz posiłek z rodziną, nie odzywając się do siebie, a informacje staraj się przekazać gestami (dobra zabawa dla dzieci, a przy okazji pobudzasz również ich umysły).
  1. Przełamywanie rutyny
  • Idź do pracy inną drogą – nawet jeśli miałbyś iść nieco naokoło. Jeśli nie masz na to czasu, zawsze możesz po prostu iść drugą stroną chodnika.
  • Zmień ustawienie rzeczy na biurku – wprawdzie dłużej przez kilka pierwszych dni będziesz szukał przedmiotów, ale poprawisz tym samym kondycję swego mózgu.

4. Krytyka kinezjologii

Kinezjologia edukacyjna ma zarówno rzesze zwolenników, jak i sceptyków. Entuzjaści tej metody podkreślają, że gimnastyka mózgu i ruch umożliwiają poszerzenie własnego potencjału umysłowego oraz redukcję deficytów poznawczych u dzieci z różnymi zaburzeniami. Podkreśla się, że kinezjologia dobrze wpływa na równowagę psychiczną, samoocenę, umożliwia wgląd w siebie, zrozumienie swoich uczuć, przeżyć, motywacji, lęków oraz redukcję stresu i daje szansę na zdrowy relaks.

Przeciwnicy kinezjologii zarzucają, że jako nauka jest ona wątpliwa merytorycznie, brakuje diagnozy neuropsychologicznej, ignoruje dobór metod terapeutycznych do możliwości rozwojowych dziecka, odnosi się do filozofii Wschodu, używając przy tym enigmatycznego i niezrozumiałego języka. Ponadto zarzuca się kinezjologii, że terapia z wykorzystaniem tych metod jest bardzo droga, a terapeutom z tego nurtu zależy głównie na korzyściach finansowych, dlatego manipulują i wprowadzają w błąd pedagogów i rodziców, roztaczając przed nimi spektakularne efekty pracy z dzieckiem. Bez względu na opinię społeczną, najważniejsze jest krytyczne myślenie i osobista analiza wszystkich zalet i wad kinezjologii.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!