Leczenie tocznia rumieniowatego

Rozpoznanie tocznia rumieniowatego układowego, chociaż często trudne, jest zaledwie wstępem do długotrwałej współpracy – współpracy pacjenta i lekarza (reumatolog, dermatolog), tak by właściwie kontrolować chorobę, czyli leczyć różnie w zależności od jej okresu i nasilenia objawów, a więc leczenie „skrojone na miarę”. Nieprawdą jest, że zawsze jedynym rozwiązaniem jest podawanie sterydów, leków, które wzbudzają najwięcej obaw pacjenta, chociaż w wielu przypadkach są niezbędne.

Choroba przebiega z okresami zaostrzeń (bardzo nasilonych objawów) i remisji (całkowitego ustąpienia objawów). Może się zdarzyć nawet tak, że pacjent przez pewien czas nawet kilka lat pozostaje bez leczenia i wtedy może się wydawać, że rozpoznanie tocznia postawione było przedwcześnie.

Zobacz film: "Polacy żyją aż 7 lat krócej niż Szwedzi"

Sposób leczenia tocznia rumieniowatego zależy od podtypu choroby, intensywności objawów, wydolności narządów oraz od tego, które narządy są zajęte, a także od stopnia aktywności choroby ocenianej z pomocą stworzonych w tym celu skal.

W terapii skórnej postaci tocznia rumieniowatego często stosowane są leki zewnętrznie na skórę. Dla wszystkich chorych z rozpoznanym toczniem rumieniowatym bardzo ważna jest fotoprotekcja - stosowanie kremów z filtrem, odzież chroniąca ciało przed słońcem. Trzeba pamiętać, że promieniowanie ultrafioletowe jest jednym z czynników sprawczych tocznia rumieniowatego.

W przypadku tocznia wywołanego przez inne leki często wystarczy ich odstawienie.

1. Toczeń rumieniowaty uogólniony - postać łagodna

W łagodnych postaciach tocznia lekami pierwszego rzutu są leki przeciwmalaryczne: chlorochina i niedostępna w Polsce hydroksychlorochina. Jeżeli nie ma wyraźnych objawów zajęcia narządów wewnętrznych, nie ma zagrożenia życia lub funkcji narządów, występują dolegliwości ogólne, z układu mięśniowo-szkieletowego i skóry, wstępnie zastosować można terapię określaną mianem konserwatywnej, m.in. leki przeciwbólowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), leki przeciwmalaryczne.

W leczeniu tocznia możemy mówić o lekach, które najpierw zaindukują (rozpoczną) remisję choroby, a następnie będą tę remisję utrzymywać.

W indukcji remisji stosowane są:

  • glikokortykosteroidy („sterydy”) podawane doustnie w wysokich dawkach przez kilka tygodni lub dożylnie we wlewach kroplowych w dawkach wielokrotnie wyższych przez kilka dni (pulsy).
  • leki immunosupresyjne (immunosupresja to wyciszanie odpowiedzi immunologicznej organizmu poprzez hamowanie procesu wytwarzania przeciwciał oraz komórek odpornościowych, a ten proces zaburzony jest w toczniu): cyklofosfamid podawany dożylnie we wlewie kroplowym lub doustnie i azatiopryna podawana doustnie.

W leczeniu podtrzymującym remisję (czasami także w indukcji remisji) stosowane są również inne leki immunosupresyjne: methotrexat, cyklosporyna A, mykofenolan mofetilu.

Tu też stosowane są glikokortykosteroidy, ale w stopniowo redukowanej dawce do jak najniższej utrzymującej remisję.

W postaciach tocznia, w których dochodzi do bezpośredniego zagrożenia życia i funkcji narządów stosuje się megadawki glikokortykosteroidów, dożylne wlewy z cyklofosfamidu, dożylne wlewy immunoglobulin, a także plazmaferezę – metodę oczyszczania osocza krwi z dużych cząstek, którymi są kompleksy immunologiczne obecne w toczniu. U chorych, u których doszło do poważnego uszkodzenia nerek stosowana może być dializa (dializator - „sztuczna nerka”) i transplantacja nerek.

W ostatnim czasie po kilkudziesięciu latach zarejestrowany został nowy lek w terapii tocznia rumieniowatego - lek biologiczny belimumab – to przeciwciało monoklonalne zaprogramowane tak, aby rozpoznało pewne białko związane z limfocytami B, ważne dla rozwoju choroby (limfocyty B u chorych z toczniem wytwarzają autoprzeciwciała atakujące komórki i narządy własnego organizmu). Blokując działanie tego białka, lek może zmniejszać stan zapalny i stopień niszczenia organów, czyli objawy występujące w przebiegu tocznia. Wskazaniem do zastosowania jest wysoka aktywność choroby pomimo stosowania standardowego leczenia.

Leki stosowane w toczniu, pomimo objawów ubocznych, które wywołują u części chorych, znacznie wydłużyły czas życia pacjentów oraz poprawiły jakość życia. Szansą i nadzieją dla chorych są trwające na całym świecie badania mające na celu nie tylko stworzenie kolejnego skutecznego i bezpiecznego leku, ale i być może w przyszłości poznanie odpowiedzi na temat przyczyn tej choroby.

Jeśli chcesz podzielić się swoimi doświadczeniami odnośnie do tocznia, odwiedź nasze forum abcZdrowie.pl.

Artykuł sponsorowany przez GlaxoSmithKline

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!