Leki hormonalne w leczeniu impotencji

Testosteron a choroby
Testosteron a choroby

Badacze wykazali, że obecność testosteronu u mężczyzn odpowiadającego za budowę mięśni, tembr głosu i...

zobacz galerię

Impotencja jest wstydliwym schorzeniem dotykającym coraz młodszych ludzi. Przewlekły stres, choroby wpółistniejące, nieodpowiedni styl życia, alkohol, papierosy mogą przyczynić się do wystąpienia problemów z erekcją. Mężczyźni niechętnie zgłaszają się do lekarza z problemami w życiu seksualnym, a czasami jedynie suplementacja hormonów może rozwiązać problemy z erekcją.

1. Właściwości testosteronu

Testosteron (17β-hydroksy-4-androsten-3-on) jest podstawowym steroidowym męskim hormonem płciowym, należy do androgenów. Ten hormon jest produkowany w największej ilości przez komórki śródmiąższowe Leydiga w jądrach pod wpływem LH (około 95%), w niewielkich ilości także przez korę nadnerczy oraz jajniki i łożysko u kobiet. Testosteron we krwi może znajdować się w postaci wolnej, związanej z albuminami oraz związanej z białkiem transportowym SHBG (sex hormone binding globuline). W miejscu docelowym następuje jego przemiana do 5-α-dihydrotestosteronu (formy 2,5 raza silniejszej). W tkankach tych łączy się z receptorami znajdującymi się w cytoplazmie i jądrze komórkowym. Po związaniu z receptorem następuje zmiana konformacji oraz przyłączenie do specyficznych sekwencji nukleotydowych w DNA oraz zmiana aktywności transkrypcyjnej określonych genów.

Zobacz film: "Seks nie jest celem samym w sobie"

1.1. Wpływ testosteronu na organizm

Testosteron spełnia w organizmie ludzkim wiele istotnych funkcji. Wpływa on między innymi na kształtowanie płci i cech płciowych w życiu wewnątrzmacicznym. W organizmie mężczyzny reguluje prawidłowy przebieg spermatogenezy, wykształcenie się wtórnych cech płciowych (głos, zarost twarzy, budowa ciała), może zwiększać poziom libido oraz ukierunkowuje popęd seksualny w kierunku płci przeciwnej. Pobudza on także rozwój i zwiększa objętość gruczołu krokowego oraz silnie pobudza rozwój nowotworów tego gruczołu.

Do funkcji hormonu należą również: pobudzenie syntezy białek, przyspieszenie zakończenia wzrostu kości długich, zwiększenie poziomu cholesterolu we krwi, wpływ na strefę emocjonalną (kształtuje m.in. następujące cechy: odwaga, zdecydowanie, pewność, skłonność do ryzyka, a także wybuchowość, agresywność).

1.2. Niedobór testosteronu

Niski testosteron u mężczyzn występuje fizjologicznie w wieku starczym. Czasami jego obniżenie możemy również oznaczyć w niektórych stanach patologicznych, np.: w hipogonadyzmie polekowym, niewydolności wydzielniczej kory nadnerczy, przysadki, tarczycy. Prawidłowe zdiagnozowanie zaburzeń erekcji na tle hormonalnym powinno się stwierdzić dopiero po kilkakrotnym oznaczeniu poziomu wolnego testosteronu w surowicy krwi. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć: nowotwór gruczołu krokowego.

2. Testosteron w leczeniu impotencji

Testosteron noże być podawany w trzech formach - doustnej, domięśniowej lub przezskórnej. Najczęściej stosuje się pochodne estrowe naturalnego hormonu. Jedyną wchłanianą w jelitach pochodną testosteronu jest undecylenian. Podaje się go w dawkach 120-160 mg na dobę (w dwóch dawkach), następnie stosując dawkę podtrzymującą 40-120 mg na dobę. Preparaty domięśniowe wchłaniają się powoli, a maksymalne stężenie otrzymuje się dopiero dobę po podaniu. Podaje się go w dawkach około 5-11ng/ml, czas działania wynosi średnio 3-5 tygodni. Po podaniu przezskórnym wchłania się około 12 % dawki, a produkt przenika do krążenia ogólnego w wyniku przedłużonego uwalniania ze skóry. W tej formie występują plasterki i żel. Zalecana dawka żelu wynosi 3g/dobę, rozsmarowuje się go na czystej, suchej, nieuszkodzonej skórze naprzemiennie brzucha lub wewnętrznej powierzchni ud, codziennie zmieniając miejsce aplikacji.

W trakcie terapii należy co najmniej raz w roku wykonać badanie gruczołu krokowego i sutków, a u pacjentów w podeszłym wieku i z grupy podwyższonego ryzyka - 2 razy w roku. Regularnie należy kontrolować stężenie hemoglobiny, hematokryt, poziom wapnia, poziom PSA oraz parametry czynności wątroby.

2.1. Wskazania do przyjmowania testosteronu

Testosteron jest wskazany w impotencji niedoborowej - na tle jego niskiego stężenia w surowicy. Hormon ten stosuje się także w przypadku nasilonych objawów przekwitania męskiego (testosteronowa terapia zastępcza), w zaburzeniach spermatogenezy, w zespołach pokastracyjnych. Podawanie hormonów może pomóc w przywróceniu samoistnego wzwodu lub zwiększa odpowiedź ustroju na inne leki doustne.

2.2. Przeciwwskazania terapii testosteronem

Szczególną ostrożność należy zachować u mężczyzn poniżej 18. i powyżej 65. roku życia. Testosteronu nie należy stosować w przypadku:

  • występowania nowotworu i przerostu gruczołu krokowego,
  • nowotworze sutka u mężczyzn,
  • guzach wątroby,
  • zespole nerczycowym.

Podawanie testosteronu należy rozważyć w niewydolności wieńcowej, kalciurii, niewydolności nerek i wątroby, hiperkalcemii, w padaczce, u osób z migreną, w nadciśnieniu tętniczym, zaburzeniach krzepnięcia. Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu również stanowi przeciwwskazanie. Leczenie impotencji za pomocą testosteronu należy przerwać w przypadku wystąpienia obrzęków oraz przy utrzymującym się nadmiarze androgenów (pomimo stosowania zalecanych dawek).

3. Działania niepożądane testosteronu

Testosteron jak większość środków farmakologicznych powoduje skutki uboczne. U osób wrażliwych mogą występować objawy uczuleniowe. Duże dawki hormonu hamują czynność wydzielniczą przedniego płata przysadki, w ten sposób mogą spowodować:

  • zanik jąder,
  • zaburzenia spermatogenezy,
  • zwyrodnienie kanalików nasiennych,
  • ginekomastię.

Testosteron powoduje także zatrzymanie wody w organizmie, obrzęki, zahamowanie wzrostu kości długich (u osób młodych), podwyższenie poziomu potasu. Stosowanie hormonów może także powodować uszkodzenie wątroby, żółtaczkę, nasilenie niewydolności krążenia i miażdżycy- szczególnie u osób starszych lub obciążonych. Androgeny przyspieszają rozwój raka prostaty - a to dlatego, że powodują zwiększone stężenie PSA. Często występują biegunki, bóle kończyn dolnych, bóle stawów, ból sutków, bóle i zawroty głowy, zaburzenia oddychania, trądzik, łojotok, zwiększona potliwość. Niektórzy pacjenci zgłaszają następujące objawy: kurcze mięśni, nadciśnienie, zwiększenie masy ciała, nerwowość, zmiany libido (głównie zwiększona częstotliwość erekcji), bezdech senny, zmiany skórne, depresję, zatrzymanie moczu. Zdarza się rozwój łagodnych i złośliwych guzów wątroby oraz czerwienicy. W przypadkach preparatów domięśniowych obserwuje się ból, krwiaki, parastezje, nadmierne rogowacenie, rumień, oraz świąd w miejscu wstrzyknięcia.

3.1. Interakcje testosteronu z innymi lekami

Stosując testosteron należy unikać stosowania leków indukujących enzymy mikrosomalne wątroby - barbituranów, hydantoiny, karbamazepiny, meprobamatu, fenylobutazonu, ryfampicyny. Androgeny powodują także zwiększone zapotrzebowanie organizmu na doustne leki przeciwcukrzycowe i insulinę. Przy stosowaniu leków przeciwzakrzepowych należy zawsze oznaczać INR. Stosowanie wspólnie z hormonem adrenokortykotropowym lub glikokortykosteroidami może nasilić obrzęki.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!