Przeciwciała przeciw protrombinie IgM

Przeciwciała przeciw protrombinie w klasie IgM, obok przeciwciał przeciw β2- glikoproteinie I, antykoagulantu toczniowego (LA) oraz przeciwciał antykardiolipinowych, należą do grupy, tzw. przeciwciał antyfosfolipidowych. Przeciwciała te są markerami, czyli inaczej wskaźnikami, zespołu antyfosfolipidowego. Zespół antyfosfolipidowy (z ang. APS- antiphospholipid syndrome), nazywany jest również zespołem Hughesa. Charakteryzuje się występowaniem objawów zakrzepicy naczyń, nawrotowych poronień oraz trombocytopenią (obniżeniem ilości płytek krwi, odpowiedzialnych za krzepnięcie, poniżej normy). W surowicy osób cierpiących na APS wykrywa się właśnie wspomniane specyficzne przeciwciała antyfosfolipidowe, które skierowane są przeciwko białkom osocza wiążącym fosfolipidy o ujemnym ładunku. Fosfolipidy z kolei to cząsteczki, które stanowią główny składnik budowy błon komórkowych.

Spis treści

Co to jest zespół antyfosfolipidowy (APS)?
1. Charakterystyka przeciwciał przeciw protrombinie
2. Oznaczanie przeciwciał przeciw protrombinie

Co to jest zespół antyfosfolipidowy (APS)?

Zespół antyfosfolipidowy (APS) to schorzenie należące do grupy chorób reumatologicznych. Spowodowany jest działaniem przeciwciał antyfosfolipidowych. Zespół antyfosfolipidowy można podzielić na:

pierwotny - gdy występuje samoistnie, bez współistnienia z innymi chorobami;
wtórny - gdy towarzyszy innym chorobom, najczęściej jest to toczeń rumieniowaty układowy (SLE).

W przebiegu zespołu antyfosfolipidowego mogą występować takie objawy, jak:

objawy związane z zakrzepicą żylną lub tętniczą; zależą one od tego, gdzie umiejscowił się zakrzep (np. zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych, zapalenie żył powierzchownych kończyn dolnych, owrzodzenia kończyn dolnych, nadciśnienie płucne, zapalenie wsierdzia, zakrzepica naczyń wieńcowych, udar mózgu, otępienie i wiele innych);
niepowodzenia położnicze (poronienia – dotyczą nawet 80% kobiet z nieleczonym zespołem antyfosfolipidowym, a także przedwczesne porody, stany przedrzucawkowe, niewydolność łożyska, ograniczony wzrost płodu);
zapalenie stawów rozwijające się w 40% przypadków zespołu APS;
martwica aseptyczna kości;
zmiany skórne; najbardziej typowa dla zespołu antyfosfolipidowego jest tzw. siność siateczkowa (livedo reticularis).

Charakterystyka przeciwciał przeciw protrombinie

Istnieją różne hipotezy, dotyczące patofizjologicznej roli przeciwciał przeciw protrombinie w rozwoju objawów zespołu antyfosfolipidowego. Oto kilka z nich:

przeciwciała przeciw protrombinie hamują modulujący wpływ trombiny na komórki śródbłonka (czyli komórki wyścielające od wewnątrz naczynia krwionośne), co może upośledzać uwalnianie prostacykliny (substancji, która odznacza się silną zdolnością rozszerzania naczyń i zmniejszania zlepianie się płytek krwi) oraz może hamować aktywację białka C;
przeciwciała przeciw protrombinie rozpoznają kompleks protrombina/anion fosfolipidowy na powierzchni komórek śródbłonka naczyń, co indukuje reakcje prozakrzepowe przy udziale protrombiny;
przeciwciała przeciw protrombinie mogą zwiększać powinowactwo protrombiny do fosfolipidów i dzięki temu indukować mechanizmy prozakrzepowe.

Oznaczanie przeciwciał przeciw protrombinie

Badanie poziomu przeciwciał przeciw protrombinie w klasie IgM przeprowadza się z surowicy krwi. Krew pobiera się na skrzep. Surowica może być przechowywana w temperaturze +4 stopni Celsjusza, do 7 dni. Zamrożoną można przechowywać przez około 30 dni. Pacjent do pobrania próbki krwi nie musi być na czczo. Czas oczekiwania na wyniki badania może wynosić nawet do 3 miesięcy.

Przypisy

Brzosko M., Samborski W., Reumatologia praktyczna, Wolters Kluwer, Kraków 2011, ISBN 978-83-264-1376-6

Szczeklik A. (red.), Choroby wewnętrzne, Medycyna Praktyczna, Kraków 2011, ISBN 978-83-7430-289-0

Puszczewicz M. Wielka interna - reumatologia, Medical Tribune Polska, Warszawa 2010, ISBN 978-83-62597-06-2

Linki zewnętrzne

Zespół antyfosfolipidowy

Artykuły Przeciwciała przeciw protrombinie IgM

Różyczka IgG i IgM

Przeciwciała IgG i IgM dla różyczki oznacza się w celu potwierdzenia odpowiedniej ochrony przeciw zakażeniu oraz w celu wykrycia istniejącego lub przebytego zakażenia. Badanie można stosować ...

Borelioza IgM i IgG

Wykrywanie przeciwciał IgG i IgM przeciwko bakterii Borrelia burgdorferi, w surowicy pacjentów z podejrzeniem boreliozy, należy do ważnych kryteriów diagnostycznych służących do rozpoznawania ...

Borelioza IgM i IgG

Wykrywanie przeciwciał IgG i IgM przeciwko bakterii Borrelia burgdorferi, w surowicy pacjentów z podejrzeniem boreliozy, należy do ważnych kryteriów diagnostycznych, służących do rozpoznawania ...

Coxackie wirusy przeciwciała

Wirus Coxsackie A i B należą do tak zwanych enterowirusów. Wirusy te są przenoszone drogą kropelkową oraz fekalno-oralną. Człowiek zaraża się nimi przez kontakt z brudem lub wydzielinami. Infekcje ...

Przeciwciała antykardiolipinowe

Przeciwciała antykardiolipinowe, znane także jako przeciwciała antyfosfolipidowe lub przeciwciała przeciw kardiolipinie, bada się w celu stwierdzenia zespołu antyfosfolipidowego, który jest ...

Wirus HAV (WZW typu A)

Wirus HAV (Hepatitis A Virus) dostaje się do organizmu człowieka drogą pokarmową. Do zakażenia dochodzi na skutek nieprzestrzegania podstawowych zasad higieny . Badanie polega na wykrywaniu ...

Kilka lat temu wprowadzono obowiązkowe szczepienia ochronne przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B u noworodków. Takie działanie miało na celu zmniejszenie w późniejszym czasie liczby chorujących na to schorzenie w ogóle populacji. Do tego osobom, które w dzieciństwie nie miały przeprowadzonej takiej profilaktyki zaleca się, aby szybko nadrobiły to szczepienie. Wyjątkiem są chorzy, który już zdążyli „złapać” ta odmianę wirusa. W tym przypadku jedynym rozwiązaniem jest  kuracja lekami przeciwwirusowymi i interferonem, który nie jest obojętny dla organizmu.<br />
<br />
Pesymizmu dodaje jednak fakt, iż póki co nie ma możliwości zaszczepienia się przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu C. Z tego powodu prorokuje się, że to właśnie ta choroba stanie się głównym problemem epidemiologicznym w hepatologii.<br />
<br />
Jakie zagrożenie stanowi ta choroba dla kobiet, które są w ciąży? Czy wirusowe zapalenie wątroby może w jakimś stopniu grozić chorobą dla dziecka? Na to pytanie odpowie  hepatolog, profesor Janusz Cianciara.

Wirus EBV

Wirus EBV (wirus Epsteina-Barr) występuje dość powszechnie w naszej populacji. Szacuje się, że zarażonych może być nawet 80% osób powyżej 40. roku życia lub starszych. W badaniu surowicy krwi ...

Cytomegalia

Wirus cytomegalii (CMV) bytuje w organizmie człowieka i uaktywnia się, gdy słabnie odporność organizmu gospodarza. Zakażona komórka powiększa się nawet 40-krotnie i zawiera charakterystyczne ...

Toksoplazmoza

Toksoplazmoza w ciąży jest bardzo niebezpieczna, ale przyszłe mamy nie muszą już wpadać w panikę na sam dźwięk tego słowa. Na szczęście medycyna wciąż idzie do przodu i ową groźną chorobę można ...

Do zarażenia dochodzi podczas przyjmowania pokarmu zanieczyszczonego kałem, moczem lub śliną chorych zwierząt.

Żółtaczka

Żółtaczka nie jest chorobą, a jedynie jej objawem polegającym na zażółceniu skóry, białek oczu i błon śluzowych w wyniku podwyższonego stężenia bilirubiny we krwi. Zmienia się także kolor moczu, ...

Wirus HAV powoduje zapalenie wątroby typu A. Ten typ nazywany jest także żółtaczką pokarmową.

Pytania do eksperta

Czy gwałtowne ruchy głową u dziecka to oznaka choroby?

Moja 7 miesięczna córeczka, dotychczas rozwijająca się normalnie, nagle zaczęła rzucać główką w lewo i w prawo, robi to gdy siedzi mi na kolanach albo w bujaku. Czasem gdy daję jej butelkę. Zaczęło się to jakieś 2 tyg temu. Najpierw zaczęła kręcić główką w łóżeczku. Martwię się, czy nie jest to objawem jakiejś choroby? Jest bardzo żwawa, interesuję się wszystkim dookoła. (Zdrowie)

Odpowiada: lek. Karol Kaziród-Wolski

Zadaj pytanie ekspertowi

Odpowiadamy średnio od 4 do 24 godzin