Bor - właściwości, nadmiar i niedobór, źródła boru w diecie

Bor to pierwiastek chemiczny, występujący w organizmie w śladowych ilościach. Znajduje się on w ludzkim szkielecie, tarczycy czy śledzionie.

Jest on niezbędny do prawidłowego funkcjonowania, przede wszystkim do utrzymania gospodarki wapniowej, dobrej kondycji i odpowiedniej ilości hormonów.

Pierwiastek występuje w dwóch rodzajach: bor amorficzny ma brązową barwę, natomiast bor krystaliczny cechuje wyjątkowa twardość i intensywny, czarny kolor.

Bor to stosunkowo mało znany pierwiastek, ponieważ badania rozpoczęły się dopiero w 1980 roku. Do tej pory udowodniono, że minerał ten wykazuje właściwości antybakteryjne, grzybobójcze i przeciwwirusowe.

Uczestniczy w wielu procesach, odbywających się w organizmie. Przede wszystkim jego obecność jest niezbędna do utrzymania zdrowych i silnych kości oraz stawów.

Bor zmniejsza ryzyko wystąpienia osteoporozy, chorób tkanki łącznej, paradontozy czy zapalenia stawów. Skutecznie usuwa toksyny i stabilizuje stężenie hormonów, głównie testosteronu oraz estrogenu.

Pierwiastek ma również wpływ na układ odpornościowy, szybkość gojenia się ran, procesy starzenia i reakcje alergiczne. Bor chroni przed chorobami układu krążenia, nadwagą, nowotworami i zmianami zwyrodnieniowymi.

Ponadto, obniża zbyt wysoki poziom cholesterolu LDL, zapobiega utracie wapnia, zwiększa gęstość kości, poprawia koordynację ruchową, zdolność pamięci i koncentracji. Oddziałuje też na przyswajalność witamin i minerałów, łagodzi objawy menopauzy, ułatwia powrót do zdrowia po kontuzjach.

Suplementacja boru jest bezpieczna dla większości osób, ale w niektórych przypadkach może wiązać się z ryzykiem wystąpienia problemów zdrowotnych.

Z zażywania boru powinni zrezygnować pacjenci onkologiczni, ponieważ pierwiastek ten w organizmie może oddziaływać podobnie jak żeński hormon estrogen. Sytuacja ta jest bardzo niekorzystna w przypadku raka piersi, macicy i narządów rozrodczych.

Szczególną ostrożność powinny zachować także kobiety chore na endometriozę. Bor nie jest zalecany w przypadku schorzeń nerek oraz w okresie ciąży i karmienia piersią.

• ból kości,
• ból mięśni,
• ból stawów,
• apatia,
• niskie stężenie witaminy D,
• niski poziom wapnia,
• problemy z koordynacją ruchową,
• zaburzenia pamięci i koncentracji,
• skurcze mięśni.

Przewlekły niedobór boru może doprowadzić do osteoporozy, raka prostaty, chorób zwyrodnieniowych stawów, a także zahamowania wzrostu u dzieci i młodzieży.

Nadmiar boru jest regularnie usuwany z organizmu i rzadko powoduje nieprzyjemne dolegliwości. O przedawkowaniu tego pierwiastka można mówić po przyjęciu 100 mg boru.

Wówczas może pojawić się ból brzucha i głowy, biegunka, uczucie niepokoju i drgawki. W takim przypadku należy skonsultować się z lekarzem i odstawić wszelkie suplementy, zawierające tą substancję.

• rodzynki (4,51 mg/100 g),
• migdały (2,82 mg/100 g),
• orzechy laskowe (2,77 mg/100 g),
• suszone morele (2,11 mg/100 g),
• awokado (2,06 mg/100 g),
• masło orzechowe (1,92 mg/100 g),
• orzechy brazylijskie (1,72 mg/100 g),
• orzechy włoskie (1,63 mg/100 g),
• suszone śliwki (1,18 mg/100 g),
• orzechy nerkowca (1,15 mg/100 g),
• daktyle (1,08 mg/100 g),
• brzoskwinie (0,52 mg/100 g),
• soczewica (0,74 mg/100 g),
• ciecierzyca (0,71 mg/100 g),
• seler (0,50 mg/100 g),
• grejpfruty czerwone (0,50 mg/100 g),
• ciemne winogrona (0,50 mg/100 g),
• miód (0,50 mg/100 g),
• oliwki (0,35 mg/100 g),
• jabłka (0,32 mg/100 g),
• gruszki (0,32 mg/100 g),
• otręby pszenne (0,32 mg/100 g),
• brokuły (0,31 mg/100 g),
• marchewka (0,30 mg/100 g),
• pomarańcze (0,25 mg/100 g),
• cebula (0,20 mg/100 g),
• banany (0,16 mg/100 g),
• ziemniaki (0,18 mg/100 g).

Bor znajduje się w owocach i warzywach, ponieważ jest obecny w glebie i nawozach mineralnych. Niestety dość duża grupa osób ma problem ze zbyt niskim poziomem boru w organizmie, często jest to spowodowane nieodpowiednią dietą lub spożywaniem warzyw głównie w postaci gotowanej. Obróbka termiczna powoduje utratę wielu cennych wartości odżywczych.