Testy na depresję

Depresja to najczęściej występujące zaburzenie nastroju. Należy pamiętać, że tylko lekarz może w pełni zdiagnozować i orzec, że dany pacjent cierpi na zaburzenia nastroju. Testy psychologiczne pomagają klinicystom w szybszym i pewniejszym rozpoznaniu chorób, w tym depresji. Możesz jednak samodzielnie zacząć identyfikować swój problem w zakresie samopoczucia. Najbardziej znanymi „testami depresji” są Skala Depresji Becka oraz tzw. Test Dziewięciu Pytań, czyli Test PHQ-9 autorstwa doktorów Roberta L. Spitzera, Janet B.W. Williams i Kurta Kroenke.

1. Test Dziewięciu Pytań PHQ-9

Test ten często wykorzystują lekarze pierwszego kontaktu przy próbach wstępnego rozpoznania. Skuteczność tego narzędzia diagnostycznego sięga aż 88%. Test może być również wykorzystywany do samodzielnej analizy i oceny obecności oraz nasilenia symptomów depresyjnych. PHQ-9 jest testem bardzo prostym, a jego wypełnienie zajmuje niewiele czasu. Czy w ciągu ostatnich dwóch tygodni doświadczyłeś(-aś) któregoś z tych problemów?

Polecane wideo:

1. Niewiele mnie interesuje i mało co sprawia mi przyjemność.
a) nigdy (0 punktów)
b) od czasu do czasu (1 punkt)
c) mniej więcej przez połowę tego czasu (2 punkty)
d) prawie codziennie (3 punkty)

2. Czuję się smutny, załamany i nie mam nadziei.
a) nigdy (0 punktów)
b) od czasu do czasu (1 punkt)
c) mniej więcej przez połowę tego czasu (2 punkty)
d) prawie codziennie (3 punkty)

3. Mam trudności z zasypianiem lub śpię za dużo.
a) nigdy (0 punktów)
b) od czasu do czasu (1 punkt)
c) mniej więcej przez połowę tego czasu (2 punkty)
d) prawie codziennie (3 punkty)

4. Czuję się zmęczony, mam mało energii.
a) nigdy (0 punktów)
b) od czasu do czasu (1 punkt)
c) mniej więcej przez połowę tego czasu (2 punkty)
d) prawie codziennie (3 punkty)

5. Jem za dużo lub nie mam apetytu.
a) nigdy (0 punktów)
b) od czasu do czasu (1 punkt)
c) mniej więcej przez połowę tego czasu (2 punkty)
d) prawie codziennie (3 punkty)

6. Mam poczucie klęski i/lub winy.
a) nigdy (0 punktów)
b) od czasu do czasu (1 punkt)
c) mniej więcej przez połowę tego czasu (2 punkty)
d) prawie codziennie (3 punkty)

7. Mam trudności z koncentracją, gdy czytam gazetę lub oglądam telewizję.
a) nigdy (0 punktów)
b) od czasu do czasu (1 punkt)
c) mniej więcej przez połowę tego czasu (2 punkty)
d) prawie codziennie (3 punkty)

8. Mówię i/lub poruszam się zbyt wolno lub za szybko.
a) nigdy (0 punktów)
b) od czasu do czasu (1 punkt)
c) mniej więcej przez połowę tego czasu (2 punkty)
d) prawie codziennie (3 punkty)

9. Myślę, że byłoby lepiej, gdybym nie żył.
a) nigdy (0 punktów)
b) od czasu do czasu (1 punkt)
c) mniej więcej przez połowę tego czasu (2 punkty)
d) prawie codziennie (3 punkty).

  • Jeśli na 5 pytań udzieliłeś odpowiedzi c lub d, może to sugerować cięższą depresję.
  • Jeśli na pytania 2, 3 lub 4 udzieliłeś odpowiedzi c lub d, może to sugerować łagodną depresję.
  • Jeśli Twój wynik to 4 lub mniej, może to oznaczać, że nie potrzebujesz leczenia.

Test PHQ-9 wykorzystujemy za zgodą Pfizer Polska. Test Dziewięciu Pytań opiera się bezpośrednio na kryteriach diagnostycznych dla dużej depresji zawartych w klasyfikacji DSM-IV.

2. Test Becka

W chorobach psychicznych nie ma badań laboratoryjnych, których wyniki jednoznacznie wskazywałyby na diagnozę tak, jak np. poziom glukozy w cukrzycy. Czasem używane są testy i kwestionariusze, które mogą jedynie sugerować jakieś zaburzenie. Zawsze wymagają one jednak potwierdzenia badaniem lekarskim i wizyty u lekarza psychiatry. Pomocnym narzędziem diagnostycznym w depresji jest Skala Depresji Becka. Została ona stworzona przez Aarona Becka w 1961 roku. Test ten składa się z 21 pytań, na które pacjent samodzielnie udziela odpowiedzi. Wypełnia się go w odniesieniu do konkretnego okresu czasu, np. minionego miesiąca lub tygodnia. Pacjent wybiera odpowiedź spośród 4 wariantów, które odpowiadają kolejno większej intensywności objawów. Są one punktowane odpowiednio jako 0, 1, 2, 3 punkty, które po zsumowaniu dają wynik testu.

Jednak nie wystarczy to do rozpoznania lub wykluczenia depresji. Test może być tylko pomocą w diagnozie lub może służyć do monitorowania skuteczności leczenia. Wynik uzyskany w Skali Depresji Becka najlepiej oceni lekarz specjalista w połączeniu z przeprowadzonym przez niego badaniem.

Samodzielne wykonanie testu oraz uzyskany w ten sposób wynik może być ważnym sygnałem o istnieniu zaburzeń nastroju. Wszelkie budzące niepokój wyniki lub ich nieadekwatność do odczuwanego samopoczucia powinny skłaniać do wizyty u lekarza.

Test Becka jest szczególnie przydatny w monitorowaniu skuteczności leczenia depresji. Przydatna jest także możliwość porównywania wyników otrzymanych w różnych okresach czasu, np. przed podjęciem leczenia i w jego trakcie.

3. Czy cierpię na depresję?

Poniżej znajduje się Skala Depresji Becka. Spróbuj ją wypełnić. Najpierw określ, jakiego przedziału czasu będą dotyczyły twoje odpowiedzi i stosuj te ramy czasowe do wszystkich pytań. Najlepiej jest wypełniać skalę w odniesieniu do ostatnich dwóch tygodni lub miesiąca. Nie zmieniaj wybranego przedziału czasu w trakcie udzielania odpowiedzi.

Spokojnie zastanów się nad każdym pytaniem tak, by zaznaczone odpowiedzi stanowiły wiarygodne odzwierciedlenie twojego samopoczucia. Zaznacz odpowiedzi i zsumuj cyfry oznaczające każdą, wybraną przez ciebie odpowiedź. Po zakończeniu sprawdź, co może oznaczać twój wynik.

A.
0 – nie jestem smutny ani przygnębiony.
1 – odczuwam często smutek i przygnębienie.
2 – przeżywam stale smutek, przygnębienie i nie mogę uwolnić się od tych przeżyć.
3 – jestem stale tak smutny i nieszczęśliwy, że jest to nie do wytrzymania.

B.
0 – nie przejmuję się zbytnio przyszłością.
1 – często martwię się o przyszłość.
2 – obawiam się, że w przyszłości nic dobrego mnie nie czeka.
3 – czuję, że przyszłość jest beznadziejna i nic tego nie zmieni.

C.
0 – sądzę, że nie popełniam większych zaniedbań.
1 – sądzę, że czynię więcej zaniedbań niż inni.
2 – kiedy spoglądam na to, co robiłem, widzę mnóstwo błędów i zaniedbań.
3 – jestem zupełnie niewydolny i wszystko robię źle.

D.
0 – to, co robię, sprawia mi przyjemność.
1 – nie cieszy mnie to, co robię.
2 – nic mi teraz nie daje prawdziwego zadowolenia.
3 – nie potrafię przeżywać zadowolenia i przyjemności i wszystko mnie nuży.

E.
0 – nie czuję się winnym ani wobec siebie, ani wobec innych.
1 – dość często miewam wyrzuty sumienia.
2 – często czuję, że zawiniłem.
3 – stale czuję się winnym.

F.
0 – sądzę, że nie zasługuję na karę.
1 – sądzę, że zasługuję na karę.
2 – spodziewam się ukarania.
3 – wiem, że jestem karany (lub ukarany).

G.
0 – jestem z siebie zadowolony.
1 – nie jestem z siebie zadowolony.
2 – czuję do siebie niechęć.
3 – nienawidzę siebie.

H.
0 – nie czuję się gorszy od innych.
1 – zarzucam sobie, że jestem nieudolny i popełniam błędy.
2 – stale potępiam siebie za popełnione błędy.
3 – winię siebie za wszystko zło, które istnieje.

I.
0 – nie myślę o odebraniu sobie życia.
1 – myślę o samobójstwie, ale nie mógłbym tego dokonać.
2 – pragnę odebrać sobie życie.
3 – popełnię samobójstwo, jak będzie odpowiednia sposobność.

J.
0 – nie płaczę częściej niż zwykle.
1 – płaczę częściej niż dawniej.
2 – ciągle chce mi się płakać.
3 – chciałbym płakać, lecz nie jestem w stanie.

K.
0 – nie jestem bardziej podenerwowany niż dawniej.
1 – jestem bardziej nerwowy i przykry niż dawniej.
2 – jestem stale nerwowy i rozdrażniony.
3 – wszystko, co dawniej mnie drażniło, stało się obojętne.

L.
0 – ludzie interesują mnie jak dawniej.
1 – interesuje się ludźmi mniej niż dawniej.
2 – utraciłem większość zainteresowań innymi ludźmi.
3 – utraciłem wszelkie zainteresowania innymi ludźmi.

M.
0 – decyzje podejmuję łatwo tak jak dawniej.
1 – częściej niż kiedyś odwlekam podjęcie decyzji.
2 – mam dużo trudności z podjęciem decyzji.
3 – nie jestem w stanie podjąć żadnej decyzji.

N.
0 – sądzę, że wyglądam nie gorzej niż dawniej.
1 – martwię się tym, że wyglądam staro i nieatrakcyjnie.
2 – czuję, że wyglądam coraz gorzej.
3 – jestem przekonany, że wyglądam okropnie i odpychająco.

O.
0 – mogę pracować tak jak dawniej.
1 – z trudem rozpoczynam każdą czynność.
2 – z wielkim wysiłkiem zmuszam się do zrobienia czegokolwiek.
3 – nie jestem w stanie nic robić.

P.
0 – sypiam dobrze jak zwykle.
1 – sypiam gorzej niż dawniej.
2 – rano budzę się 1-2 godziny za wcześnie i trudno jest mi ponownie usnąć.
3 – budzę się kilka godzin za wcześnie i nie mogę usnąć.

Q.
0 – nie męczę się bardziej niż dawniej.
1 – męczę się znacznie łatwiej niż poprzednio.
2 – męczę się wszystkim, co robię.
3 – jestem zbyt zmęczony, aby cokolwiek robić.

R.
0 – mam apetyt nie gorszy niż dawniej.
1 – mam trochę gorszy apetyt.
2 – apetyt mam wyraźnie gorszy.
3 – nie mam w ogóle apetytu.

S.
0 – nie tracę na wadze ciała (w okresie ostatniego miesiąca).
1 – straciłem na wadze więcej niż 2 kg.
2 – straciłem na wadze więcej niż 4 kg.
3 – straciłem na wadze więcej niż 6 kg.
(jeśli się odchudzasz specjalnie, to się nie liczy)

T.
0 – nie martwię się o swoje zdrowie bardziej niż zawsze.
1 – martwię się swoimi dolegliwościami, mam rozstrój żołądka, zaparcia, bóle.
2 – stan mojego zdrowia bardzo mnie martwi, często o tym myślę.
3 – tak bardzo martwię się o swoje zdrowie, że nie mogę o niczym innym myśleć.

U.
0 – moje zainteresowania seksualne nie uległy zmianom.
1 – jestem mniej zainteresowany sprawami płci (seksu).
2 – problemy płciowe wyraźnie mnie interesują.
3 – utraciłem wszelkie zainteresowania sprawami seksualnymi.

Zsumuj teraz wszystkie cyfry i sprawdź, w którym przedziale mieści się otrzymany przez ciebie wynik.

  • 0 do 11 punktów – brak depresji
  • 2 do 19 punktów – łagodna depresja
  • 20 do 25 punktów – średnia depresja
  • 26 i więcej – ciężka depresja

Warto pamiętać, że wypełnienie tego testu nie zastępuje wizyty u lekarza psychiatry. Bezwzględnie należy skorzystać z konsultacji lekarza, gdy otrzymany wynik wskazuje na możliwość chorowania na depresję. Istotne jest także to w sytuacji, gdy mała liczba punktów nie jest adekwatna do odczuwanych przez nas objawów.

Lekarz Anna Zielińska, ponad rok temu

Bibliografia

  • Bridges P., Malbi G., Postępowanie w depresji, Urban & Partner, Wrocław 2001, ISBN 83-87944-57-2.
  • Hammen C., DEPRESJA – modele kliniczne i techniki terapeutyczne, GWP, Gdańsk 2004, ISBN 83-89574-37-3.
  • Jarema M., Rabe-Jabłońska J., Psychiatria, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011, ISBN 978-83-200-4180-4.
  • Myers D., Psychologia, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 2003, ISBN 83-7150-695-3.

Depresja i mania

Komentarze (90)
~ZSD
~ZSD

W każdym teście jaki robię mam ciężką depresję tym bardziej że mam 2 poważne próby samobójcze które na szczęście nie skończyły się w szpitalu .Nie jestem pelnoletnia ale po swoim zachowaniu i zmianie widzę że muszę iść do psychiatry jednak moi rodzice się nie zgodzą . mogę iść sama do lekarza ?

Odpowiedz
~jaaaaa1
~jaaaaa1

Mam dużą depresje, ale boję się innych ludzi. Byłam na kilku wizytach z psychiatrią ale tak naprawdę czułam się jak intruz. Większość takich lekarzy ma tylko wiedzę teoretyczną i nie są w stanie zrozumieć człowieka, a akurat ja od razu coś takiego odbieram. Niestety nic nie pomagają. Sama ma wiedzę na ten temat i mogę klasyfikować ludzi , którzy łączę widzę z praktyką.

Odpowiedz
~panna19
~panna19

26 pkt i ciężka depresja? To co mam ja z 47 punktami? :) 2 lata w terapii bez efektu, epizod z antydepresantami - też bez efektu, 2 próby samobójcze i 3 letnia praktyka z samookaleczeń + bulimia :) Kto się licytuje? ;) To nic, że mam dopiero 19 lat co nie?

Odpowiedz
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Depresja i mania
najnowsze pytania

Dyskusje na forum

Artykuły Depresja i mania
Depresja i mania

Przyczyny depresji: teoria Antonovsky'ego

Przyczyny depresji: teoria Antonovsky'ego

. W teorii Antonovsky'ego ważne miejsce zajmuje także depresja i jej przyczyny. Przyczyna depresji to, według Antonovsky'ego, brak poczucia koherencji (...) psychicznego. Jeżeli jeden z tych czynników zawodzi, psychiczne...

Depresja i mania

Farmakoterapia przy depresji

Farmakoterapia przy depresji

Osoba, która rozpoczyna farmakoterapię przeciw depresji musi pamiętać o kilku rzeczach. Leki przeciwdepresyjne nie są panaceum na wszystkie problemy (...) danego człowieka ani tabletkami szczęścia. Lek przeciwdepresyjny zmniejszy więc...

Depresja i mania

Depresja w chorobach neurologicznych: przyczyny

Depresja w chorobach neurologicznych: przyczyny

Chorobom neurologicznym, takim jak stwardnienie rozsiane czy choroba Alzheimera, dość często towarzyszy depresja. Trudno jest określić dokładne (...) na neuroprzekaźnictwo wewnątrz mózgu i na nieprawidłowe funkcjonowanie niektórych...

Depresja i mania

Pobyt na oddziale psychiatrycznym przy depresji

Pobyt na oddziale psychiatrycznym przy depresji

W ciężkich przypadkach depresji bywa, że konieczny jest pobyt na oddziale psychiatrycznym. Jest on jednym z etapów terapii, pozwalającym na wyjście (...) z depresji. Nie jest on jednak tak straszny, jak można by wnioskować...

Depresja i mania

Zaburzenia somatyczne

Zaburzenia somatyczne

Obniżony nastój, złe samopoczucie i izolacja to najczęstsze objawy depresji. Jeśli nie podejmie się w porę odpowiedniego leczenia taka choroba (...) w tym samym czasie, przez co rozpoznanie może być błędne. Depresja...

Depresja i mania

Skuteczność terapii grupowej

Skuteczność terapii grupowej

Jedną z form leczenia nerwicy jest psychoterapia, która ma na celu rozwiązanie wewnętrznych konfliktów chorego i poznanie przyczyn jego zaburzeń. Często wykorzystuje się pracę w grupie, która jest uzupełnieniem terapii indywidualnej. Takie rozwiązanie...

Depresja i mania

Depresja: objawy somatyczne

Depresja: objawy somatyczne

Badania potwierdzają, że depresja jest jedną z najpopularniejszych chorób psychicznych, dotyka aż 17% populacji ludzkiej. Depresja to choroba (...) zawodowe można mówić o początkowych symptomach depresji....

Depresja i mania

Problem depresji w medycynie paliatywnej

Problem depresji w medycynie paliatywnej

Medycyna paliatywna zajmuje się leczeniem i opieką chorych z objawami postępującej, aktywnej, zaawansowanej choroby. Celem tej dziedziny medycyny jest poprawa jakości ostatnich dni życia, kiedy nie ma już żadnych szans na zahamowanie szybko postępującej...

Depresja i mania

Przyczyny depresji u dzieci

Przyczyny depresji u dzieci

Depresja to poważna choroba psychiczna, która niestety dotyka coraz więcej ludzi młodych i dzieci. Statystyki pokazują, iż coraz więcej dzieci (...) młodocianych pragnie zwrócić na siebie uwagę w rodzinie, szkole czy grupie rówieśniczej. Jakie...

Sprawdź, czy grożą Ci te choroby