Obsesyjne liczenie

Obsesyjne liczenie to rodzaj zaburzenia obsesyjno-kompulsywnego. Charakterystyczne dla tych zaburzeń są obsesje, czyli powracające myśli, wyobrażenia i impulsy, które zakłócają świadomość. Obsesje są dokuczliwe i bardzo trudno je odrzucić lub nimi kierować. Większość obsesji jest związana z kompulsjami, czyli powracającymi, stereotypowymi i niepożądanymi myślami lub czynnościami, które mają przeciwdziałać obsesji. Nadmiernie trudno jest się im oprzeć. Jakim rodzajem zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych jest obsesyjne liczenie?

Polecane wideo:

Podatność na zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne nie są rzadkością. Rozpoznaje się je u 2 do 3% dorosłych. Ogólnie kobiety są dwukrotnie bardziej podatne na ten rodzaj zaburzeń, niż mężczyźni, lecz mężczyźni mają częściej kompulsje, a u kobiet częściej występują obsesje. Jak pokazują badania, zaburzenia mogą być częściowo dziedziczone, ponieważ bliźnięta jednojajowe wykazują dwukrotnie większą zgodność zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych, niż bliźnięta dwujajowe. U krewnych osób z zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi często zdarzają się różnego rodzaju zaburzenia lękowe lub subkliniczne (niepełno objawowe) obsesje i kompulsje.

Przyczyny zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych

Czasami zaburzenia te mogą się pojawiać po traumatycznym doświadczeniu, jak gwałt powodujący obsesję brudu i czyszczenia. Obsesje i kompulsje zwykle powstają stopniowo: 
u chłopców zaczynają w dzieciństwie i wczesnej adolescencji, a u kobiet we wczesnej dorosłości. U mężczyzn częściej występuje „sprawdzanie”, a u kobiet „czyszczenie”.

Osobowość obsesyjno-kompulsyjna a zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne

Czy jest jakiś szczególny typ osobowości podatny na zaburzenia obsesyjno-kompulsywne? Należy dokonać ważnego rozróżnienia pomiędzy zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi, a osobowością obsesyjno-kompulsywną. Panuje powszechne przekonanie, że człowiek mający osobowość obsesyjno-kompulsywną, jest metodyczny i prowadzi bardzo uporządkowane życie. Nigdy się nie spóźnia. Dba o to, w co się ubiera, i co mówi. Przywiązuje ogromną uwagę do drobiazgów 
i nie znosi brudu. Wyróżnia się także stylem poznawczym, wykazując sztywność intelektualną i skupiając się na szczegółach. Jest rozważny w myśleniu i działaniu, często ma wysokie standardy moralne. Pochłaniają go zasady, rejestry, wytyczne, organizacja 
i terminowość do tego stopnia, że nie widzi lasu pośród drzew. Perfekcjonizm przeszkadza mu w wykonywaniu zadań. Idąc dalej, osoba charakteryzująca się osobowością obsesyjno-kompulsywną poświęca się pracy tak bardzo, że ma niewiele wolnego czasu i nielicznych przyjaciół. Nie jest osobą wylewną. Niechętnie dzieli się odpowiedzialnością i nie współpracuje z innymi.

Zasadnicza różnica pomiędzy osobowością obsesyjno-kompulsywną, a zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi, polega na stopniu akceptacji. Człowiek o osobowości obsesyjno-kompulsywnej, traktuje swoją sumienność i zamiłowanie do szczegółów z dumą 
i pewnością siebie. Osoba z zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi, uważa natomiast własne cechy za nieprzyjemne, niepożądane i męczące. One są „wyobcowane przez ego”. Kiedy patrzymy na osoby z zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi, niewiele przemawia za tym, że są to również osobowości obsesyjno-kompulsywne. Większość pacjentów z zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi, nie miała nigdy osobowości obsesyjno-kompulsywnej, a u ludzi z taką osobowością rzadko rozwijają się zaburzenia tego rodzaju. Kryteriami zaburzeń są nadmierna dbałość o czystość, sprawdzanie i wątpliwości. Osoby z zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi miewają też przesadne poczucie odpowiedzialności oraz przekonanie o możliwości zsyłania lub odwracania nieszczęść.

Przypadek obsesyjnego liczenia

Obsesyjne liczenie może dotyczyć np. mijanych po drodze znaków drogowych, słupów telegraficznych i szczegółów architektonicznych, a także płyt chodnikowych. Niektóre osoby dotknięte tym zaburzeniem nie mogą sobie poradzić, gdyż w kółko powtarzają liczby.

Przypadek trzydziestoletniego człowieka, bardzo dobrze obrazuje omawiany problem. Cierpiał on na zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, a konkretnie miał obsesję liczenia. Zaburzenie to przejawiało się u niego w następujący sposób: po zrobieniu zakupów 
w jakimkolwiek sklepie, sięgał po kalkulator i sumował z paragonu wszystkie ceny. Nawet gdy kilkakrotne liczenie dawało wynik zgodny z sumą na rachunku, nie przestawał tego robić. Okazywało się, że po jakimś czasie wynik jego liczenia na kalkulatorze ulegał zmianie. Działo się tak prawdopodobnie z powodu nieprecyzyjnego wprowadzania cyfr, pod wpływem np. zmęczenia czy zdenerwowania. Taki stan rzeczy tylko pogłębiał napięcie i frustrację tego człowieka i nasilał jego potrzebę kolejnego sprawdzania paragonu, czyli dalszego liczenia. Dopiero gdy był już bardzo zmęczony, prawidłowy wynik przynosił mu uczucie ulgi 
i zaniechał wtedy swojego zajęcia. Oczywiście, po następnych zakupach sytuacja się powtarzała. Kompulsywne działanie tego człowieka miało przeciwdziałać jego obsesji. Niestety, nie dawało to trwałych efektów. Ów człowiek nie potrafił powiedzieć, kiedy zaczęła się jego obsesja. Najprawdopodobniej następowało to stopniowo, najpierw prawie niezauważalne, pogłębiało się z czasem, aż do zaistnienia dziwacznych zachowań, które męczyły zarówno cierpiącego na obsesyjne liczenie człowieka, a także osoby z jego otoczenia.

Terapia zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych

Do lat dziewięćdziesiątych XX wieku, prognozy dla osób z zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi, zarówno poddawanych terapii, jak i nieleczonych, nie były zbyt obiecujące. Stosowana dzisiaj terapia behawioralna, a także farmakologiczna, przynosi pacjentom wyraźną ulgę.

Terapia behawioralna zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych, obejmuje ekspozycję zmuszającą pacjenta do wytrzymania nieprzyjemnej sytuacji, zapobieganie reakcji uniemożliwiające wykonanie rytuału oraz modelowanie, czyli przyglądanie się, jak inna osoba powstrzymuje się od rytuału. Terapie te przynoszą znaczną poprawę u około dwóch trzecich pacjentów z zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi. Objawy neurologiczne, obrazy mózgu i ewolucyjnie prymitywna treść obsesji i kompulsji oraz skuteczność klomipraminy, leku z grupy SRI, to dowody świadczące o biologicznym podłożu zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych. Klomipramina jest skuteczna u 40-60% pacjentów 
z zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi, lecz nawroty po przerwaniu leczenia, są niemal powszechne. Łagodny codzienny niepokój, można zmniejszyć przez regularną relaksację 
i medytację.

Obsesyjne liczenie należy do zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych. Innymi tego typu fobiami są, np. natręctwa seksualne czy obsesyjne mycie rąk. Wszystkie z nich należy leczyć, by wywierały jak najmniejszy negatywny wpływ na nasze życie.

Psycholog Izabela Gieryszewska, ponad rok temu

Bibliografia

  • Bryńska A., Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2007, ISBN 83-233-2254-2.
  • Carson R., Butcher J., Mineka S., Psychologia zaburzeń, t. 1-2, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Sopot 2003, ISBN 83-89120-17-8.
  • Kokoszka A., Zaburzenia nerwicowe. Postępowanie w praktyce ogólnolekarskiej, Medycyna Praktyczna, Kraków 2004, ISBN 83-7430-004-3.
  • Krzyżowski J., Natręctwa, obsesje, kompulsje, Medyk, Warszawa 2003, ISBN 83-87340-04-9.

Nerwica natręctw

Komentarze (3)
~hhh
~hhh ponad rok temu

Ulżyło mi. Mam 30 lat, jestem mężczyzną i liczę drzewa, latarnie, pasy na jezdni i stąpam na pełne płyty chodnikowe. Oprócz tego liczę wszystkie kwadraty i prostokąty: 4 rogi, 4 boki, przednia i tylna strona, razem 10. Liczę elementy twarzy ludzi: dwoje uszu, dwoje oczu, dwoje policzków, nos, usta, czoło i broda. Razem 10. A potem znów. A potem się męczę i denerwuję że siedzi we mnie takie diotyczne zachowanie i ignoruję. Ale energię już zdążyło zjeść. Codziennie po południu boli mnie głowa, naduzywam komputera i fejsbuka, bo mnie "odmóżdżają" - dają ulgę przez odwrócenie (związanie) uwagi i koncentracji. Mam problemy z zaśnięciem, bo jest tyle myśli, które kotłują się w głowie, że sen nie przychodzi. Potem nie mogę rano wstać i dzień ucieka, nie radzę sobie z pracą (remonty i wykończenia), bo brakuje czasu i energii, bo skupiam się na wielu zupełnie nieistotnych szczegółach. Oczywiście robota jest perfekcyjnie wykonana, ale zdecydowanie za dużo czasu mi to zajmuje, wyceniam ją zdecydowanie za nisko i zżera mi to zdecydowanie za dużo energii. Studia robię na raty już 10-ty rok, Ojciec się na mnie wyżywał, miał psychopatyczne wymagania gdy byłem małym dzieckiem w wieku 9-10 lat (np. żebym szedł tak samo szybko jak on, jadł tyle co on, czytał dziennie tyle co on itp.). Potem był rozwód i matka ode mnie wymagała jakbym był jej mężem (tzw. kazirodztwo emocjonalne), miała wybuchy złości i gniewu, poniżała mnie, ubliżała, krzyczała przenikliwym gosem w sposób przeszywający do szpiku kości. Jestem zmęczony. Potwornie zmęczony. Ale zacząłem chodzić do psychoterapeuty i psychologa i zacząłem o tym otwarcie rozmawiać z osobami, którym ufam i czuję jakby kamień powoli ztaczał się z mojego serca. Po trochu jedynie, ale nareszcie.

Odpowiedz
~dawid
~dawid ponad rok temu

w końcu znalazłem odpowiedź na to dlaczego w dzieciństwie liczyłem lampy na ulicy i kostki brukowe i duzo innych rzeczy tego typu.Na szczęście jakoś z tego wyrosłem.Bez przerwy to zaburzało moją koncentrację co wpływało na złe wyniki w nauce.Trzeba się nauczyć wyłączać umysł(np medytacją) bo inaczej ulegamy mimowolnemu przymusowi bezsensownego myślenia,które zaburza koncentrację oraz obraz rzeczywistości. Umysł to tylko narzędzie z którego korzysta człowiek i nie można pozwolić na to aby człowiek był wykorzystywany przez umysł.

Odpowiedz
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Nerwica natręctw
najnowsze pytania

Dyskusje na forum

Pomocni lekarze

Artykuły Nerwica natręctw
Nerwica natręctw

Jak radzić sobie z obsesjami?

Jak radzić sobie z obsesjami?

się obsesji. Zatrzymaj się Inna technika wizualizacyjna to wyobrażenie sobie znaku stopu. Niektórzy eksperci od nerwicy natręctw zalecają stosowanie rytuału (...) kognitywnych lub zmartwień osób z nerwicą...

Nerwica natręctw

Jak pozbyć się obsesyjnych myśli?

Jak pozbyć się obsesyjnych myśli?

Nowe hobby Jeżeli w wolnym czasie zajmiesz się czymś, co kochasz, obsesyjne myśli zostaną zepchnięte na dalszy plan. Może kochasz język francuski? W weekend skup się zatem na koniugacji i czarującym słownictwie. Zapisuj myśli Prowadzenie dziennika może...

Nerwica natręctw

Leczenie nerwicy natręctw

Charakterystyczną cechą nerwicy natręctw są nawracające myśli o charakterze natrętnym, oraz czynności przymusowe o charakterze kompulsywnym. Stąd (...) w zakresie zachowań kompulsywnych. Psychoterapia indywidualna...

Nerwica natręctw

Obsesyjne mycie rąk

zaburzeń o charakterze natręctw, uważa się poczucie przymusu i dążenie do przeciwstawiania się mu. On też sprawia, że przeżycia związane z natręctwami (...) mycia rąk Do częstych natręctw ruchowych...

Nerwica natręctw

Natręctwa seksualne

Natręctwa seksualne są częścią życia wszystkich dorosłych osób. Każdy człowiek ma czasami nieprzyjemne i nieakceptowane myśli. Większość (...) z nas nie zwraca uwagi na takie myśli, kiedy się pojawiają, i szybko się ich pozbywa. Inaczej...

Nerwica natręctw

Natrętne myśli

wymagają wizyty u specjalisty? Osoby cierpiące na zaburzenia obsesyjno-kompulsywne (nerwicę natręctw) zwracają się po pomoc do lekarzy lub psychologów zwykle wtedy, gdy objawy stają się nie do zniesienia. Częstym czynnikiem...

Hazard - początki uzależnienia, leczenie uzależnienia

Opętanie przez hazard

Opętanie przez hazard

uzależnionych. Potrafią zrozumieć utratę kontroli, obsesyjne myśli i skoncentrowanie całego życia wokół uzależnienia.

Pielęgnacja niemowlęcia

Nadopiekuńczy rodzice - zdjęcie

Nadopiekuńczy rodzice - zdjęcie

Obsesyjne dbanie o czystość w pobliżu dziecka nie jest najlepszym rozwiązaniem, ponieważ zarazki mogą mieć pozytywny wpływ na rozwój dziecka.