Filarioza

Filarioza to ogólna nazwa grupy chorób powodowanych przez nicienie pasożytujące we krwi i w tkankach. Do filarioz można zaliczyć przede wszystkim wuszereriozę wywoływaną przez Wuchererię bancrofti, a także loazę wywoływaną przez Loa loa, mansonelozę wywoływaną przez gatunki z rodzaju Mansonella oraz onchocerkozę wywoływaną przez Onchocecrca volvulus. Człowiek może zarazić się podczas ukąszenia przez przenoszące te choroby owady.

1. Charakterystyka filarioz

Wuszererioza - choroba rozpowszechniona jest w Azji, Afryce, Ameryce Południowej i Środkowej. Do zarażenia człowieka postaciami larwalnymi dochodzi podczas ukąszenia przez komary z rodzaju Culex, Aedes, Anopheles i Mansonia, które są żywicielami pośrednimi tego pasożyta. Larwy dostają się do naczyń krwionośnych człowieka, następnie do naczyń limfatycznych i tu po około roku dojrzewają do postaci dorosłych.

Nicienie Wuchereria bancrofti
Nicienie Wuchereria bancrofti

Nicienie Wuchereria bancrofti wywołujące chorobę pasożytniczą filariozę.

zobacz galerię

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Czym jest ból?"

Loaza, zwana też opuchlizną kalabarską, rozpowszechniona jest głównie w strefie tropikalnej Afryki Zachodniej i Środkowej. Do zarażenia człowieka dochodzi najczęściej podczas pracy na plantacjach lub w czasie przebywania w lasach deszczowych, gdzie atakowany jest przez ślepaki z rodzaju Chrysops. Pasożyty przedostają się do skóry człowieka przez aparat gębowy owada.

Mansoneloza występuje głównie w Ameryce Południowej i Środkowej, w zachodnich Indiach, a także w tropikalnych rejonach Afryki. Człowiek zaraża się przez ukąszenie zarażonej muchówki z rodzaju Culicoides, Aedes i Anopheles. Na obszarach endemicznych może być zarażonych nawet 90% ludzi.

Onchocerkoza, zwana też ślepotą rzeczną, występuje głównie w tropikalnej Afryce i w Ameryce Środkowej. Przenoszona jest przez różne gatunki meszek Simuliidae. U człowieka dorosłe postacie lokalizują się głównie w guzach w tkance podskórnej, zaś postacie larwalne mogą migrować w skórze, tkance podskórnej całego ciała.

2. Objawy i leczenie filarioz

Objawy wuszereriozy:

  • może przebiegać bezobjawowo przez wiele lat;
  • w postaci ostrej, czyli tuż po zakażeniu, może wystąpić gorączka, bóle głowy, bóle kończyn;
  • w postaci przewlekłej, u ludzi którzy zamieszkują tereny endemiczne i ulegają wielokrotnym zakażeniom, obserwuje się powiększenie węzłów chłonnych i bardzo charakterystyczne dla tej choroby obrzęki limfatyczne (tzw. słoniowacizna) osiągające niekiedy monstrualne wręcz rozmiary, dotyczące kończyn, warg sromowych, moszny, prącia i sutków (obrzęki te spowodowane są przez włóknienie i zwężenie naczyń chłonnych wywołane przewlekłym procesem zapalnym z powodu obecności pasożyta).

Objawy loazy związane są z wędrówką pasożytów w tkance podskórnej, czasem w narządach wewnętrznych, a nawet w gałce ocznej. Obserwuje się:

  • bolesne obrzęki podskórne, najczęściej zlokalizowane w okolicy stawów oraz swędzące zmiany skórne na trasie wędrówki pasożyta;
  • jeśli pasożyt przejdzie do oka, mogą pojawiać się silne odczyny zapalne tęczówki, ciała rzęskowego i naczyniówki, krwotoki, zmiany martwicze, odwarstwienia siatkówki, a także objawy zapalenia spojówek, z towarzyszącym bólem, świądem, łzawieniem i zaczerwienieniem oka;
  • w lokalizacji w ośrodkowym układzie nerwowym pasożyta może dojść do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia mózgu, napadów padaczkowych;
  • objawy ogólne, takie jak gorączka czy zmiany skórne w postaci pokrzywki, wywołane są przez reakcje alergiczne na substancje wydzielane przez pasożyta.

Objawy mansonelozy:

  • często przebiega bezobjawowo,
  • czasem pojawia się powiększenie węzłów chłonnych, bóle brzucha, kończyn, swędzące zmiany skórne i obrzęki powiek jako wyraz reakcji alergicznej na substancje uwalniane przez pasożyta.

Do objawów onchocerkozy należą:

  • swędzące zmiany skórne, obrzęki i guzy podskórne;
  • przy lokalizacji larwy w oku obserwuje się objawy zapalenia spojówek, zapalenie rogówki, które w postaci przewlekłej przyczynia się do zmętnienia rogówki i znacznego ograniczenia ostrości wzroku oraz zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, które prowadzić może do rozwoju zaćmy i jaskry wtórnej (w przypadku ocznej onchocerkozy u 10% chorych dochodzi do całkowitej ślepoty).

W leczeniu filarioz zastosowanie znajdują takie farmaceutyki, jak:

  • dietylokarbamazyna,
  • suramina,
  • albendazol, tiabendazol, mebendazol.

W leczeniu filariozy wykazano także skuteczność antybiotyku doksycykliny, która zabija dorosłe postacie tych nicieni.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!