Kinezyterapia

Kinezyterapia należy do jednej z metod fizjoterapii. Polega na leczeniu ruchem, jest określana jako gimnastyka lecznicza lub ćwiczenia usprawniające. W kinezyterapii najważniejszy jest ruch, traktowany jako środek leczniczy wpływający na cały organizm. Kinezyterapia skupia się na maksymalnym usunięciu niesprawności fizycznej oraz na przygotowaniu pacjenta do dalszej rehabilitacji, np. społecznej.

Charakterystyka kinezyterapii

Kinezyterapia była nazywana także gimnastyką leczniczą. Jej początki sięgają prawie trzeciego tysiąclecia p.n.e. Początków kinezyterapii upatruje się także w starohinduskiej jod ze.

Kinezyterapia dzieli się na miejscową i ogólną. Kinezyterapia miejscowa polega na bezpośrednim oddziaływaniu na chory narząd. Pacjent może zastosować różne rodzaje ćwiczeń, które dobierane są ze względu na funkcjonowanie chorego oraz cele, jakie zamierza osiągnąć: ćwiczenia bierne, ćwiczenia czynno-bierne, ćwiczenia czynne, ćwiczenia z oporem, ćwiczenia prowadzone, ćwiczenia oddechowe lub relaksujące, pionizację i naukę chodzenia, redresje, ćwiczenia samowspomagające.

Kinezyterapia ogólna to ćwiczenia tych części ciała, które nie są objęte chorobą. Do tej grupy zaliczane są ćwiczenia ogólnokondycyjne, gimnastyka poranna, ćwiczenia w wodzie, a także sport inwalidów.
Podczas wykonywania ćwiczeń niezwykle ważne jest, by pacjent świadomie rozluźniał mięśnie, w celu zmniejszenia ogólnego napięcia. Ponadto wszelkie ćwiczenia powinny być spójne z naturalną anatomią człowieka, dlatego też ruchy w obrębie stawów w trakcie ćwiczeń muszą być zgodne z ich osią fizjologiczną. Kinezyterapia może wywołać u chorego lekkie dolegliwości bólowe, które jednak muszą ustąpić do 2 godzin po zabiegu.

Zastosowanie terapii ruchem

Kinezyterapię stosuje się głównie u pacjentów, u których występują:

• schorzenia i dysfunkcje narządu ruchu,
• bóle kręgosłupa,
• niektóre choroby układu oddechowego,
• choroby reumatoidalne,

oraz u pacjentów:

• po udarze mózgu,
• po zawale serca,
• po zabiegach operacyjnych jamy brzusznej,
• przed porodem.

Kinezyterapia może być zastosowana jako jedyna forma leczenia w przypadku, gdy u chorego stwierdza się:

• wady postawy,
• bóle krzyża,
• bolesność stawu rzepkowo-udowego.

Wpływ kinezyterapii na organizm

Większość pacjentów bardzo dobrze reaguje na kinezyterapię. Dzięki tej formie fizjoterapii zwiększają siłę mięśniową, poprawiają zakres ruchu oraz czucie głębokie. Ponadto zabiegi kinezyterapii znacznie łagodzą dolegliwości bólowe, poprawiają elastyczność oraz napięcie tkanek miękkich, zmniejszają podwyższone napięcie mięśni i podwyższają poziom endorfin. Poza tym leczenie ruchem poprawia wydolność krążeniowo-oddechową, a także nasila procesy przemiany materii. Kinezyterapia znacznie przyspiesza powrót do zdrowia osób, które doznały różnorodnych urazów. Ta forma leczenia znacznie obniża ryzyko wystąpienia tzw. zespołów bólowych kręgosłupa, a ponadto przywraca utraconą sprawność ruchową.

Dzięki ćwiczeniom usprawniającym pacjent może uniknąć powikłań układów kostnego i oddechowego, które są częstym efektem długiego unieruchomienia. Kinezyterapia musi być prowadzona pod okiem fizjoterapeutów posiadających odpowiednie uprawnienia.