Odma płucna - charakterystyka, objawy, diagnostyka, leczenie

Tajemniczy zabójca - włóknienie płuc
Tajemniczy zabójca - włóknienie płuc

Zaburzenia wentylacji typu restrykcyjnego polegające na zmniejszeniu objętości oddechowej w wyniku czynnościowego...

zobacz galerię

Odma płucna, zwana także opłucnową, powstaje na skutek przedostania się powietrza i innych gazów do jamy opłucnej. Jest to tzw. stan nagły, który wymaga jak najszybszej interwencji lekarza. W jaki sposób objawia się to schorzenie i jak wygląda proces leczenia?

1. Odma płucna - charakterystyka

Za powstanie odmy płucnej jest odpowiedzialny nieszczelny miąższ płucny lub przedziurawiona klatka piersiowa. Na skutek uszkodzenia tkanek, powietrze przedostaje się do jamy klatki piersiowej i zaczyna uciskać płuco co powoduje jego zapadnięcie.

Zobacz film: "Dlaczego warto wykonywać badania profilaktyczne?"

Chociaż w przypadku niektórych pacjentów odma nie objawia się w żaden sposób, większość z nich odczuwa silne bóle w okolicach mostka, czemu towarzyszy znaczne spłycenie oddechu. Objawy tego typu mogą pojawić się niespodziewanie.

Nagromadzone pęcherzyki powietrza w pewnym momencie pękają wywołując wspomniane dolegliwości, proces przyspieszyć może uraz klatki piersiowej lub choroba płuc. Schorzenie częściej obserwuje się u mężczyzn niż u kobiet, zwykle pojawia się między drugą a trzecią dekadą życia.

Osoby, u których odma płucna wystąpiła w przeszłości, wymagają stałej opieki lekarskiej ponieważ istnieje duże ryzyko jej nawrotu.

2. Odma płucna - objawy

W przypadku, kiedy odma płucna nie jest zaawansowana, jest możliwe samoistne wchłonięcie, czego chorzy zwykle nie zauważają. Jeżeli natomiast osiąga większe rozmiary, to pacjent odczuwa nieprzyjemne dolegliwości, których nasilenie jest uzależnione od ilości nagromadzonego w opłucnej powietrza.

Do najbardziej charakterystycznych objawów odmy zalicza się silny ból w okolicach klatki piersiowej, duszności, a także narastający kaszel.

Rozpoznanie odmy płucnej ułatwiają symptomy towarzyszące, wśród których należy wymienić (znamienne dla niewydolności oddechowej) zasinienie górnych partii ciała, przede wszystkim twarzy i szyi, widoczne poszerzenie żył szyjnych, płytki, łapczywy oddech oraz przyspieszenie akcji serca.

Zdarza się, że niedotlenienie staje się przyczyną omdleń, dlatego w momencie, kiedy zaobserwujemy u siebie tego typu objawy natychmiast należy wezwać pogotowie.

3. Odma płucna - diagnostyka

W sytuacji, kiedy odma płucna rozwinęła się już w znacznym stopniu, potwierdzenie choroby jest możliwe na podstawie obserwacji objawów i wywiadu lekarskiego. W innym przypadku jest konieczne wykonanie potrzebnych badań. RTG klatki piersiowej pozwoli zlokalizować miejsce i ilość nagromadzonego w jamie opłucnej powietrza.

Dokładniejsze wyniki pozwala uzyskać tomografia komputerowa, którą najczęściej stosuje się w przypadku pacjentów urazowych. Nieco rzadziej jest wykonywane USG, które z racji tego, że daje możliwość szybkiego otrzymania wyników, stosuje się zazwyczaj w nagłych przypadkach. Jako metody pomocnicze są wykorzystywane gazometria i pulsoksymetria, które pozwalają ocenić pH krwi i stopień jej nasycenia gazami, oraz EKG serca.

4. Odma płucna - leczenie

Terapia odmy płucnej jest uzależniona od rodzaju schorzenia. W sytuacji, kiedy występuje ona po raz pierwszy i nie jest rozległa, wystarczy najczęściej odpoczynek i zażywanie leków o działaniu przeciwbólowym, choć zaleca się także tlenoterapię i wykonywanie odpowiednich ćwiczeń oddechowych.

Sprawa staje się bardziej skomplikowana w przypadku odmy otwartej, z którą mamy do czynienia, kiedy powietrze dostaje się do opłucnej przez otwór w klatce piersiowej lub skrzelu. Konieczne jest wówczas natychmiastowe założenie opatrunku uszczelniającego, który w domowych warunkach można stworzyć z jałowych gazików, folii i taśmy.

Lekarze natomiast stosują specjalistyczny opatrunek Ashermana, składający się z tamującego krwawienie kompresu, samoprzylepnej folii oraz zaworu uniemożliwiającego przedostawanie się powietrza do jamy opłucnej.

Leczenie może odbywać się przez wykonywanie nakłuć umożliwiających odessanie powietrza. Zabieg jest stosunkowo mało inwazyjny i nie naraża chorego na silny ból, jednak może być wykonywany tylko w przypadku pacjentów, u których odma nigdy wcześniej nie wystąpiła.

W przeciwnym razie konieczne jest skorzystanie z innych sposobów terapii. Jedną z nich jest drenaż jamy opłucnowej, polegający na wprowadzeniu drenu, umożliwiający utrzymanie wewnątrz odpowiedniego ciśnienia, co pozwala stopniowo usuwać nagromadzone tam powietrze.

Metodą najbardziej inwazyjną jest torakotomia. Zabieg polega na chirurgicznym usunięciu zmian – nieszczelnego miąższu oraz opłucnej ściennej razem z powstałymi zrostami. Dzięki temu zmniejsza się zagrożenie nawrotów choroby.

Osoby, które zmagały się z odmą płucną powinny unikać sytuacji, w których znacznej zmianie mogłoby ulegać ich ciśnienie. Chodzi tu przede wszystkim o loty samolotem na dużych wysokościach, skoki na bungee czy nurkowanie. Zaleca się im natomiast regularne uprawianie joggingu.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!