Przełyk Barretta

Przełyk Barretta to stan zapalny w dolnym odcinku przełyku, powstały w wyniku zastąpienia nabłonka wielowarstwowego płaskiego (prawidłowego dla tej okolicy) nabłonkiem walcowatym (charakterystycznym dla żołądka). Następuje wtedy przesunięcie granicy pomiędzy nabłonkami przełyku i żołądka. Choroba występuje osiem razy częściej u białych mężczyzn niż u białych kobiet i pięć razy częściej niż u ciemnoskórych mężczyzn.

Przyczyny przełyku Barretta

Przyjmuje się, że główną przyczyną tej dolegliwości jest najprawdopodobniej adaptacja do długotrwałego kontaktu z kwasem spowodowanego refluksem przełykowym. W ciągu ostatnich 40 lat liczba przypadków przełyku Barretta w społeczeństwie zachodnim zaczęła wyraźnie rosnąć.

Endoskopowy obraz przełyku Barretta

W celu zahamowania refluksu żołądkowego stosuje się zwykle fundoplastykę.... »

Objawy i diagnoza przełyku Barretta

Przełyk Barretta może nie dawać objawów – tak się dzieje w 80% przypadków. Jednak jeśli pojawiają się one, mamy do czynienia z długotrwałą i uporczywą zgagą, wymiotami, odbijaniem, a także z zaburzeniami w przełykaniu. Wymioty krwią i odczuwanie bólu w miejscu, w którym przełyk łączy się z żołądkiem - to objawy u niektórych chorych. Ze względu na fakt, że jedzenie sprawia ból, wielu chorych traci na wadze. Rozpoznanie następuje po przeprowadzeniu endoskopii i pobraniu wycinka żołądka lub przełyku do badań histopatologicznych. Komórki badane pod mikroskopem dzieli się na dwa rodzaje: gastryczne (zbliżone do tych znajdujących się w żołądku) oraz koloniczne (podobne do komórek w jelitach). Biopsja z odcinka dotkniętego stanem zapalnym zwykle wykazuje obecność obydwu rodzajów komórek. Jeśli w próbce znajdują się tylko komórki koloniczne, może to oznaczać większe ryzyko wystąpienia nowotworu u osób genetycznie podatnych na choroby nowotworowe. Komórki pobrane w wyniku biopsji są klasyfikowane pod względem ryzyka wystąpienia raka. Wyróżnia się cztery kategorie, z czego w przypadku dwóch zaleca się profilaktycznie coroczne badania endoskopowe. Dwie pozostałe postaci komórek zwykle wymagają leczenia chirurgicznego.

Rokowanie i leczenie przełyku Barretta

Leczenie polega na przyjmowaniu inhibitorów pompy protonowej (omeprazol, pantoprazol, lanzoprazol). Możliwe jest również leczenie endoskopowe. W ostateczności wycina się przełyk. Przełyk Barretta jest stanem przedrakowym (czyli może się z niego rozwinąć nowotwór przełyku), dlatego ważne jest systematyczne wykonywanie kontroli (badanie endoskopowe z pobraniem wycinka do badania histopatologicznego). Jeśli w dwóch kolejnych badaniach nie stwierdzono dysplazji (nieprawidłowy nabłonek), kolejne badanie należy wykonać za 3 lata. U osób, u których przełyk Barretta przekształcił się w nowotwór przełyku, śmiertelność wynosi ponad 85%. Większość chorych umiera w ciągu jednego roku.