Homeopatia

Pomnik Hahnemanna w Waszyngtonie
Pomnik Hahnemanna w Waszyngtonie

Twórcą homeopatii był niemiecki lekarz Samuel Hahnemann (1755–1843). Wprowadził on homeopatyczne lekarstwa,...

zobacz galerię

Homeopatia jest formą medycyny niekonwencjonalnej. Wykorzystuje środki homeopatyczne, które są sukcesywnie rozcieńczane. W homeopatii chodzi bowiem o to, by pobudzić organizm do samodzielnego zwalczenia choroby, a nie bronić się za niego. Według specjalistów, leki homeopatyczne są szczególnie skuteczne w leczeniu biegunki u dzieci, zapalenia stawów, grypy, alergii i infekcji górnych dróg oddechowych. Leczenie homeopatyczne pobudza organizm do samoregulacji. Co to jest homeopatia i co warto o niej wiedzieć?

Zobacz film: "Choroby serca najczęstszą przyczyną zgonów Polaków"

1. Co to jest homeopatia?

Nazwa homeopatia pochodzi od greckich słów: „homoios”, co znaczy podobny, i „pathos” – cierpienie. Główne zasady homeopatii, które mówią, że „podobne leczy się podobnym”, pochodzą ze starożytności i były opisane przez Hipokratesa. Zauważył on i opisał pewną zależność, która polega na tym, że niektóre substancje powodujące stany chorobowe w zdrowym organizmie, w innych przypadkach mogą leczyć dolegliwości przejawiające te same objawy.

Twórcą homeopatii jest niemiecki lekarz Samuel Hahnemann, który jest autorem prawa – „similia similibus curantur”, czyli „niech podobne leczy podobne”. Opisał zależność, w której pewna substancja wywołująca stany i objawy chorobowe u zdrowego człowieka, może również leczyć chorego wykazującego takie same objawy. Aby substancja wykazała takie właściwości, musi zostać odpowiednio przygotowana w postaci homeopatycznej, tj. rozcieńczona i zdynamizowana.

Medycyna niekonwencjonalna zakłada, że niematerialna energia życiowa istnieje, daje siły do życia i wykonywania pracy. Według zasad homeopatii, siła życiowa reaguje na wewnętrzne i zewnętrzne bodźce, co stanowi prawo podatności. Prawo to zakłada, że za złe samopoczucie odpowiedzialne są jednostki chorobowe, które wnikają do organizmu i powodują symptomy choroby.

2. Leki homeopatyczne

Substancje homeopatyczne, z wyjątkiem nielicznych przypadków, uważane są za bezpieczne, jednakże praktykowanie homeopatii jest często krytykowane za narażenie pacjentów na ryzyko poprzez zniechęcenie do korzystania ze środków medycznych, np. antybiotyków, szczepień i leków przeciwmalarycznych. Środki homeopatyczne to substancje, które otrzymuje się poprzez przeprowadzenie określonych procedur w celu podania jej choremu. Środków homeopatycznych nie wolno mylić z lekarstwami lub formą terapii, które wpływają na wyleczenie choroby lub zniwelowanie bólu. W homeopatii wykorzystuje się substancje pochodzenia organicznego i nieorganicznego, czyli rośliny lecznicze, minerały, jady zwierzęce oraz wydzieliny zwierząt. Przykłady: arszenik, tlenek arsenu, chlorek sodu, sól kuchenna, opium.

Preparaty homeopatyczne podawane są w rozcieraniu i rozcieńczeniu z następującym po nim wstrząsem (dynamizacja zwiększa skuteczność leku, rośnie w miarę coraz wyższych rozcieńczeń). Hahnemann zauważył, że substancje wraz ze wzrostem rozcieńczenia, nie tylko traciły na toksyczności, ale wykazywały większą skuteczność i nie wykazywały działań ubocznych. Oznacza to, że poprzez stopniowe rozcieńczanie dany lek staje się bardziej dynamiczny, dlatego też mówimy o jego „dynamizacji” obecnie zwanej „potencjonowaniem”.

Substancje lecznicze rozpuszcza się w alkoholu, wodzie bądź laktozie. W zależności od stopnia rozcieńczenia mówimy o:

  • Potencji C- 1 część substancji jest rozpuszczona z 99 częściami rozpuszczalnika.
  • Potencji D- 1 część substancji leczniczej jest rozpuszczona z 9 częściami rozpuszczalnika.

Za wymienionymi oznaczeniami potencji, kryje się zawsze liczba oznaczająca krotność rozcieńczania czy potencjonowania. Przykładowo: potencja D4 oznacza, że jedną część substancji leczniczej rozcieńczono z 9 częściami rozpuszczalnika. Następnie z uzyskanej mieszaniny pobrano znowu jedną część i rozcieńczono z kolejnymi 9-oma częściami rozpuszczalnika. Czynność tą w tym przypadku powtarza się czterokrotnie. W przypadku wysokich potencji, to znaczy wysoce rozcieńczonych, może się zdarzyć, że w danym opakowaniu leku nie będzie, ani jednej cząsteczki substancji leczniczej.

Leki homeopatyczne mogą mieć postać płynną bądź proszkowaną, można je spotkać w postaci tabletek i granulek. Niektórzy polecają stosowanie homeopatii, ponieważ leki homeopatyczne nie posiadają skutków ubocznych, oczywiście, jeśli są dobrze dobrane. Środki te stosowane są w wielu chorobach, jednak istnieją takie schorzenia, jak błonica, gruźlica czy choroby weneryczne, których nie można leczyć preparatami homeopatycznymi, ponieważ wymagają specjalistycznej terapii. Leki homeopatycznie nie zawsze od razu są skuteczne, niekiedy trzeba je zażywać przez dłuższy czas.

2.1. Zasady przyjmowania leków homeopatycznych

Przy przyjmowaniu leków homeopatycznych zachowanych powinno być kilka zasad, między innymi:

  • leki homeopatyczne zależy przyjmować co najmniej pół godziny przed posiłkiem,
  • w czasie terapii należy unikać produktów, które mogą osłabić działanie leku takich, jak kofeina,
  • leki homeopatyczne powinno się przechowywać w suchym, chronionym przed światłem miejscu, jak najdalej do urządzeń emitujących promieniowanie elektromagnetyczne (np. komputery),
  • lek powinien być dobrany jak najdokładniej w stosunku do objawów choroby.

    3. Homeopatia a medycyna

Homeopatia stanowi samodzielną metodę leczniczą chorób ostrych i przewlekłych. Najczęściej jest stosowana jako metoda wspomagająca medycynę konwencjonalną. Skuteczność preparatów homeopatycznych nie jest potwierdzona naukowymi dowodami, dlatego Rada Naczelna Izby Lekarskiej nie popiera stosowania takiej metody leczenia, a co za tym idzie, środki te nie są refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Praktyka homeopatów jest krytykowana przez zwolenników medycyny konwencjonalnej. Uważają oni, że poprzez namawianie do stosowania homeopatii i unikanie metod leczenia konwencjonalnego, np. odrzucenie szczepionek lub antybiotyków, pacjenci zostają narażeni na duże niebezpieczeństwo. Jeśli jednak chory zdecyduje się na leki homeopatyczne, do wyboru ma dwa rodzaje – jednoskładnikowe i kompleksowe. Preparaty wieloskładnikowe przeważają nad jednoskładnikowymi, ponieważ są tak skomponowane, aby w każdym etapie choroby leczyć występujące objawy.

Homeopatia ma swoich zwolenników i przeciwników. Leczenie homeopatyczne wskazane jest tylko w niektórych przypadkach. Zastosowanie homeopatii niekiedy może wyeliminować konieczność zażywania antybiotyków, np. w infekcjach górnych dróg oddechowych u dzieci. Uznaje się także, że homeopaci nie powinni zbyt szybko odstawiać leków takich jak sterydy (stosowane w astmie lub alergii), jedynie zmniejszyć dawkę, gdy preparat homeopatyczny okaże się skuteczny. Nie można w pełni zrezygnować z leczenia konwencjonalnego.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!