Wsparcie duchowe dla chorych z rakiem piersi

Rak piersi, najczęstszy nowotwór występujący u kobiet, jak każda choroba zagrażająca życiu, wywołuje u chorych poczucie silnego zagrożenia i lęku. Jednak w tym przypadku, poza wszystkimi innymi obawami, dochodzi ta przed byciem okaleczoną w szczególnie dotkliwy dla kobiety sposób – możliwą utratę jednej lub obu piersi, które stanowią ważny atrybut poczucia kobiecości, atrakcyjności seksualnej oraz samoakceptacji i pewności siebie.

1. Stres podczas raka piersi

Stres pojawiający się u osób chorych na raka nosi nazwę dystresu (psychosocial distress). Pojęcie to oznacza cały zespół nieprzyjemnych doświadczeń o charakterze emocjonalnym, psychologicznym, socjalnym lub duchowym, wpływających na zdolność radzenia sobie z chorobą i jej leczeniem raka piersi. Według badań, aż 80% pacjentów z chorobami onkologicznymi doświadcza przejściowych lub chronicznych stanów depresyjnych, które drastycznie obniżają ich psychiczną zdolność do walki o życie i zdrowie. Jednym z najbardziej skutecznych czynników niwelujących negatywne skutki dystresu jest wsparcie społeczne, czyli wsparcie otoczenia (rodziny, przyjaciół, personelu medycznego), na jakie może liczyć osoba chora.

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Czym jest ból?"

2. Wsparcie otoczenia w raku piersi

Wsparcie to może mieć dwojaki charakter: emocjonalny lub praktyczny. Pierwszy z nich pozwala osobie chorej wypowiedzieć, a przez to uwolnić się od negatywnych uczuć, jakich doświadcza – w pełnej zaufania relacji może ona wyrazić, nawet w sposób gwałtowny, wszystkie swoje lęki i obawy, ból i poczucie bezradności. Może także znaleźć wsparcie dla żywionego poczucia nadziei. Wsparcie praktyczne obejmuje z kolei udzielanie informacji oraz porad, a także konkretnej pomocy w codziennych problemach życiowych. Należy w tym miejscu wspomnieć, że stres, jaki przeżywa kobieta z rozpoznaniem raka piersi (a który u ponad 45% z nich powoduje depresję i stany lękowe), wpływa na szeroko rozumiane funkcjonowanie nie tylko niej samej, ale również jej partnera i bliskiej rodziny, a także na jej dotychczasową pozycję zawodową i finansową. W obrębie wszystkich tych sfer mogą pojawić się problemy, w rozwiązaniu których potrzebne będzie praktyczne wsparcie.

3. Wsparcie praktyczne w raku piersi

Psychoonkolodzy wskazują, że wsparcie polegające na przekazywaniu wiedzy i udzielaniu wskazówek dotyczących rozwiązywania konkretnych wątpliwości i pytań powinno być udzielane przede wszystkim kobietom mieszkającym na wsiach i w małych miasteczkach. Tam bowiem dostęp do informacji i osób mogących służyć pomocą, jest praktycznie nieosiągalny. Wynika to przede wszystkim z ograniczonej liczby ośrodków onkologicznych, niskiej świadomości lekarzy w zakresie psychologicznych potrzeb pacjentek, a także umiejętnego kierowania ich do specjalistów i kontaktowania z grupami wsparcia. Stwierdzono, że kobiety, które pochodzą z mniejszych miejscowości, jak również gorzej wykształcone, o niższym statusie materialnym i świadomości zdrowotnej, przeżywają na skutek zdiagnozowania nowotworu piersi największą traumę i należą do grupy najbardziej zagrożonej zamknięciem się w sobie, poddaniu się lękowi i poczuciu beznadziejności oraz brakiem wiary w wyleczenie, a nawet całkowitą rezygnacją z leczenia nowotworu piersi.

4. Wsparcie społeczne w raku piersi

Na czym polega moc wsparcia społecznego? Okazuje się, że podjęcie postawy aktywnej, zmierzającej do konfrontacji z chorobą i walką o powrót do zdrowia, zapewniają lepsze rokowanie oraz lepszą jakość życia. Psychologowie zaznaczają, że kontakty społeczne, poczucie bliskości życzliwych osób oraz bycia przez nich akceptowanym, pomagają zmniejszyć u osób chorych na nowotwory lęk i bezradność, dają poczucie, że życie jest stabilne i przewidywalne. To zaś wyzwala siłę do walki z chorobą pomimo wszystkich trudności, jakie ona niesie. Badania psychologiczne dowodzą także, że pacjenci, którzy otrzymują wsparcie, chętniej stosują się do zaleceń lekarskich i angażują się w proces leczenia raka piersi.

Niestety, część kobiet pod wpływem choroby zamyka się na kontakty z ludźmi spoza kręgu najbliższej rodziny lub odtrąca nawet partnera i dzieci. Unikają one towarzystwa w obawie przed tym, że ich choroba stanie się tematem rozmowy, zaś one same zostaną postawione w obliczu niezręcznej i trudnej dla nich konieczności odpowiadania na ciekawskie lub zwyczajnie troskliwe pytania. W konsekwencji prowadzi to do izolacji i jeszcze większego emocjonalnego zamknięcia się w sobie. Psychoonkolodzy natomiast wyraźnie sugerują, iż to właśnie obecność innych ludzi pomaga w przystosowaniu się do nowej sytuacji życiowej i akceptacji faktu wystąpienia choroby (co nie oznacza rzecz jasna rezygnacji z leczenia, a wręcz przeciwnie).

5. Wsparcie w wymiarze emocjonalnym w raku piersi

Wsparcie w wymiarze emocjonalnym kobiety chore na raka piersi znajdują najczęściej u członków rodziny i przyjaciół, praktyczne – u personelu medycznego, połączone zaś – u szpitalnego psychologa. Nieocenionym źródłem wsparcia w obu tych wymiarach mogą być także organizacje zajmujące się działaniem na rzecz kobiet z tym rodzajem nowotworu, np. klub Amazonek. Największą zaletą tych organizacji jest fakt, że Kluby Amazonek działają także w małych miastach, co zwiększa szanse dostępu do informacji medycznych, psychologicznych, rehabilitacyjnych, a nawet prawniczych i kosmetologicznych; do warsztatów terapeutycznych i aktywizacyjnych, imprez kulturalnych i sportowych, pielgrzymek, czy nawet zwykłych spotkań przy kawie. Nic tak nie wzmacnia wiary w sukces, jak kontakt z kobietami, które przeszły podobną drogę – zmierzyły się z podobnym wrogiem i walkę tę wygrały. Gdy zdanie „domyślam się, co czujesz” brzmi prawdziwie i ułatwia otwarcie się, przezwyciężenie bariery cierpienia w poczuciu psychicznego odosobnienia.

6. Osoby podatne na depresję

  • gorzej wykształconym i o niskiej pozycji socjoekonomicznej,
  • nieposiadającym partnera lub przeżywającym problemy w małżeństwie,
  • o nieustabilizowanej pozycji zawodowej, finansowej itp.,
  • zamieszkującym wsie i małe miejscowości,
  • w okresie przedmenopauzalnym i w wieku poniżej 50 lat,
  • posiadającym dzieci poniżej 21 roku życia,
  • mającym za sobą stany depresyjne lub lękowe,
  • skrywającym emocje towarzyszące chorobie, niedającym im upustu,
  • narażonym wcześniej na uraz psychiczny lub niepowodzenia życiowe,
  • borykającym się z innymi problemami osobistymi i/lub rodzinnymi,
  • pozbawionym wsparcia rodzinnego lub innej formy wsparcia społecznego,
  • po radykalnej mastektomii,
  • w drugim rzucie choroby (po wznowie).

Rak piersi jest chorobą, która zbiera śmiertelne żniwo wśród kobiet. Nic więc dziwnego, że diagnoza raka jest dla każdej kobiety dużym ciosem. W obliczu groźnej choroby pacjentki potrzebują wsparcia psychicznego, by znaleźć w sobie wolę życia i chęć walki z nowotworem.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!