Pokaż kategorie abcZdrowie.pl
Pokaż kategorie

Niewydolność nerek

Niewydolność nerek charakteryzuje się utratą zdolności do oczyszczania organizmu z ubocznych produktów przemiany materii. Nerki w prawidłowy sposób nie wydalają wody oraz nie kontrolują homeostazy. Niewydolność nerek objawia się zmianą objętości wydalanego moczu lub jego brakiem. U chorego można rozpoznać objawy mocznicowego zatrucia organizmu. Schorzenie leczy się operacyjnie lub stosując leczenie nerkozastępcze.

1. Przyczyny niewydolności nerek

Ryzyko wystąpienia niewydolności nerek wzrasta u osób cierpiących na:


Najczęstszą przyczyną przewlekłej niewydolności nerek jest nefropatia cukrzycowa.

Wyróżniamy dwa rodzaje niewydolności nerek:


  • Ostra niewydolność nerek – do zaburzenia pracy nerek dochodzi nagle, w krótkim czasie narastają objawy niewydolności. Za ostrą niewydolność nerek odpowiada niedostateczne ukrwienie nerki, choroby kłębuszków i miąższu nerki oraz zaburzenia odpływu moczu. Ostra niewydolność nerek (ONN) jest potencjalnie odwracalnym stanem nagłego pogorszenia czynności wydalniczej nerek. Patomechanizm tego schorzenia związany jest ze spadkiem filtracji w nefronach. Zespół objawów ONN podzielić można na fazy: wstępną (zadziałanie czynnika uszkadzającego), skąpomoczu lub bezmoczu (oligurii lub anurii), wielomoczu (poliurii) oraz reparacji.
  • Przewlekła niewydolność nerek – rozwija się przez dłuższy czas pod wpływem chorób nerek i przewlekłych chorób całego organizmu. Objawy kliniczne niewydolności narastają powoli. Choroba początkowo może nie dawać żadnych objawów. Z kolei przewlekła niewydolność nerek to stan nieodwracalnego uszkodzenia kłębuszków nerkowych, który wymaga leczenia nerkozastępczego dla utrzymania chorego przy życiu. Przyczynami wystąpienia tego typu niewydolności mogą być choroby kłębuszków nerkowych (pierwotne i wtórne), nefropatia cukrzycowa, choroby naczyń, choroby cewkowo-śródmiąższowe oraz choroby z towarzyszącymi torbielami nerek. Patomechanizm przewlekłej niewydolności nerek wiąże się ze stopniową redukcją liczby czynnych nefronów. W konsekwencji mniejsza liczba czynnych nefronów prowadzi do zaburzeń, takich jak zaburzenia gospodarki jonowej (wapniowo-fosforanowej, wodorowęglanowej i potasowej), zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, hiperparathormonemii oraz upośledzenia funkcji wydalniczych i wewnątrzwydzielniczych.

Symptomy, które mogą świadczyć o niewydolności nerek:

  • osłabienie,
  • wyniszczenie,

  • brak apetytu,
  • niedokrwistość,

  • nadciśnienie,

  • zakwaszenie organizmu,
  • bóle kostne, skłonność do patologicznych złamań kości,
  • skłonność do krwawień,

  • śpiączka mocznicowa (w skrajnych przypadkach).



Badania wykrywające niewydolność nerek

Niewydolność nerek jest przyczyną utraty zdolności organizmu do oczyszczania się z toksyn produkowanych w momencie przemiany materii. Pierwszym objawem choroby jest zwiększona ilość moczu lub jego zanik oraz nieprawidłowe wyniki badań krwi. Występują dwa rodzaje niewydolności ...

Przewlekłą niewydolność nerek można podzielić na cztery etapy.W pierwszym niewydolność nerek pozostaje utajona, chory wydala większą objętość moczu. Drugi etap to wyrównana niewydolność nerek. Objawami są nadciśnienie tętnicze i niedokrwistość. W trzecim stadium pracuje tylko 25% miąższu nerek. Chory odczuwa osłabienie, ma problemy z pamięcią i snem, waga ciała zmienia się – dochodzi do spadku albo do wzrostu z pojawieniem się obrzęków. U kobiet może dojść do zaburzenia miesiączkowania. Czwarty etap to mocznica, czyli schyłkowa niewydolność nerek. Okres ten jest niebezpieczny dla życia, pojawiają się liczne objawy kliniczne, istnieje konieczność leczenia nerkozastępczego.

2. Badania wydolności nerek

W pierwszej kolejności należy określić, czy pacjent cierpi na ostrą, czy przewlekłą niewydolność nerek. Następnie należy ustalić jej przyczyny, biorąc pod uwagę możliwość wywołania takiego stanu pacjenta stosowaniem leków nefrotoksycznych. Na podstawie badań określa się stopień niewydolności oraz ocenia inne biochemiczne i hematologiczne markery (np. ciśnienie krwi czy równowagę płynową ustroju). Z wywiadu zaś należy uzyskać informacje na temat towarzyszących chorobie symptomów oraz współistniejących chorób układu sercowo-naczyniowego czy też przewodu pokarmowego, które mogą mieć wpływ na leczenie.

Stopień wydolności nerek określa się na podstawie współczynnika przesączania kłębuszkowego (GFR). Jest to ilość osocza przefiltrowana w jednostce czasu przez kłębuszki nerkowe do moczu pierwotnego. Współczynnik ten jest podstawowym kryterium kwalifikacji stadiów przewlekłej choroby nerek. U człowieka prawidłową wartością jest ok. 140 ml/min. Wartości poniżej 90 ml/min pozwalają rozpoznać przewlekłą niewydolność nerek.

Oznaczenie GFR prowadzi się wykorzystując marker, jakim jest kreatynina. Klirens kreatyniny powinno się oznaczać w dobowej zbiórce moczu. Jednak ze względów praktycznych jest to utrudnione. Toteż stosując równanie Cockcrofta i Gaulta można oznaczyć tę wartość u dorosłych pacjentów z jednego pomiaru stężenia kreatyniny w osoczu.

3. 

Leczenie niewydolności nerek


Leczenie niewydolności nerek zależy od stopnia jej zaawansowania. Początkowo pacjent przyjmuje duże ilości płynów, aby nie dopuścić do odwodnienia organizmu. Jeśli dochodzi do zatrzymywania się wody w organizmie i tworzenia się obrzęków, ilość płynów należy ograniczyć. Dietę należy uzupełnić o wapń i ograniczyć sól kuchenną, wskazane jest ograniczenie spożywania białka. Chorym zaleca się także, by nie forsowali organizmu podczas wysiłku fizycznego.

W przypadku ostrej niewydolności nerek celem leczenia jest jak najszybsze przywrócenie funkcji nerek, natomiast w przypadku przewlekłej niewydolności – spowolnienie zachodzących zmian degradacyjnych. Od strony biochemicznej celem jest zachowanie biomarkerów na odpowiednim poziomie, a od strony farmakologicznej minimalizacja ryzyka związanego z wystąpieniem działań niepożądanych i/lub interakcji leków. Dla pacjenta najważniejsze jest zredukowanie występowania symptomów choroby.

Leczenie niewydolności nerek zależy od przyczyny tej choroby. Przy ostrej niewydolności nerek stosuje się odpowiednio dobrane farmakologiczne leczenie zachowawcze. Niezbędna jest kontrola nadciśnienia tętniczego, leczenie zakażeń i innych chorób współistniejących, leczenie niedokrwistości za pomocą hormonu erytropoetyny a także leczenie zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej. W tym ostatnim przypadku stosowane są preparaty wapnia, preparaty wiążące fosforany w surowicy zapobiegające wchłanianiu ich do krwi oraz preparaty witaminy D ułatwiające wchłanianie i wykorzystanie wapnia w organizmie. Niezwykle ważne jest również unikanie leków działających nefrotoksycznie. Niekiedy konieczna jest także zmiana dawkowania leków metabolizowanych przez nerki.

W obu przypadkach ważne jest stosowanie odpowiedniej, niskobiałkowej diety. Do jej najważniejszych zasad należy zwiększenie ilości tłuszczu do 35-40% energetyczności diety w porównaniu z żywieniem zdrowego człowieka. Konieczne jest zapewnienie dużej ilości wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Stosunek kwasów wielonienasyconych do nasyconych w diecie powinien wynosić 2:1. Taka modyfikacja diety wynika z możliwości występowania u części osób cierpiących na przewlekłą niewydolność nerek zaburzeń gospodarki lipidowej. Z tego samego powodu dzienne spożycie cholesterolu nie może przekraczać 300 mg. Tak jak w diecie człowieka zdrowego najwięcej energii powinno pochodzić z węglowodanów (50-60%). Należy unikać tłuszczów pochodzenia zwierzęcego, które dostarczają głównie nasyconych kwasów tłuszczowych.

Kolejnymi zasadami są: ograniczenie lub wyeliminowanie produktów o dużej zawartości sodu, ograniczenie podaży potasu (gdy jego poziom we krwi przekroczy 5 mmol/l), kontrola ilości wypijanych płynów uzależniona od stopnia wydolności nerek. Sposób przygotowywania potraw powinien być taki sam jak w diecie lekkostrawnej. Posiłki należy spożywać 4-5 razy dziennie o ustalonych porach.

W zaawansowanej mocznicy często dochodzi także do utraty zdolności wydalania przez nerki fosforu. Może być to bardzo groźne, prowadzi bowiem do nadczynności przytarczyc, a co za tym idzie zmian metabolizmu tkanki kostnej i obniżenia poziomu wapnia. Dlatego osoby z niewydolnością nerek powinny unikać dużych ilości fosforu w diecie.

W przypadku przewlekłej niewydolności nerek konieczne jest leczenie nerkozastępcze. Leczenie nerkozastępcze polega na zastąpieniu czynności ludzkich nerek za pomocą specjalnej aparatury do hemodializy lub dializy otrzewnowej. Hemodializę przeprowadza się kilka razy w tygodniu przez 3-5 godzin. Z kolei dializę otrzewnową wykonuje się codziennie. W przypadku schyłkowej niewydolności nerek niezbędne jest niekiedy wykonanie przeszczepu nerki. Przeszczep polega na wszczepieniu choremu (biorcy) nerki pochodzącej z ciała dawcy. Dawcą może być osoba z rodziny bądź ktoś obcy. Organizm ludzki dla właściwego funkcjonowania potrzebuje tylko jednej nerki. Całkowita niewydolność nerek nie jest możliwa do wyleczenia, jednak wymienione metody – dializa i przeszczep – znacznie ułatwiają choremu życie i zapobiegają powikłaniom.

Na monitorowanie leczenia stanów niewydolności nerek składa się wiele czynników. Przede wszystkim jest to analiza markerów biochemicznych, czyli badanie poziomu kreatyniny we krwi, a także jonów potasu, wodorowęglanowych, fosforanowych, wapniowych. Niezbędna jest także stała kontrola ciśnienia krwi, równowagi płynowej ustroju, wagi, poziomu hemoglobiny oraz żelaza. Ważne jest także monitorowanie wszystkich problemów związanych ze stanem niewydolności nerek. Farmaceuta powinien zwrócić szczególną uwagę na możliwość wystąpienia działań niepożądanych leków. W przypadku ich wystąpienia należy pamiętać o zebraniu tej informacji od pacjenta i przekazaniu jej do Wydziału Monitorowania Działań Niepożądanych Urzędu Rejestracji. Niezbędne jest także wyjaśnienie pacjentowi znaczenia i zasad (zwłaszcza reżimu dobowego) przyjmowania leków.

Bibliografia

  • Myśliwiec M. Choroby nerek, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3528-5
  • Szczeklik A. (red.), Choroby wewnętrzne, Medycyna Praktyczna, Kraków 2011, ISBN 978-83-7430-289-0
  • Myśliwiec M., Wielka interna - nefrologia, Medical Tribune Polska, Warszawa 2009, ISBN 978-83-60135-62-4
  • "Manager Apteki", nr 3/2009

Źródła zewnętrzne

Redakcja abcZdrowie,
Komentarze
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Niewydolność nerek - najnowsze pytania

grupy wsparcia i fora dyskusyjne

Artykuły Niewydolność nerek
Niewydolność nerek

Leczenie niewydolności nerek

  W przypadku rozpoznania przewlekłej choroby nerek, czeka chorego wiele zmian w dotychczasowym życiu. Przede wszystkim taki chory musi zostać objęty kompleksową opieką medyczną, ponieważ leczenie niewydolności nerek jest wielokierunkowe. Zawiera...

Powikłania grypy

Powikłania po grypie - niewydolność nerek

Pod pojęciem niewydolność nerek kryje się patologiczny stan, w którym nerki z różnych przyczyn przestają pełnić swoje funkcje: wydalnicze, regulacyjne, metaboliczne.

Kardiologia

Niewydolność serca

Niewydolność serca (ang. heart failure) to zespół objawów spowodowany uszkodzeniem mięśnia sercowego w stopniu uniemożliwiającym normalną jego pracę. Do niewydolności może dojść również w sytuacji, gdy serce działa poprawnie, ale...

Niewydolność serca

Co to jest niewydolność serca?

Niewydolność serca inaczej nazywana jest niewydolnością krążeniową. Na niewydolność serca składa się zespół objawów spowodowanych uszkodzeniem mięśnia sercowego. Chor

Hormony

Niewydolność hormonalna jąder

Niewydolność hormonalna jąder ma także inne nazwy: hipogonadyzm, hipogonadyzm męski pierwotny, hipergonadotropowy lub jądrowy. Chorobę wywołują zaburzenia pracy jąder, komórek Leydiga i komórek Sertoliego w okresie dojrzewania lub dojrzałości....

Ginekologia

Niewydolność szyjki macicy

Schorzenie to polega na przedwczesnym rozszerzeniu się szyjki macicy. Niewydolność szyjki macicy jest dolegliwością, którą stwierdza się na podstawie badania ginekologicznego i badania USG. Niewydolność szyjki macicy należy do głównych przyczyn...

Żylaki

Przewlekła niewydolność żylna

Przewlekła niewydolność żylna to powikłanie niektórych chorób żył, jak zakrzepica żylna, żylaki kończyn. Może być wynikiem wrodzonego defektu zastawek żylnych. Do pojawienia się objawów choroby może przyczynić się nieodpowiedni tryb...

Układ oddechowy

Niewydolność oddechowa w przebiegu grypy

Grypa to ostra choroba wirusowa powodowana przez wirusy z grupy Orthomyxoviridae. Klasycznymi objawami grypy jest nagły początek choroby, z gorączką, dreszczami i bólami mię

Zabiegi

Dializa nerek

Dializa nerek to najczęściej stosowana metoda leczenia zaawansowanych chorób nerek. Od lat 60. ubiegłego wieku, kiedy dializa została wprowadzona, medycyna nauczyła się jak usprawnić tę procedurę i minimalizować skutki uboczne. Zdrowe nerki...

Urologia i nefrologia

Torbielowatość nerek

Torbielowatość nerek to zaburzenie, w którym w nerkach pojawiają się liczne torbiele, które wraz z rozwojem organizmu powiększają się, dając obraz guzów w narządach. Choroba może rozwijać się w różnym stopniu w obu nerkach....

lekarzy jest teraz online

Zapytaj lekarza
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500