Rak sutka

Rak sutka jest główną przyczyną umieralności kobiet z powodu nowotworów złośliwych. Szacuje się, że na raka sutka choruje co dziesiąta kobieta, a tylko co druga będzie miała szansę wyleczenia. Wykrycie raka sutka nie jest proste. Jednak w miarę rozwoju leczenia skojarzonego tego nowotworu, kobiety coraz częściej zgłaszają się do lekarza we wczesnym stadium choroby. Daje to większe możliwości leczenia i w niektórych przypadkach pozwala uniknąć amputacji piersi.

Przyczyny raka sutka

Za rozwój raka sutka, podobnie jak raka piersi, odpowiedzialne są pewne geny dziedziczne. Stąd większe ryzyko zachorowania na raka sutka jest tam, gdzie w rodzinie chorowała matka, babcia, siostra lub inni krewni w linii żeńskiej. Do tej pory wykryto dwa geny, których mutacje powodują raka sutka. Kobiety, u których w rodzinie wystąpiło nosicielstwo tych genów, powinny poddać się badaniom genetycznym (próbka krwi żylnej) i wczesnemu postępowaniu profilaktycznemu (badania kontrolne, wczesne usuwanie podejrzanych zmian).

Rak piersi wykryty w mammografii

Na raka sutka zdecydowanie bardziej narażone są kobiety. U mężczyzn jest... »

• wiek powyżej 50. roku życia;
• rak w drugim sutku (nawet po radykalnym wyleczeniu pierwszego sutka);
• występowanie zmian łagodnych sutka;
• wystąpienie pierwszej miesiączki przed 11. rokiem życia;
• urodzenie pierwszego dziecka przed 35. rokiem życia;
• stosowanie antykoncepcji hormonalnej przez ponad 4 lata przed urodzeniem pierwszego dziecka;
• menopauza w 50. roku życia;
• leczenie hormonalne przez ponad 10 lat;
• otyłość, która wystąpiła po menopauzie;
• narażenie na promieniowanie jonizujące.

Leczenie raka sutka

Nowotwory sutka oraz nowotwory piersi leczy się kompleksowo, tzn. stosuje się leczenie chirurgiczne, radioterapię, chemioterapię i hormonoterapię. Pierwszym i podstawowym etapem leczenia raka piersi i raka sutka jest interwencja chirurgiczna. Polega ona na całkowitym usunięciu gruczołu piersiowego wraz z węzłami chłonnymi pachy, do których rak daje przerzuty. W medycynie operacja ta nosi nazwę mastektomii, powszechnie znana jest jako amputacja piersi. Przeprowadza się ją w znieczuleniu ogólnym, a poprzedza biopsją, czyli pobraniem komórek z guza i ich badaniem mikroskopowym.

Już następnego dnia po mastektomii chora może wykonywać ćwiczenia, które mają zapobiec obrzękowi ręki po stronie operowanej. Obrzęk wynika z usunięcia węzłów chłonnych pachy, w wyniku czego limfa ma utrudniony przepływ do serca. Pacjentki zwykle wychodzą ze szpitala po tygodniu od operacji.

U niektórych kobiet można wykonać zabiegi o nieco mniejszym rozmiarze, tzn. zabiegi oszczędzające sutek lub oszczędzające pachę. Uzyskuje się wtedy lepszy efekt kosmetyczny i unika się obrzęku kończyny. Po operacji pacjentka prowadzi badania kontrolne przez całe życie, a poza tym zaleca się jej samodzielne badanie blizny i drugiej piersi. Postępowanie to ma na celu wczesne wykrycie ewentualnego nawrotu choroby lub pojawienia się raka sutka w drugiej piersi.

Rekonstrukcja piersi

Najczęstszą konsekwencją nowotworów piersi jest jej amputacja. Dla kobiety oznacza ona nie tylko fizyczne okaleczenie, ale jest także ogromnym wstrząsem psychicznym. Istnieje jednak grupa zabiegów rekonstrukcyjnych sutka, które mają poprawić komfort życia chorej po mastektomii.

Istnieje kilka metod odtwarzania gruczołu piersiowego:

• endoprotezy – poduszeczki z polimeru silikonowego lub wypełnione fizjologicznym roztworem soli, które wszczepia się pod skórę i mięsień piersiowy większy;
• ekspander – rozprężacz tkankowy, który umieszcza się pod skórą i mięśniem piersiowym większym; po usunięciu ekspandera wszczepia się endoprotezę;
• wszczepienie płata skórnego z warstwą tkanki tłuszczowej z mięśnia najszerszego grzbietu;
• wszczepienie wolnych płatów (pobranych z pośladka lub z brzucha) z mikrochirurgicznym zespoleniem naczyń;
• rekonstrukcja brodawki i otoczki – polega na przeszczepieniu drugiej brodawki lub na miejscowej plastyce.

Pozytywne skutki psychologiczne operacji odtwórczych spowodowały, że zabiegi te zyskały stałe miejsce w nowoczesnym, kompleksowym leczeniu raka sutka. Jednak w niektórych przypadkach rekonstrukcja piersi jest przeciwwskazana, np. w przypadku rozsiewu choroby, wady serca chorej, cukrzycy lub w nadciśnieniu tętniczym.